Genelkurgu# 3. Kurgu# 29. Melek güzelliğiyle bir bakanın dönüp bir daha baktığı kendi halinde mahalle kızı.... Evleneceği gün nişanlısı tarafından terkedilince hayatı tamamen değişir. O günden sonra çok farklı bir hayat onu beklemektedir. Melek, gerçek aşkı hiç beklemediği bir şekilde bulacaktır. ....Melek&Ilgaz....

Sevda nedir? Yarin dağlar,denizler araya girse bile beklemesi mi? Yoksa gittiğin yere götürdüğün vatan sevgisi mi?

Hakkari' de görev yapan güzeller güzeli tatli vatansever ağır başlı bir hemşire ... Zeynep Yılmaz. Sertti, biraz asabiydi. Belki mesleği gereği, belki yaşadıkları yüzündend kim bilir. Sert olduğu kadar mert, vatansever bir bordo. Teğmen Kerem Sayer Kötü bir olay sonucu ilk kez karşılaşan bu iki gencin başına en fazla ne gelebilir?

Kader denilen şey tamda bu sıralar ortaya çıkmıştı. Menderes akşamlarının Bahar esintisinde sevda ateşi ile ısındılar. Onların hikayesi de sıradandı. Tesadüfler, tartışmalar, inatları, birinin despotluğu diğerinin sevgi dolu davranışları... Farklı olan ise.... Kalp atışları, nefes alışları , birbirlerinin kollarında temas etmeden kaybolmaları... Aşkın değil Sevdanın ateşinde kavrulmaları... Menderes KESKİN ünlü bir iş adamı Bahar TUNA " sadece Bahar "

Küçük, masum kızımız Elif. Sert, karanlık adamımız Araf. İki insanın sürükleyici aşkı. Her şeye rağmen sevdiyi adama tutunan kız. Arafın karanlık hayatı, Elifin karanlık geçmişi. Her şeyin başladığı yerde ya onlar bitecek, ya da her şeyin bittiyi yerde onlar başlayacak.. Araf Ateş Elif Eylül Peki sonları ne? -" Mutlu son"mu yoksa "Mutlu sonsuzmu"

*Esmer Güzelim olarak değiştirildi. Başlama tarihi: 02/03/2015 Nefesimi düzenleyip, "B-bizden ne istiyorsun?" dediğimde cevap vermedi. Beni sandalyeye itekleyip oturttu ve ip ile sandalyeye bağladı. Karşımızdaki tekli koltuğa oturdu ve paketten bir sigara çıkarıp dudağının arasına yerleştirdi. Sigarasını yaktı ve içine çekip dumanını üfledi. O kahverengi gözlerini kısıp, "Bana ne olduğunu anlatın. " dedi. Titrek bir nefes aldım ve, "Arkadaşım benim yanıma gelirken yolda siz birden önüne atlamışsınız, o da size çarpmış. Başınızda bir yara, karnınızda ise bir morluk vardı. Biz de sizi hastane yerine buraya getirdik ve başınıza pansuman yaptık. Bir doktor gelip sizi muayene etti. Bütün olanlar bu. " dediğimde adam yerinden kalktı ve yanıma gelip ellerini sandalyenin kenarlarına koyup üzerime doğru eğildi. Bir şey yapacak korkusuyla sertçe yutkundum. Adam yutkunduğumu görüp boynuma baktı ve sonra bakışlarını gözlerime çevirdi. Surat ifadesi çok korkutucuydu. Korkutucu bir ses ile, "Bana çarptınız ve buraya getirdiniz. " Geri çekilip, "Peki ben polise gidip sizi şikayet edersem ne olur? Hapislerde çürürsünüz. " dedi, sigarasından bir nefes çekti ve dışarıya üfledi. "Bakın, biz sizin kim olduğunuzu bilmiyoruz. Size yardım etmek için buraya getirdik. Suçumuzu telafi etmek için. Biz daha çok genciz. Genç yaşta hapise giremeyiz. Hayatımız kayar. " dediğimde sigarasını fayansa atıp ayağıyla ezdi. Sahte bir hüzünle, "Ah, daha çok gençmişsiniz. Hayatınız kayarsa ben ne yaparım?" dedi ve sonra gür bir kahkaha attı. Bizimle dalga geçiyordu pislik. "Bana bak güzelim, kaç yaşında olduğunuz umurumda değil. Hayatınız da umurumda değil. Ama bir dakika sizi polise şikayet etmeyeceğim. Sizinle bir anlaşma yapalım. "

(Buzdan kalp serisi 2) Genç kızın yattığı hastane odası, Genç adamın peşinde dolaşan geçmişi, '644' numaralı odanın dışındaki büyük sırlar.. Ecrin hayatın gerçeği ile yüzleşirken; fatih peşinde dolaşan geçmişi ile çırpınıyordu. Ecrin'in gerçeğe yenildiği, fatih'in geçmişinde boğulduğu bu kitap bize birçok sırrı açıklıyor.. (+18 içerir.)

