Dört iyi arkadaşlar yapmadıkları şeylerin üstlerine kalması nedeniyle okuldan atılırlar . Gittikleri hiç bir okul bunları almayınca son çare Erkek Lisesi olur . Kızlarımızı burada neler yaşayacaklar ?

Koca gözlükleri, hafif kilosu ve yüzündeki çiller yüzünden sürekli hor görüldü. Etrafında olan insanlar sürekli ona alaycı bakmış ve her zaman arka plana atmıştı. Zaten o da çok umursamıyordu. Ailesi tarafından verilen genleri taşımak zorunda olduğu için, kendisine lanet etmekten başka ne yapabilirdi ki? Bu surata kimse aşık olmaz ve sevemezdi. Hele apartmanda oturan yakışıklı çocuk, asla! Fakat onun içi ve ruhu çok güzeldi. Hayvanlara düşkün ve merhametliydi. Belki de asla beni sevemez dediği insan, onun hayalini kuruyordu. Kim bilebilirdi ki? Bu kız kim mi? Almira KOÇ! ### Uzun boyu, hafif çekik gözleri ve estetikli gibi duran burnu ile şahane bir görünüşe sahipti. Etrafında bir çok güzel kız olmasına rağmen, aradığını bulamıyor ve sadece gönül eğlendiriyordu. Oysa taşındığı apartmanda, onu hiç umursamayan gözlüklü ve çilli kız onu şaşırtmıştı. Fazla güzel görünmese dahi, kendisine bakınca iç geçirmesini istemişti. Fakat beklediği gibi olmadı, suratını ekşitti ve kucağında duran kedisi ile oradan ayrıldı. Bir idda ile başlayan olayın sonu, nereye varacaktı? Kim bilebilir ki? Bu adam kim mi? Hakan KAYA! :)

*Nefret, aşka dönüşebilen güçlü bir duygudur* Annesinin tayini dolayısıyla İstanbul'a taşınmak zorunda kalan Öykü, burada daha önce hiç karşılaşmadığı bir şeyle karşılaşır. Bir çeteyle! Bu durum ilk başta pek hoşuna gitmese de daha sonra onları terk edip giden babasından intikam almak için bu çetenin içinde olmak ister. Fakat bilmediği çok şey vardır. Bu çeteye girmek öyle zannettiği kadar kolay değildir. Çetenin lideri olan BARLAS KARAMAN'ın koyduğu bazı zorlu görevleri yerine getirmek zorundadır. Ve bu görevlerin hiçbiri de öyle herkesin yapabileceği kadar basit görevler değildir. Öykü'nün de öyle. Tüm hakları bana aittir©

Hayatı sırandandı. Ta ki yan eve birileri taşınana kadar...

Sert buzlarla kaplı bir patron * * * * ve..... hayallerini gerçekleştirmeye çalışan bir kız * * * "herkesin kalbi vardır Savaş bey " "evet Melis hanım herkesin kalbi vardır ama yanlış bildiğiniz bir şey var kalp kan ponpalamak için olan bir organ " "siz öyle diyorsanız Savaş bey" "öyle diyorum"

Her insanın hayalleri,umutları vardır.Ve bu hayalleri gerçekleştirecek bir şehir... Peki ya bu hayallerin yanına psikopat bir aşk da eklenirse ne yapardınız?

''Birlikte belanın içine batabileceğimiz kadar battık. Ve şimdi, seni bırakmayacağım... Benimle misin?'' --- Zeynep, kendini yeni okuluna başladığı ilk gün bir felaketin ortasında buldu. Okulu, salgın bir hastalık nedeniyle karantina altına alındı. Karantinanın akşamında ise kendini okulun karanlık koridorlarında bir kız öğrencinin cesedinin başında buldu. Üstelik yalnız değil, onlar da yanında... Mahşerin üç atlısı. Bu, sadece bedenleri değil ruhları da karantinaya alınan dört kişinin hikayesi. Bu onların özgürlüklerine ulaşmak için yaşadıkları esaretin hikayesi. Bu, birbirlerinin her şeyi haline gelen, birbirlerine gökyüzündeki son yıldız yanıp kül oluncaya kadar birlikte olacaklarına söz veren dört arkadaşın hikayesi. Bu mahşerin dört atlısının hikayesi. Şimdi, bizimle misiniz? "Bizim bedenlerimizi karantinaya almadılar. Ruhlarımızı karantinaya aldılar. Bizim ruhlarımız tanıştığımızdan beri karantina altında. Ne çıkabiliyoruz bu karantinadan, ne de birbirimizden ayrılabiliyoruz. Ruhlarımızı birlikte bir karantina altına aldılar, ve bizim bundan sonraki tek savaşımız bu karantinadan kurtulmak. Kurtulduğumuzda bile birlikte olacağız, ama özgür olacağız. Savaş bitti, ve biz sağ kaldık. Savaş bitti, ve biz hala ayaktayız."

#Mizah 1 Sessizliğin Sesi! Adlı hikaye'de bulunan Gürkan ve Güneşin hikayesidir! İki hikaye birbirine bağlantılı değildir :) Alnını alnıma dayadı kısık kısık nefes alıp verirken "Bilmiyorsun." dedi. Gözlerim gözlerindeyken "Neyi?" diye sordum. Yavaşça dudaklarını dudaklarıma doğru yaklaştırdı. Nefesini nefesimde hissederken dudaklarıma kondurduğu varla yok arası öpücük tamamen aklımı başımdan almıştı. "Senin için buraya kadar geldiğimi, istemediğim halde bu bölümü seçtiğimi, seni küçüklüğümden beri hala sevdiğimi.." Ben öpücüğünün etkisinden çıkamamışken, bir de bu sözler kurşun gibi beynime girmişti. Yeniden dudaklarıma doğru eğildiğinde bulduğum boşluktan faydalanıp onu ittim. Suratına bir tane tokat patlattım. Yanağımdan süzülen yaş bu duyduğum şeylerin mutluluğundandı aslında. "Gerizekalı." diyerek oradan uzaklaştım. Suratımda salak bir sırıtış vardı. İşte şimdi başlıyorduk Gürkan efendi. Ben sana o kadar şeyin hesabını sormaz mıyım? Seni peşimde sürüm sürüm süründüreceğim! Çocukluktan beri birbirini seven ama bunu inkar eden iki inatçı keçi.. Bir yanda, sahiplenen bir erkek.. Bir yanda, deli bir kadın.. Kim galip gelir dersiniz? Aşk mı? İnat mı? Her hikaye mutlu son ile mi biter? Bu hikayenin nasıl bittiğini merak ediyor musun? Okumaya ne dersin? Eee aramıza hoş geldin!

Küçükken yazdığım, bol bol yazım yanlışları barındıran düzenlenmemiş bir kitaptır. Eleştiriye açığım. Onu ilk gördüğümde sadece sıradan bir patrondu. Aramızdaki nefret kıvılcımları her geçen gün ikimizinde canını yakıyordu. Onu görmek için çevirdiğim türlü türlü oyunlar mı desem yoksa her yakınlaştığımızda nefes almayı kesmem mi, desem? O kötü birisi değildi. Onun için ilişkiler tek geceden ibaret değildi. O beni ilk öptüğünde anladım artık ben o diye birşey yoktu, biz vardık. Biz olmak bu kadar kolay mı olacaktı? Romantizm içinde #84