Cesaret isteyen; kendini öldürmek değil, kendini yaşatmaktır. "gerçek bir hayat hikayesinden esinlenilmiştir*" ⭐Bir teoriye göre yıldızlar kaderimizi yazıyorlarmış. Peki, yıldızlar mıydı benim kaderimi yazan, yoksa ben miydim yıldız olan? "Acı çekiyor muydum bilmiyorum, çünkü bana acı çektiğimi söyleyecek kimse yoktu. Ama eğer bu yaşadığım acı çekmekse, acı çekmeyi sevmiyorum." Geçmiş ellerinden kayıp giderken bile geçmişine sığınan Feyza'nın hikayesi. Feyza'nın yıllar içinde kurulan dünyası birkaç dakikada yerle bir olur. "Her şeyim" dediklerini kaybeder. İki dostu da olmasa, geçmişi koca bir kabustur. Tüm bunlara rağmen tanıdık biri tarafından aşk kapısı ikinci kez çalınca ne olacaktır? Geçmişte ne mi oldu? Orası uzun hikaye. İçeri gel de Feyza'dan dinleyelim. ⭐Feyza, kan REVAn içindeki HAYAL kırıklarını aldı ve onları umutla yapıştırıp kendine gökyüzü yaptı... Artık karanlığını aydınlatacak bir dolunayı, uzanıp izleyebileceği yıldızları vardı... Güzeldi...Onun hatrında, bu gökyüzü en güzeliydi... Kırıklarıyla ve umutlarıyla bu gökyüzü O'nundu. Bir efsane yazacağım. Öyle ki, yıldızlar dahi okuyacak ve gökyüzünü terk edecek...-FrdOrk 🌠(DÜZENLENDİ)🌠

Umut; bir meşaledir, karanlık yolda... Onu söndüren yolu bulamaz ve kaybolur. Hayat insanı büyütür, eğer bir limanı yakacak kadar derdi varsa... Eğer omzunda ağlayabileceği biri yoksa hayatında, ölümü tatmadım diyemez asla. Biri gece diğeri gündüz... Bir arada olamazlar, ya ay tutulur ya da güneş... Güneş olmadan ise Ay bir hiç... Peki, ya Ay karanlığa boğulmayı kabul ederse? Gecenin karanlığına fısıldadı: "-Çünkü korkuyorum." "-Neden?" "-Aşık olmaktan. Birine ölesiye bağlanmaktan...Korkuyorum." HER SÖNMÜŞ UMUT MEŞALESİ, ELBET BİR GÜN TEKRAR YANAR... (Yazardan dipnot:İlk bölümlerde acemilik içerir.) #1 - hayathikayesi