İnsan piskolojilisini araştıran ve bu konuya fazlasıyla ilgi duyan,belki sıradan bi kızın sizinle paylaşmak istediği ,bir romana konu olan hikayesini okumak isteyebilirsiniz.Hikayeyi kısaca özetlemek gerekirse kendinden ve aşkından hiç vazgeçmeyen istese de geçemeyen okul ev hayatı biraz garip olan bir kızı ele aldım.Herkesin vazgeçmek istemediği bir aşkı olmuştur ne dersiniz?Bu hikaye mutlu sonlu hikayelerden biraz farklı umarım beğenirsiniz. Herşey farklı,kafamdaki dünyamda...Burda sorumluluklarım var,bitirmem gereken bir lisem elime almam gerek bir diplomam,memnun etmek zorununda olduğum bir ailem.Ve bunların hiçbirini yanımdayken bana düşündürtmeyen biri var. İçinde kendinizi bulduğunuz kısa bir şarkı,film kitaptaki bir cümle hayatınızda çok fazla şeyi değiştirebilir benim mottom da.Buna inanıyorum ve sizden de bahsettiğim bir yer bulucağınızı biliyorum.Her hikayenin sonu iyi bitmiyor , gerçekten iyi biten hikayeler varmı,bilinmiyor...

Manevi ailesini kaybeden ve bundan dolayı manevi kardeşiyle arası açılan Berra Derin duyduğu hakaretlere, gördüğü dışlanmaya daha fazla dayanamayıp soluğu İstanbul'da alır. Kendine yeni bir yol çizmeye karar verirken hesapta olmadığı bir şey olur. Kaan Erdinç ile yolları kesişir. Kaan Erdinç'in geçmişi açığa çıkmasıyla beraber Berra kendini siyah beyaz dünyasında bulur. Bu dünyadan kendini uzaklaştırmak isterken Kaan'ın eli Berra'nın hep üstünde olur. ALINTI "Gideceksin dedim!" Dudağının arasından tısladı. Sinirli hali beni korkutuyordu. Fakat gitmemi istiyordu. Burasının benim için tehlikeli olduğunu söylüyordu. Beni mi düşünüyordu? Sanırım bu son soruyu bin defada tekrarlasam usanmayacaktım. Çünkü söz konusu bendim. "Benim hakkımda hiç bir şeye karar veremezsin anladın mı?" Yüzüne avazım çıktığı kadar bağırdım. İki ellerimle omzuna bastırdım. "Hiç bir yere gitmiyorum, bunu o taş kafana sok!" Kaan'ı omzundan iterek odadan koşar adımlarla çıktım. Arkamdan "Berra!" Diye kükredi. Asansörün kapısı açılınca '0' düğmesine bastım. Kapının hızlı kapanması için düğmeyi zorladım. Kapı yavaş yavaş kapanırken gözlerimi kapattım. Rahat bir nefes verip gözlerimi açtım. Asansör kapısının arasında el görünce çığlık attım. Tek eliyle asansörü durdurdu! "Sen manyaksın!" Yüz ifadesi beni çok ürkütüyordu. Üstüme doğru gelince kendimi kapana sıkışmış gibi hissettim. Hızlı bir hareketle herhangi bir asansör düğmesine bastı. Asansör ani bir çekimle durdu. Işıkların sönmesiyle gözlerimi kapattım. "Kes şunu!" Soğuk ve güçlü elini çenemde hissettim. Çenemi sıktığında acıyla inledim. Refleks olarak iki elimle, çenemi sıktığı elini tuttum. İtmeye çalışıyordum fakat gücüne karşı gelemiyordum. Ne yaptığını idrak etmeye çalışırken nefesini tenimde hissettim.