''Ve Kılıç Kahramanı, İmparatoru tek bir kılıç darbesiyle öldürdü. Kibirli ve zalim İmparatorun yüzündeki ifade ne korku, ne üzüntü, ne de suçluluk ile açıklanabilirdi. Bu çok daha ötesi, içindeki nefretin son kez bir dışa vurumuydu...'' Tamamen hobi ve eğlence amaçlı yazdığım bir hikayedir, eleştirilerinizi ve önerilerinizi yazarsanız çok mutlu olurum.

Bir insan düşünün. Değer verdiği her şeyi kaybetmiş, hayatı bir kıyamet gibi üstüne çökmüş bir adam. Kızını ve karısını kaybetmiş, hem de buna sebep olanlara dokunamayacak kadar zayıf bir baba düşünün. Şimdi ne olacaktı? Göğsünde çarpan, o hiddet dolu kalp, onun amacına ulaşmasını sağlayacak mıydı? Bu bir intikam öyküsüdür. her şeyini kaybetmiş bir adamın, intikam uğruna döktüğü kanın hikayesidir.

Göklerin şenliği kutsarken etrafı,kanın deli kokusu sarmıştı dört yanı. Kızıl şelalenin içindeki kesilmiş kafalar,kollar bacaklar toplamıştı akbabaları. Tek bir kızıl vardı ayakta kalan,yorgun gümüş gözleri zaferle dolu,hırpalanmış vücuduysa kanla kaplıydı. Geçmişten bugüne,savaşarak ya da konuşarak zaferler elde etmiş, adetini şimdi de bozmamıştı. Kılıcını savurmasıyla yarattığı şok dalgaları,enerjisiyle patlattığı kafaları geçmişti. Herkes sayıklarken korkuyla ve saygıyla adını, o umudun kılıcıydı. Kanla çizdiği yollar, yardıma muhtaç olanlara umut, zalimlereyse korkuydu. O buydu, Adolph Quintilius !

Gece, gökyüzüne doğru kilometrelerce uzanan, göz kamaştırıcı parlak renkler ile aydınlanıyordu. Havada birbirine kavuşarak birleşen ışık hüzmelerinin altındaki bölge de yüzlerce, belki binlerce insan, hayatlarını kaybetmemek için mücadele veriyordu. Her an etraftan duyulan acı dolu çığlık sesleri ve öfkeli haykırışlar, savaşın tüm uğursuzluğunu bölgeye yansıtıyordu. Kanla ıslanan toprak, üzerinde gerçekleşen yoğun mücadele sebebiyle çatlaklarla doluydu. Her an birileri varoluştan silinirken, yerlerini onlarcası dolduruyordu. Tüm bu hengamenin içinde kilometrelerce uzaktan gelen, kararsız renkteki ışık dalgaları, tüm bu çığlıkları yok sayarak şok dalgarına dönüşüyordu. Bu dalgaların hedefi olan insanlar, anında yokoluşa sürüklenerek hiçliğe karışıyordu. Tüm savaş alanına kabus gibi çöken bu şok dalgaları, yüzlerce insanı ölümün kirli pençelerine çekmişti. Tüm bu bölgenin kenarlarında, tüm bedeni yapış yapış kan ile kaplanmış olan genç bir adam vardı. Üzerine doğru gelen saldırıları, gerek silahıyla, gerekse ellerinden fışkıran gece koyusu ateşleriyle engelliyordu. Yüzünde görünen tek yerleri gözleriydi. Saçları bile kanın kızıllığı ile boyanmıştı. Üzerine doğru gelen, sanki güneşi geceye taşımış gibi gözüken bir küreyi, elinde tuttuğu asası ile karşıladı. Silahına temas eden kudretli büyü, bir ayağını geriye doğru atmasına sebep oldu. Zorda olsa onu gökyüzüne doğru gönderdiğinde, arkasında hissettiği ölümün tehlikeli fısıltısı, bir anda o tarafa dönmesine neden olmuştu. Üzerine doğru gelen, içinde sürekli olarak deveran eden ateş enerjisi bulunduran iki metre uzunluğunda bir mızrak vardı. Elini kaldırdığında, bir an da avuçlarının arasından sızan gökyüzü mavisi renkli ışık hüzmeleri, tam elinin ortasına gelen büyüyü kavramasına olanak sağlamıştı.

Neredeyse yapayalnız yaşaması için hayatta olan Staffen, artık acı çekmekten vazgeçip kendine yeni dostlar, düşmanlar ve yeni serüvenler aramaya yola çıkmıştı. Artık yalnızlığa esir düşmeyecekti. Staffen'in ilginç maceralarına tanıklık etmek için bence hemen okuyun derim! Tür: Fantastik, Macera, Shounen, Dram

.

"Kinetik yeteneklerin, kinetik güçlerin olduğu bir evren" de yaşayan farklı karakterlerin hikayeleri. Yazarları X and Y, Z ve Ragon12

Bölümler 1200+ kelime olacak. Alt sınır budur. Üst sınır şimdilik 10.000 kelime gibi duruyor. Mathias serisi sonradan açılan bir seridir. Başların sakin olması hevesinizi kırmasın. Her cilt, kendi içinde başlar, gelişir ve biter. Her cildin konusu farklıdır. Bir şans verirseniz, pişman olmazsınız. İlk 12 cilt bu kitaptadır. Devamı için profilimden Mathias 2'ye bakabilirsiniz. ----------------- Tabii bu, işin dışarıdan görünen yüzüydü. İçeride ise Mathias, annenin mirasını kullandığı anıyı tekrar görüyordu. Belki de zihninde yüzlerce kez canlandırdığı bu sahneyi, bir rüyaymışçasına tekrar izliyordu. Her seferinde aynı enerjiye ulaşmıştı. Ama mirası asla uyandıramamıştı. Bunun nedenini işte o zaman anladı. "Fırtına eksikti..." Her zaman gökyüzünden yeryüzüne indirecek bir fırtına olmalıydı. Bu mirasın gücü buydu. Fırtına Habercisi Mirası, fırtınaya ihtiyaç duyacaktı tabii ki. Mathias, yıldırımla ölmedi. Aksine tüm yıldırım bedeni tarafından emilirken gözleri bembeyaz şekilde parlamaya başladı. Bedeninden yayılan yıldırımlar bir küre şekline gelip onu içine aldığında, onun elinden kurtulmuştu. "Nihai Büyü! Fırtına Habercisi Mirası! Fırtına Golemi Çağrısı!" ---------- Bölüm sonlarında hikaye evreni ile ilgili bilgiler verilecektir. Acemi Büyücü Büyücü Çırağı Büyücü Ustası Büyücü Büyükustası Büyücü Üstadı Büyücü Kralı Büyücü İmparatoru Büyücü Atası Büyücü Azizi Büyücü Tanrısı

Kimsenin kaçacak yeri kalmadı, herkes bana tek tek hesap verecek. Artık hesaplaşma zamanı. Sönen bir intikamın külleri, rüzgarla savrulup kendi kıyametlerini yaratacak.