Çantasının içinden makyaj malzemelerini çıkardı. Pudrasının kapağını açmaya çalışırken bir yandan da söyleniyordu : "Bakalım bugün mutlu gibi görünmek için ne kadar makyaj yapmam gerekecek?" Hayat, ona belirli bir derece mutlu olmayı zorunlu kılmıştı sanki. En azından mutlu görünmeliydi, uyumlu olmalıydı. Kendi içindeki karmaşayı çözebilecek herhangi bir icat yoktu şimdiye kadar, fakat o yine de mutlu, sakin, sevecen ve hoşgörülü davranmalıydı. Çoğu kez yaşadığı hayatın artılarını, ayrıcalıklarını düşünerek mutlu olmaya da çabaladı, hiçbir şeyden hoşnut olmayan insanlardan nefret ederdi, ama bu da etkili olmadı. Huzur denilen şey, ne kadar hızlı koşarsa koşsun ondan her zaman hızlıydı. Belki de yaşadığı bu hayattı her şeyi zorlaştıran. Köpek gibi çalışarak kazandığı okullar, daha iyi bir yaşam uğruna vazgeçmeyi bildiği hayalleri, girdiği her yerde kendini kabul ettiren bir kültür seviyesi ve istisnasız bütün çabalarının sonucu mesleğinin getirisi olan hiç de küçümsenmeyecek bir maaşı vardı. Rahatlamaya çalıştı, gerginlik gözlerinin çevresindeki damarları belirginleştiriyordu. Pudrasını yüzünde gezdirirken göz ucuyla komodininin üzerindeki saate baktı evden çıkması için daha bir saati vardı. Yalnız kahvaltı etmeyi çocukluğundan beri sevmediği için o sabah da geçiştirmeyi düşünüyordu ki, az ilerideki yatağından, tanıdık fakat içten içe yadırgamak istediği bir ses duydu : "Günaydın"

11.03.2019🥀💫 Emir:Ne? 05...:İlk kim olduğumu sorman gerekiyordu. Emir:Doğru kimsin sen? 05...:Sana ne hem bilmeni istesem anonim olarak mı yazardım?

Arkamda minik ayak sesleri duydum tabiki de minik kız kardeşimdi. Omzunun arkasından kulağına eğilip " Beni izlediğini biliyorum Arya daha dikkatli olmalısın " dedim. Aniden irkildi ve elindekini düşürdü. Dudağımda çarpık bir gülümsemeye neden oldu bu yaptığı. "Sakin ol miniğim heycanlanma" dedim yerinden kıpırdamamıştı ve saçlarını tepeden topladığı için boynu davetkar biçimde bana bakıyordu. İçimden boynunu ısırmak geçiyorken sadece dudaklarımı sürtmekle yetindim teninin hafif kokusu beni fazlasıyla cezbetmişti. Ellerimi beline yerleştirip bel boşluğunu okşadım. Nefes nefese kalışı nefesinin sesi beni daha fazla tahrik ediyordu. "Shh güzelim nefes sesini babam bile duyabilir" dediğimde derin bir nefes aldı..Her şey 23 saniye de oldu nefesiyle beni büyülemesi içimden saydığım nefesleri sadece 23 SANİYE...

(+18) İşte vakti gelmişti. Monoton, yıllar önce sabitlenen hayatımı değiştirmenin vakti. Belki de değişim hataydı? Geleceği göremiyordum ki, başıma gelecekler için bir tahminde bulunayım. Aslında uyarılmıştım, açık açık uyarılmıştım. Vücudumdaki lekelerle uyarılmıştım. Emmekten moraran boynumla, uyarılmıştım!

Arkadaşlar bu benim ilk hikayem öncellikle, yardımlarınızı esirgemeyin. Hikaye +18, yetişkin içerik ve argo içerir *** ''N'apıyorsunuz baran bey?'' '' Tenime dokunmanı istiyorum elis , tenime dokun izlerin kalsın '' **** ''Benim kadınımsın'' **** ''Sevişmeyecekmiyiz, çok ayıp!'' #### Yazım hataların olabilir ama yinede lütfen bırakmayın...