"Bunun ne olduğunu biliyor musun Yiğit?" dedi ve aynı tonda bana sorduğu soruyu cevapladı. "Vücudunun verdiği bu reaksiyonların hepsinin adı, zevk." Çenemdeki parmakları yukarıya tırmanıp aralık dudaklarımı okşamaya başladığında belimin altındaki elim daha da hızlandı. Aldığım zevk, onun bana dokunmasıyla katlanarak büyüdü, gözlerim kapalı olduğu halde başım dönmeye başladı. Parmaklarının altındaki bedenim, titremelerimi bile durduracak kadar kasıldığında aralık dudaklarımdan çıkan zevk dolu inlemelerim aniden kesildi. Burnumdan aldığım son oksijen, onun erkeksi kokusuyla birlikte ciğerlerime mühürlendi, gözlerim kendiliğinden aralandı ve tepeden bana bakan siyahlarla göz göze geldim. Tepeden baktığı halde gözlerinde ne küçümseme vardı ne de iğrenme. Onda ilk defa gördüğüm gözlerle beni izliyordu ve ben baktığım adamın Esved olup olmadığına emin olamadım. Alt dudağımdaki baş parmağını hafifçe hareket ettirirken düz duran kalın dudaklarına bu durumun hoşuna gittiğini gösteren bir gülümseme kuruldu ve sırıtan dudaklarının arasından takdir edercesine çıkan fısıltısını duydum. "Aferin oğluma." • Eşcinsel ilişki içerir. +18 ögeler mevcuttur. *Bölümler geç gelmektedir*

Şimdi çatı katın'da bir kelebeğim, her kanat çırpışında özgürlüğünü dalgalandıran.

1 Ocak 2025 tarihinden itibaren yeniden yayınlanacaktır. Muhammet hasta kalbini aşkla iyileştirmeye çalışan bir çocuktu, savaşı kazanabilecek miydi? [Eşcinselliği konu alan hikayedir.]

Gökay ailesinin zoruyla Tuğran ile evlenmek zorunda kalmıştı. Tuğran ise Gökay'a sırılsıklam aşıktı. not: hikayede eşcinsel evlilikler normal karşılanıyor. Başlama tarihi: 26.08.22 Bitiş tarihi: 25.04.23

"Şiddetle başlayan hazlar, şiddetle son bulurlar. Ölümleri olur zaferleri, Öpüşürken yok olan ateşle barut gibi." diyen Shakespeare belki haklıydı bu sonesinde. Ancak istisnalar her zaman vardı ve var olacaktı. Bazı aşklar vardı ki; şiddetle başlasa da, düğümler dizse de aşığın boğazına ve bazen kırsa da onulmaz yerlerden, yine de başarırdı aşığın yüreğinde öldürmeden var olmayı. Sadece birazcık ölümün buruk kokusu kalırdı aşığın genzinde. Ara sıra o koku, ciğerine dolup telaşa düşürürdü aşığı. Ölüm korkusu yapışırdı yakasına. Sonra sevgilinin bir gülüşüyle içindeki cesetlerin üzerinde kan kırmızısı karanfiller açardı. Ciğerine dolan ölüm kokusu hala oradaydı ama artık karanfiller de bakiydi. Zaten aşk; risk almak, ya olursaları kuşanmak değil miydi?. Bazısının payına boyundan büyüğü düşüyordu sadece. Ve alınan her risk, aşığın kendisinden feda ettiği her parça, ölüme yazılan davetiyeye bir harf daha karalıyordu. Aşk; ince bir sıratın üstünde yürümekti. Ne kadar ağırsa sevdan, o kadar içli dışlı oluyordun ölümle. Nefeslerini ensesinde hissediyordun. Aşk; bile bile ateşe yürümekle, vazgeçmek arasında kalmaktı. Yürürsen yanacaksın, gidersen yarım kalacaksın. O yüzden küçüğüyle büyüğüyle her aşk biraz ölüm kokuyordu.

Araf oğlu için her şeyi yapa bilecek bir babaydı, Demir ise yoktu.. -Mpreg- 🌈Hikaye de herkes eşit haklara sahip ve erkek hamileliği vardır.🌈 Yayınlanma tarihi: 11.05.23