( Kurt adam ve gerçek ailem kurgusu) Wattpad'da ilk... ~~~~ Daha 17 yaşında bir kız çocuğu annesinden yıllardır öldüğünü bildiği babasının yaşadığını öğreniyor... Buda yetmezmiş gibi annesi onu öz babasının kapısının önüne " sana artık bakamıyorum " diyerek terk edip giderse? Genç kız öylece önünde durduğu kapıya baka kalmıştı... Ama en garibi ise doğaüstü olaylara tanıklık etmesiyle başlayacaktı. Etrafta fütursuzca dolaşan kurtların varlığı ve onlara aldırmayan kasaba sakinleri.... Annelerine ihanet eden babalarının kızını kabul etmeyen abiler... Beynini ele geçiren bir sesin kendini belli etmesi ... Olağan dışı bir evren ve mistik insanlar... Averenya evreni kendinde kaç sırra gebe ola bilir ki? Hadi birlikte sihirli bir yolculuğa çıkalım!

Gökyüzünde özgürce uçan bir kuş ve o gökyüzüne ateş eden bir savaşçının hikayesi. Leyla özgür bir kuş, Ercüment vatanı için dağlara, taşlara gerekirse gökyüzüne ateş edecek bir savaşçcı. Özgür kuşlar bir kafese hapsolur mu? Savaşçılar silahlarını bırakıp teslim olur mu? Doktor Leyla ve Üsteğmen Ercüment'in bir soğuk kış gecesi hikayesi... 13.01.2022 #Doktor 1 14.01.2022 #Asker 1 17.01.2022 #Komutan 1 18.01.2022 #GenelKurgu 1 30.01.2022 #GençKurgu 1 01.02.2022 #Aksiyon 1 05.02.2022 #Mizah 1

HAYAT ACIMASIZDI , ACIMADI DA . . . Hayat Atabeyli ailesini hiç acımadan yakmıştı 17 yıl önce. Onlardan biricik kızları Aslı'yı almıştı daha doğduğu günün ilk gecesinde. Aslı gitmişti ardında acılı ve yıkılmış 5 abi , anne ve babasını bırakarak. Almışlardı onu, ayırmışlardı daha minicikken ailesinden. ------------------------------------ Hayat Aslı'nın ailesini almakla kalmamış yaşamak istemeyeceği şeyler yaşatmıştı... Ailem dediği insanlardan çok acı çekmişti ama kendine ve hayatındaki tek yoldaşına, kardeşim dediği insana bir söz vermişti her şeye rağmen çektikleri acılara rağmen hayatın onlara yaptıklarına rağmen yaşayacaklardı. --------------------------------------- Aslı ve Atabeyli ailesi birbirlerine kavuşunca ne olacak ? Haydi hep beraber bakalım...

Hayatım boyunca öldürmek için yetiştirildim... Bunun normal olduğu öğretildi bana.... Ama şimdi bir ölü yerine, bir canlıya sokulmamı istiyorlar... Hemde karanlığın en güçlü liderlerinden birinin içine... Korkması gerekenler onlar... Sonuçta dünyada nam salmış, tek canlı cellat, yani "Ölüm Meleği" benim... Peki neden asıl korkanın ben olduğumu hissediyorum... "Ruhumun insanlık adına verdiği savaşı sen kazandın..." Ateş Dinçer... Ölüm Meleğini öldürebilen tek güç... Bana ruhumu geri veren tek gerçek... "Ölüm Meleği..." bu kitaba başlarken, sadece hayal ettim ve sonuç hayallerimin ötesinde bir mutluluk... Teşekkür ederim...

Karan Haznedaroğlu. 27 yıldır her istediğini elde eden, sadece adıyla bile bütün kapıları açabilecek bir adam. Şimdi her şeyden çok istediği bir şey vardı. Onu alarak buz tutmuş kalbinin en güzel köşesine saklamak, gülümsemesiyle çıkan güneşte ısınmak istiyordu. Hale Seçkin.. onu 1 yıldır kanatlarının altında yaşatıyordu. Her ne kadar BERCESTE bunu bilmesede... +18 içeriklidir. (sahneler/ argo kelime ve konuşmalar vardır.)

