Na wstępie mówię, że ta "książka" to cringe. Pisałam ją około 6 lat temu, gdzie byłam amebą umysłową, więc jest tam: - mnóstwo błędów, - brak jakiejkolwiek logiki, - mnóstwo zgubionych wątków, - brak dobrej składni i akapitów, - relacje bohaterów są pojebane, - bohaterka to Mary Sue, a jej historia jest niedorzeczna jak cały fanfik Jedynym powodem, dla którego nie skasowałam tej książki, jest sentyment, więc jeśli chcecie poczytać te gówno i spróbować nie zarazić się tą zjebozą to zapraszam. - · - · - · - · - · - · - · - Nalean ma dwadzieścia cztery lata i od trzech miesięcy jest w Eldaryi. Przeszła bardzo wiele w życiu. Nigdy nie miał łatwo. Odkąd trafiła do Eldaryi jej życie zmieniło się o sto osiemdziesiąt stopni. W końcu poczuła, że komuś na niej zależy. Że ma tu przyjaciół i rodzinę. Zawsze myślała, że Eldarya to piękny, wyidealizowany i fantazyjny świat, w którym nie ma czegoś takiego jak "nienawiść" i "cierpienie". Jednak, Nalean zaczęła poznawać mroczniejszą i ciemniejszą stronę kryształu.

Odepchnęłam go dość mocno, wpadł na stół z fiolkami. Jedna spadła na posadzkę i rozpadła się na milion kawałeczków. Jak moje serce chwilę temu. - Już wolę nie żyć, niż żyć ze świadomością, że..- łzy zaczęły kapać na posadzkę. On położył mi rękę na ramieniu, ale szybko ją zrzuciłam.- Że już nic nie będzie takie samo, nigdy już tam nie wrócę, i.. - Teraz twój dom jest tutaj- powiedział miękko, ale stanowczo. Odwróciłam od niego wzrok. Po tym, co mi zrobił nie mogłam na niego patrzeć. - Hej, nie płacz..- chciał otrzeć mi łzy ręką, ale odsunęłam się z zamiarem wyjścia z pomieszczenia. On jednak złapał mnie jeszcze za nadgarstek. - Spójrz na mnie, proszę..

Mam na imię Sophie i skończyłam ostatnio 18 lat.Rok temu trafiłam do Eldaryi,okazało się że jestem w połowie elfką ! Ciekawe jakie przygody czekają mnie w tej krainie i może znajde miłość..?!