Eşcinsel insanlara alerjisi (!) olanların defolması önerilir. Mutlu son demiştik öyle değil mi? Geri Sayım yeni başlıyor! Sayım sonunda gülen yüzleri saymak size kalmış! Bu hikaye ASOSYAL adlı hikayenin 2.sezonudur.

TIMARHANE Yazar:Gizemrhcp(Just 6 Months yazarı) *TANITIM* "İlaçlarını almadığını duydum Luhan."Bay Lee dirseklerini masaya dayamış karşısındaki ufak bedene bakarken içindeki acıma dürtüsünü bastırdı ve bakışlarını daha da sertleştirdi.O uzun süredir buradaydı.O kadar uzun süredir buradaydı ki artık onun varlığını bile umursamıyorlardı. "Onlara ihtiyacım yok."dedi.Sesi kısıktı.Gözlerinin altında iki gündür uyumadığını gösteren koyu renk halkalar oluşmuştu.Bay Lee ona acıyordu.Bay Lee bu çocuğa gerçekten acıyordu. "Uyumuyor musun?"dedi.Ses tonu bir önceki sertliğinin aksine daha sevecen çıkmıştı.Fakat karşısındaki çocuk sanki onu duymuyor gibiydi.Gözlerini camdan dışarıya sabitlemişti. "Uyumuyorum."dedi."Ve bu gecede uyumayacağım."diye sözlerine devam etti.Bay Lee en masum haliyle ona uyku hapı vermeyi teklif etti.Fakat çocuk sert bakışlarını ona yönlendirmişti.Gözlerinde yorgunluk veya tükenmişlik yoktu.Gözlerinde hırs vardı.Gözlerinde nefret vardı. "Artık hap yok."dedi."Artık beni uyutmak yok.Bu gece buradan gideceğim."Çocuğun sesi kesindi.Sanki gerçekten gidebilecekmiş gibiydi.Bay Lee umursamadı. "Elbette."dedi."Elbette bir gün buradan gideceksin."Çocuk gülümsedi.O deli değildi.Deli olmadığını kanıtlayacaktı. "Bir gün değil.Bu gece."Bay Lee yine çocuğun sözlerini umursamadı ve çocuğun arkasındaki hemşireye çocuğu götürmesi için işaret verdi.Çocuk yeniden gülümsedi.Bu gülümsemenin ne demek olduğunu bir tek o biliyordu.Ve o gece Bay Lee aslında çocuğu umursaması gerektiğini çok net anladı. Çünkü Luhan o gece akıl hastanesinden kaçıp kayıplara karıştı.

Ve kader onları, yaralı kalplerini iyileştirmek için yeniden bir araya getirdi.

Onun Adı Caterina. Soy adı? Onun soy adı gibi gereksiz bir şeye ihtiyacı yok. Zaten nerdeyse doğduğundan beri yer altı dünyasında en iyi suikastçilerden biri. Öldürmek onun işi. İsteyin sevdiğini bile öldürür çünkü bu dünya da paradan başka kimseye güvenmiyor. Ama bir gün Caterinaya çok farklı bir müşteri gelir ve verdiği görev de oldukça ilginçtir? Yeraltı dünyasında yaşıyorsanız kurallarınız basittir. ------------------Yaşamak için ya çalmalısınız ya da öldürmelisiniz. Yeteneğiniz yoksa hiç bulaşmamalısınız yoksa ölürsünüz! --- CATERİNA

Önemlidir !! Lütfen okuyun !! --Hikaye Yaoi'dir bilmeyenler için iki erkek arasında geçen romantizmi anlatır.-- İlk hikayem değildir diğer hikayemi silmiş bulunmaktayım çünkü iyi bir okuyucu kötü bir yazıcı olduğumu düşünüyorum tabi buna siz karar vereceksiniz neyse hadi okuyun.yada okumayın.okuyun okuyun..umarım beğenirsiniz Not:K-Project animesini bilenler vardır ordaki iki karakterin kurgusudur saruhiko fushimi ve yata misaki.Ben k-project'in sadece bir iki bölümünü izlediğim için konuyu tam bilmiyorum spoiler yemekten izlemeyi bıraktım ama bu iki karakter hoşuma gittiği için onlarla ilgili yazmak istedim anime ile ilgisi alakası yoktur ona göre sadece bu kadar :)

Neden bu iğrenç dünyada bütün acıları yaşamak zorundayım? Oradan bakınca çok mu güçlü görünüyorum? Ancak ben ölmek üzereyim tükeniyorum…

Çift: HunHan Yazar: Lu'skitty *TANITIM* ''Hayır.Hayır.Hayır!Yüz kere hayır.Bin kere hayır!Kesinlikle yapamam Chen.Benim panik atağım var biliyorsun bunu nasıl bana teklif edersin?Sahneye çıktığım anda bayılırım ben.Birde şarkı söyleme mi istiyorsun!Cidden delirmişsin'' ''Abartma Luhan.Sesinin çok güzel olduğunu herkes biliyor.Heyecanlanacak bir şey yok.Yapabilirsin.'' ''Yapamam Chen!Baekhyun'a söyle.Hem onun sesi daha güzel'' ''Baekhyun'un gece restoranda çalışması lazımmış'' ''Benim de gece çalışmam lazım'' 'Süper Bahane' ''Yalan söyleme Luhan.Geceleri Alışveriş merkezi açık bile değil ki sinema bölümü açık olsun'' ''Yeni bir iş buldum'' 'Dahiyim ' ''Aiish lanet olsun Luhan! Ne kadar hasta olduğumu görmüyor musun?Tek çarem sensin.Patron yerime başkasını bulamazsam beni işten kovacağını söyledi.Yardım et işte!'' ''Umrumda değil'' ''Arkadaşa bak!Neyse bir de şu yönünden düşün eğer sahneye çıkıp şarkı söylersen bu ay ki maaşımın yarısı senin.'' 'Yarısı mı?Tanrım!Tanrım!Hayır Luhan!Kanma hayır!Yapamazsın inanma.Ah şu çocuk beni nasıl ikna edeceğini biliyor' ''Şöyle bakma Chen!'' ''Nasıl?'' ''Köpek yavrusu gibi'' ''...'' ''Bakma diyorum sana!'' ''...'' ''Ah yeteeer!Tamam.Tamam.Sadece bir gece'' 'Daha fazla dayanamadım' Gözlerimi devirerek söylediğimde Chen'in üzerime atlaması bir olmuştu.Gerçekten iyi bir arkadaş değil mi?Sümüklerini kazağıma bulaştıran çok iyi bir arkadaş.Iyk.İğrenç ''Ama bir şartım var'' Chen'i üzerimden ittiğimde afallamıştı.Şu an vazgeçme ihtimalimin veya isteyeceğim şartın zor olmasının korkusunu gözlerinde görebiliyordum.İfadesi o kadar komik ki birazdan söyleyeceğim şey için beni öldürebileceğine yemin edebilirim. ''Bayılırsam hastane masraflarımı sen ödeyeceksin''

*Tanıtım* O yalnızdı. Dışlanıyordu. Nedenini ise kimse bilmiyordu. Dışlama ve insanlardan uzak durma sebebi ise onlardan farklı olması ve insanların önyargılı olmasıydı. Canının yanmasından korkuyordu. Yine aynı acıları yaşamaktan korkuyordu. Karanlığa ve yalnızlığa boğulmuş bir haldeyken karşıdan süzülen parlak ışık tayfını gördü. Muhteşemdi, çok güzeldi. Ve o muhteşem ışık, onun kurtarıcısı olacaktı.