[KONTYNUACJA] Gdy schodami tam wchodziłem zobaczyłem człowieka, którego nie było. I dzisiaj znowu go nie zobaczyłem. Och jakbym chciał, żeby go nie było.

Nie oglądaj się za siebie, bo on tylko na to czeka. Na tym polega właśnie jego gra - czyjś strach go nakręca. Okaż słabość, a dasz mu sygnał.

"Ona jest moja. I jeśli ja nie mogę jej mieć, nikt nie może. " - Jason McCann.

DRUGA CZĘŚĆ MESSAGE FROM HIM - C-co to? - zapytałam. - Będziesz grzeczna dla mnie? - uśmiechnął się. Nerwowo pokiwałam głową, uchylając usta w panice. - Nie ruszaj się - poprosił łagodnym głosem, łapiąc mnie za łokieć. - Nie chcę tego - odepchnęłam jego rękę. - To dla twojego bezpieczeństwa. - Co to jest? - spytałam ponownie. - Ari - westchnął tracąc cierpliwość. - Powiedz mi - nalegałam w napięciu. Bez słowa szarpnął mnie za łokieć, ściskając go. Pisnęłam, szybko oddychając. - Nadajnik - opowiedział, gdy wbił już igłę. - Po co mi to? - bąknęłam. - Dla twojego bezpieczeństwa. No tak. Mogłam to przewidzieć.

Książka pozostaje opublikowana z sentymentu. Życie Ariany zmienia się drastycznie po jednej pozornie niewinnej wiadomości. Czego oczekuje od niej młody i przystojny gangster? Dowiesz się czytając. -24.06.2018- #2 miejsce w obsesja 😘 -17.05.2018- #33 miejsce w ariana 😘 -08.04.2018- #940 miejsce w Fanfiction. 😘 Opowiadanie mojego autorstwa wszelkie podobieństwa do innych są przypadkowe. Okładka wykonana przez: @biebsbabyy

"They don't call him Danger for nothing."

NIEZNANY: Masz cudowny głos. JA: Kim jesteś? NIEZNANY: Twoim przyszłym mężem. JA: Bardzo śmieszny żart. NIEZNANY: Nie żartuję:) JA: Nie mam czasu na takich idiotów jak ty, wybacz. NIEZNANY: Mam wybaczyć ci, że nazwałaś mnie idiotą, czy, że nie masz czasu?

Prześladowca, który nie zna granic. Zrobi wszystko za jedno twoje zdjęcie...umieści kamery w twoim domu, żeby móc cię obserwować. Nikt nie jest w stanie go powstrzymać przed niszczeniem twojego życia. Zapraszam, Darling

Jazlyn Deremica nie jest normalną 17-latką, dobrowolnie przebywa w azylu dla chorych umysłowo. Nie jest wariatką, po prostu jest wystraszona. Wciąż żyje w strachu, że duch z jej przeszłości w jakiś sposób ją dogoni. Po 6 miesiącach duszenia tego w sobie w końcu jest gotowa, by jej historia została usłyszana. *** Odwrócił się z lekkim uśmiechem, który sprawił że czułam się nieswojo. -Czy twoja mamusia nigdy nie nauczyła Cię, by nie rozmawiać z nieznajomymi? Wyciągnął swoją rękę i następną rzeczą, którą poczułam był silny cios w moją głowę zanim straciłam przytomność. Wpadłam z deszczu pod rynnę. *** opowiadanie jest tłumaczone przez Celivia i Finerbiebur. Inne wersje są kopią z bloga z tym fanfiction na blogspocie! Jeżeli zauważyliście jakieś NIELEGALNE kopiowanie, prosimy o informacje! Mamy zgodę od autorki na tłumaczenie. WSZELKIE PRAWA ZASTRZEŻONE DLA: thatpurpleswagg