Jest maj 2039 roku. Minęło 6 miesięcy, odkąd Kara z Lutherem i Alice przedostali się do Kanady, a Markus poprowadził androidy ku nowemu, lepszemu życiu razem ze swoimi towarzyszami, North, Simonem oraz Joshem. Jednak ta historia skupi się na androidzie o imieniu Connor. Stara się on zaaklimatyzować w swoim nowym życiu, mogąc liczyć na pomoc osób ze swojego otoczenia. Uczy się jak być człowiekiem nie tylko z zachowania, ale także jak być człowiekiem, jeśli chodzi o kwestię swoich własnych, wciąż częściowo obcych mu uczuć. Ucząc się tego wszystkiego, Connor nie wie jeszcze, że dopiero prawdziwą nauką i testem dla niego będzie pojawienie się kobiety, która ma szansę zawrócić Hankowi, jego przyjacielowi w głowie oraz jej córki. (UWAGA! Opowieść zawiera spoilery z gry „Detroit: Become Human". CZYTACIE NA WŁASNĄ ODPOWIEDZIALNOŚĆ!) (UWAGA! Opowieść zawiera też poruszanie drażliwych tematów, sceny o charakterze seksualnym, sceny przemocy, sceny drastyczne i wulgarny język. Ponownie - CZYTACIE NA WŁASNĄ ODPOWIEDZIALNOŚĆ!) (UWAGA! Wszelkie podobieństwa do innych prac o tej tematyce są PRZYPADKOWE.) (Opowieść pisana była od października 2020 roku do lipca 2021 roku, opublikowana w marcu 2021 roku, w późniejszym czasie była jedynie poprawiana.) (Okładka stworzona z fragmentu grafiki promującej grę „Detroit: Become Human".) (Część zdjęć, obrazków i filmików użytych w opowiadaniu nie należy do mnie.) (Opowieść wzorowana na postaciach stworzonych na potrzeby gry studia Quantic Dream, „Detroit: Become Human".) (Opowieść zawiera w sobie też postaci wymyślone całkowicie przeze mnie.)

Y/n Anderson is her name. Charming and overall a friendly personality, she's the embodiment of the phrase "doing great". Or at least that's what she wants the world to think. The death of her brother changed her life and it had been turned upside down. Her mother left, her father developed a drinking problem and her relationship with either of them became non-existent. She tries pulling her life together but with the sudden surge of deviants among androids she finds herself in the middle of the mess. Another change is coming and this time, it all started with a simple sentence. "Detective Anderson, my name is Connor. I'm the android sent by Cyberlife." (Or the "what if Lieutenant Anderson had a daughter" trope but with my own story) -Completed