Su akıp gider hayatta. Saf ve durudur hep. Yaşam kaynağıdır. Nefes almak gibidir Su. O olmazsa yaşayamazsınız. Rüzgar kaplar tüm vücudunuzu. İyi hissettirir sizi. Yaşamak için ona da ihtiyaç duymak zorunda kalırsınız bir süre sonra. Zaten karanlığı ve gizemi seven Rüzgarsız yapamaz hayatta. Çünkü Rüzgar sizi saklar tüm kötülüklerden. Aydınlığa kucak açarken sizi o uçurur hayallerinize. Bu Su ve Rüzgarın hikayesi. Aslında bu hepimizin hikayesi. Yine bizim dediğimiz o bağ evinin sıcacık kalbi olan kalın söğüt ağacının dibinde oturuyorduk. Kim bilir belki de kayıplarımızı düşünüyorduk, geçmişimizi, duyulamayan çığlıklarımızı, birbirimizi. Manzara eşsizdi. Ama manzara bizimle eşsizdi. ''Rüzgar?'' dedim ismi ağzımdan Tanrım der gibi çıkıyordu. ''Hı?'' dedi tüm öküzlüğüyle. ''Yaşananları unutabilecek miyiz?'' dedim sessizce. Kaşlarının çatıldığını biliyordum. ''Unutamayacağız.'' dedi çok açık sözlüydü. ''Ama birbirimize unutturmaya çalışacağız.'' dedi büyük bir dikkatle. Belimdeki elleri daha sıkılaştı. ''Ve ben çok güzel bir yöntem biliyorum.'' dediğinde istemsiz bir şekilde gülümsedim. Doğruldu ve birbirimizin hayatnı kazıdığımız bu ağacın dibine, battaniyenin üzerine yatırdı beni. Artık üzerimdeydi. ''Lütfen...'' dedi hırıltılı bir sesle bu sırada eli t-shirt'ümü parçalamıştı bile. Sadece sutyenimle kaldığımda devam etti. ''Lütfen beni bir daha bırakma Su,seni seviyorum...seni seviyorum...seni seviyorum.'' Ve bir kez daha bana sahip olmak için dudaklarını boynuma gömdü.

Doğukan Arınç Balcı. Dünyasını, bize yaşamı anımsatan bütün canlı renklerden soyutlamış ve en az kendisi kadar hissiz bir hayat olan griyi yaşıyordu, dünyasında ona ait tek renk, griydi. Tehditkar, sert, hükmedici ve çekici görünümünün ardında sağlam kapılarla defalarca zincire vurulmuş yapayalnız, gazap dolu bir ruhu vardı. İnsanların ona baktığı zaman dikkatini çeken tek şey tapılası bir çift gri gözdü, benim ise tüm gördüğüm sevdiklerini kaybedeceği zaman nasıl gazabını tadacağımızdı.

"Biliyor musun okuduğum kitaplarda kız hep mavi olurdu. Çocuk siyah. Çocuk karanlık, kız aydınlık. Oysa ben..." Dedi dolu gözlerini genç adama çevirirken. "O okuduğun kitapta ki puştlar aydınlığı aradıkları için buldular o kızları." Derin bir nefes alıp önüne döndü genç adam. "Ben aydınlığı istemedim ki. Ben aydınlıktan hep korktum. Ben seninle karanlıkta sessizce oturmak istedim. Ben, karanlıkta bana sarılmanı istedim." ~~~~~~~~~~ "Cadı" diye duyduğum ses ile yorgun vücudumu karanlığıma çevirdim. Siyah pantolonu, siyah asker botları,siyah kazağı ve siyah deri ceketi. Karanlığın içinde ışığa dair tek iz sigarasının ucundaki kıvılcımdı. Kehribar gözlerine çıkardım kızarmış, yorgun,halsiz, karanlıktan yorulmuş gözlerimi. Öylece duruyordu. Her şeyin başladığı yerdeydik. Uçurumun kenarı. Karanlığın en sessiz hali. Gözlerimi kapatırken ufak bir yaş süzüldü hayatıma inat mavi olan gözlerimden. Titrek ve tükenmiş sesim ile usulca fısıldadım karanlığa. "İyiki doğdun Adamım." ~~~~~~~~