Yalnız, kaba bir kız. Umutlu ve korkak bir çocuk. Bir numaradan gelen mesajlar. Atmaya başlayan iki küçük kalp. AFTER... Aphel= Neden 21.21? "O"= Çünkü sadece beni düşün istiyorum... Bilinmeyen de #1 Mizahta #31 Mizahta #63 Mizahta #292

*çek şu çirkin kalbini,gözlerimin önünden. *herman tømmeraas fanfic.

Siz: Bu dünya hep eksikti ama sen daha eksik gelmiştin. Tıpkı benim gibi. Demiştim ki belki de toparlanırız birlikte. Konuşmadan. Ben onun o bilmese de yanında olurum. Oldum da. İçten içe hep uyumadan önce yanımda bana iyi geceler dilemiştin. Bak çok mutsuzdum ben. Mutsuzluğuma bile yetememiştim. Sana rastladım. Ağlarken yazdıklarını okudum ve iyi hissettim. İnandım. Olmayan ülkeye sen çoktan gitmişsin. Farkında değilsin. Ben sana bağlandığımı fark ettiğimde çok geçti. Beni duydun ama sen bana gelmedin. Seni sevmiştim ama sen bana şans bile vermedin. Ağlayarak bulmuştum seni, ağlayarak hesabımı kapatıyorum. Çünkü ben yapamıyorum. Okudukça içini içimdeki hüzün, kırgınlık büyüyor. Neye olduğunu bilmediğim. Sadece sen hep sevildin. Bir daha aksini iddia etme. -Hesap devre dışı bırakıldı.

Bilinmeyen numara: Sevmek mi sevilmek mi? Alya: Sevmek Alya: Çünkü sevmek benim elimde Bilinmeyen numara: Peki sevdiğin kişinin seni sevmesi elinde olsaydı kim seni sevsin isterdin? Annem... Alya: Tuzak sorular :) Alya: Pas Alya: Senin elinde olsaydı? Bilinmeyen numara: Sen sev isterdim (Görüldü) *** "Bir ihtimalken bile güzelsin." Turgut Uyar Yayımlanma Tarihi: 19/06/2018 Bitiş Tarihi: 18/01/2019 #3 Texting #2 Texting #1 Bilinmeyen #1 kısahikaye #1 romantizm KİTABIM REKLAM PANOSU DEĞİLDİR! LÜTFEN KİTAPLARINIZIN REKLAMINI YAPMAYIN! TEŞEKKÜRLER.

[ texting, tamamlandı.] Merve: Seni sürüm sürüm süründürmezsem, Merve: Seni kör kuyularda ipsiz bırakmazsam, Merve: Bulduğum bir kaşık suda boğmazsam, Merve: Bana da Merve demesinler.

"𝙱𝚒𝚣𝚕𝚎𝚛 𝚖𝚒? 𝙶𝚎𝚌𝚎𝚗𝚒𝚗 𝚗𝚒𝚗𝚗𝚒𝚜𝚒𝚗𝚒 𝚜𝚘𝚢𝚕𝚎𝚢𝚎𝚗𝚕𝚎𝚛𝚎 𝚒𝚜𝚒𝚔 𝚝𝚞𝚝𝚊𝚗𝚕𝚊𝚛𝚒𝚣." -Alıntılar

-Tamamlandı- Bilinmeyen numara: Şşş Bilinmeyen numara: Aloğ Bilinmeyen numara: Sarpişkom Bilinmeyen numara: Bir şey sorabilir miyim Sarpişkom? (Görüldü) Sarpişkom: Gece gece bildirim panelimi sikme sebebini öğrenebilir miyim? Bilinmeyen numara: Sarpişkom bacaklarını neyle alıyorsun?

Damon: O kadar büyük popon varki. Onun resmini çıkartıp ponaya asarak altına da aranıyor yazsaydım bir saate kalmaz bulurdum seni. Anonim: Abartma! Anonim: Koca popolu değilim. Damon: Hayır öylesin. Damon: Koca popolu!

(Tamamlandı.) 05****: Benim gibi bir kızın mesajları nasıl fark edilmez? 05****: Çok şey kaçırıyorsun, Cem Atay. 05****: Haberin olsun. 05****: Güzelim, 05****: Resim yeteneğim var, 05****: Allah vergisi dahiliğimden zaten bahsetmiyorum. 05****: Bir de, 05****: Biraz müneccimliğim de var. 05****: Mesela şu an görüyorum, 05****: Sen bana sarılıyorsun, 05****: Çocuklarımız da bana sarılıyor. 05****: Ne bekliyordun, 05****: Sana mı sarılacaklardı? 05****: Ben doğurdum onları. Papatya'nın Çağrı'sı kitabındaki Cem Atay'ın hikayesidir. Çiçekli Aşklar serisinin ikinci kitabıdır. Serideki bütün kitaplardan bağımsız okunabilir. Eminim hepiniz biliyorsunuzdur ama yine de söylemek istiyorum, bu kitapta yaşananlar ve kitaptaki karakterler tamamen hayal ürünü. Karakterlerin yerine koyduğum fotoğraflar da aklımda canlandırdığın görüntülere benzeyen ve kitaptaki hiçbir karakterle bir bağı olmayan insanlar, çoğu ünlüler zaten, eminim biliyorsunuzdur. Üzerine basarak söylüyorum, olay akışıyla vs. hiçbir alakaları yok. Sadece aklınızda karakterler daha iyi canlanabilsin diye koyduğum temsili fotoğraflar.

(Tamamlandı.) Mevsim: Anne, dayanamıyorum. Mevsim: Canım o kadar acıyor ki... Mevsim: Bu koca villada hapsolmuş gibiyim. Mevsim: Babam olacak adam yüzüme bile bakmıyor. Mevsim: Benim ondan nefret ettiğim gibi o da benden nefret ediyor, biliyorum. Mevsim: Herkes benden nefret ediyor. Mevsim: Bilmiyorlar ki ben onları kırdığım için kendimden daha çok nefret ediyorum. Mevsim: Herkes beni berbat biri olarak görüyor. Mevsim: Ben hayat dostumu bulacağım zamanları hayal ediyorum. Mevsim: Olmadığım biriymiş gibi görünmeye çalışırken olduğum kişiyi de kaybediyorum. Mevsim: Canım acıyor, anne. Mevsim: Hani küçükken düşmüştüm bir kere. Mevsim: Kolay kolay ağlamazdım ama o gün canım çok yanmıştı da ağlamıştım. Mevsim: Sen yanıma gelmiştin. Mevsim: Hiçbir kötülüğe sebep olmayan ellerinin arasına almıştın minik ellerimi. Mevsim: Üflemiştin avuç içlerime. Mevsim: Senden biraz daha ilgi görebilmek için belli etmemiştim ama sen üfler üflemez geçmişti acım. Mevsim: Şu anda sen yoksun yanımda. Mevsim: Ben üflesem Mevsim: Geçer mi acım, anne?