Yıllarca bir tutsak gibi ülkenin ıssız yerlerine ailesi tarafından hapsedilen Sara, Trespia'nın hasta prensesiydi. Teşhisi bile konulamayam bu hastalık görünüşünü çirkinleştiriyor, ve hakkında cadı denilmesine bile neden oluyordu. Otorite sağlamak isteyen ailesi onu kaderine terk etmişti, ama Sara'nın çok yakında öleceğini öğrendiklerinde onu iyileştirmek için yollar aradılar. Bu yolda Math Kralı olan Hazar, Sara'yı ülkesine çağırdı. Çünkü dünyanın en iyi şifacıları onun ülkesinde olurdu. Bunun üzerine Math Krallığına yolculuk yapan Prenses Sara bu süreçte yavaş yavaş tüm sır perdelerini açmaya başlar. Kimsenin masum olmadığını, ve herşeyin göründüğü gibi olmadığını öğrenirken iyileşir. Ama Kral Hazar onu bırakmamakta kararlıdır...

"Sakın onun adını anma." "Neden?" "Eğer yaparsan sana sonsuza kadar sahip olur." ~~~~ "Büyü zayıflıyor Aria. Sen ölmek istesen bile o buna izin vermeyecek." Kaşlarımı çattım. "Kimden bahsediyorsun?" Derin bir nefes aldı. Gözleri karardı ve kalbimi durduracak o kelimeleri söyledi. "O geri dönecek. Kader ağlarını bu sefer hepimiz için örecek. Büyü yeteri kadar zayıfladı. Bu sabah gökyüzü kızıla bürünecek. "Sana adını söylettirecek."

... "Soğuk, açlık, susuzluk, uykusuzluk, işkenceler.. Aklının alıp alamayacağı her şeyi göğüsleyebilirim. En karmaşık bombaları imha edebilir, en büyük savaşlardan tek bir sıyrık almadan çıkabilirim. Gözümü kırpmadan ölüme bile koşabilirim ama.." dedi ve susup derin bir nefes aldı. "Ama?" dedim hevesle gözlerine bakıp. Nefesini dudaklarıma verip alnını alnıma yasladı yeniden. Ve gözlerini kapattı. "Ama sensizlikle nasıl başa çıkılacağını bir türlü bulamıyorum." dedi ve sağ elimi tutup kalbinin üzerine koydu. Benimkinden farksız bir şekilde, sabırsızca çırpınıyordu güzel kalbi. "Sen olmadığında burada bir şeyler ters gidiyor. Nefes aldırmıyor. Herkesi tek bir emriyle dize getiren Fırtına, kalbine söz geçiremiyor. Çünkü.." dedi ve derin bir nefes daha aldı. Bu aldığı kaçıncı derin nefesti? Neden buna takılmıştım şu an? Hiç mi hiç sırası değildi.. "Çünkü içinde öyle bir kadın var ki.. Öyle masum, öyle güzel, öyle zeki ve.. Ve öyle benim.. Bazen çıldırtan, delirtip çileden çıkaran; boynunu sarıp sarmalayan atkısını, saçlarına değen beresini, yansımasını izleyen aynasını bile kıskandığım.. Öyle bir kadın ki; sevmemek mümkün değil. Öyle bir kadın ki; adını duyan herkese karanlık, bir bana aydınlık.." ... Not: Başlamadan önce Doğu'yu okumak mecburiyetinde değilsiniz. Gecenin En Doğusu'nu ondan bağımsız olarak da anlam kargaşası olmadan tamamlayabileceğiniz şekilde kurguladım. Ufak tefek noktaları da elimden geldiğince açıkladım. Sevgiler.