Gözlerime baktı sadece... Öylece, hissiz, bomboş bir bakıştı. Hiçbir şey söylemedi. Ne git dedi ne de kal. Ne özgürsün dedi ne de tutsaksın... Gerçi, ona göre tutsak olan oydu. Bu evliliğe tutsak edilmişti... Sükûta erse de dili biliyordum ki beni engellemeyecekti. Tıpkı yıllar önce o hiçbir şey demeden çekip giderken benim de sustuğum gibi, şimdi susma sırası ondaydı. "Hiçbir şey istemiyorum senden. En kısa zamanda boşanırız, sen yoluna ben yoluma. Ne gözün gözüme ne de gölgen gölgeme... Tıpkı yıllardır olduğu gibi bilmezden gelirsin beni, unutursun... Başka kadınlarla gününü gün edersin, hatta biriyle evlenirsin bile. Bende senin adını bile anmam bundan sonra. Birbirimizin hayatında zaten yoktuk, varlığını bir gün olsun hissettirmedin bana... Sana dair sahip olduğum tek şey soyadındı." Hiç çekinmeden gözlerine baktım bu sefer. Derin derin, son kez zihnime kazırcasına... Okşarcasına ve veda edercesine... "Yakında ondan da kurtulacağım zaten. Hoşça kal Yaman Mert Bayrı." Sonra ne mi oldu? Kadın gitti, adam pişman oldu. Ama çok geç kalmıştı. Kadın sabırla onu beklerken adam başka duraklarda soluklandı, kadın giderken ise nefes nefese ardından baktı. Ve... Devamında ne mi oldu? Bilmem? Gelin bir bakın... ❌Tüm hakları Nehir'in çeyiz sandığında saklıdır! Çalınma durumunda Neriman hanımın gazabına uğrarsınız benden söylemesi!❌

Anonim: Selam yakuşuklu Bora: Kimsin lan ! Anonim: Çocuklarımızın anasıyım yiğidim Bora: Kızım manyak mısın lan?!!! Anonim: Kız olduğumu söylemedim ;) Bora: Gay misin amk Anonim: Ne küfür ediyon göt Bora: Lan kimsin aq!!!!!! Anonim: Sinirlenme yakışıklı yakında öğrenirsin _____________ #şaka -1. (19519) #yalan -1. (8619) #gizli - 1. (10619) #aşk - 60. (15819)

Karşımdaki adamın bakışları ruhsuzdu. Taş kalpli ve duygusuzdu. Hareketleri sert ve umursamazdı. Tolgay Parçak Ruhumu öldüren ve zindanına hapis eden adamın ta kendisiydi. Kapak Tasarımı: silakosay

Kanı bitene kadar içti dudaklarımı. Kanım bitene kadar içtim dudaklarını. Omuzlarından göğsüne doğru inen avuç içlerim tenindeki yaraların kabarıklıklarına çarpıyor, parmak uçlarımdan bir zehir gibi akarak zihnimin içine sızıp canımı yakıyordu. Güney dudaklarımızı ayırdığı an belimdeki elini gevşetti fakat beni bırakmadı. Aralık ağzından sızan nefesi tenime çarmaya başlamıştı. "Eğer bir gün beni buna pişman edersen..." derken gözlerindeki vahşet ağır bir şekilde önüme serildi. Oralar şimdi hep yangın yeriydi. "Önce dudaklarımızı, sonra kalplerimizi söküp atarım." Bu bana söylediği bir sözden ziyade kendine ettiği apaçık bir yemindi. "Bizden geriye ne bir iz, ne de mühürler kalır..."

(Sana Anne Diyebilir miyim ve Bana Anne Diyebilirsin adlı romanlar tek çalışmada toplanmıştır.) DİKKAT! Bağımlılık yapabilir. Deneyimli/Deneyimsiz Anne Aranıyor. *25-30 Yaşları arasında bayan *Babamızın karısı olacak *Çok çocuk seven *Masal bilen *İletişim becerisi yüksek *Ev ekonomisi konusunda bilgili *Düzenli, hızlı, enerjik *Organizasyon yeteneğine sahip *Diksiyonu düzgün *Prezantabl *Tercihen güzel yemek yapan ve sesi güzel olan anne aranmaktadır. İlgilenenlerin resimli özgeçmişlerini aşağıdaki mail adresine göndermeleri rica olunur. Tüm sosyal haklar mevcuttur (SGK+Yol+Yemek+İkramiye). Not: Resimsiz özgeçmişler dikkate alınmayacaktır. Toprak Ailesi Ayrıntılı bilgi için: 0353 3300000 - Mert TOPRAK E-mail: anneariyoruz@gmail.com Bu bir aile komedisidir. Ama şu yeşilçam filmlerinde ki aileler gibi sıcak ve içten olanlardan... Hani baba Münir Özkul, anne Adile Naşit'tir ya. Ha! İşte o aile komedilerinden. Güle güle okuyun...

Aşka kim direnebilmiş ki sen direneceksin........

Hamza Mahir GÜMÜŞPALA Tanıdığınızı söyleyemem, henüz.

İpek ve Atlas. İki ünlü dağcı, sıkı dost, hayata ve kadere ortak iki babanın çocukları. Sekiz yıl önce; dünyanın en zorlu 7000'liği kabul edilen Pobeda dağı tırmanışı İpek'in babasını hayattan aldığında, küçük kız henüz on yaşındaydı. Yıllar sonra edindiği bir bilgi, İpek'in ve annesinin hayatını alt üst edecekti. O gün o zorlu zirve yolunda yaşananların ardındaki gerçek neydi? İpek şimdi bu cevabı Atlas'tan almaya geliyordu. Derler ki, hayatta kalanın vicdani yükü ağırdır. Atlas'ınki kendi hayatı kadar ağırdı. (Bazı bölümler yetişkin içerik barındırmaktadır.) Başlangıç tarihi: 09.03.2018

Göz göze geldiği tüm erkekleri etkisi altına alabileceği halde, o bir tek kişide tutuklu kalmıştı. Göz göze geldikleri her anda onu etkisi altına alan tek kişiye. Nevra Asena Karahan, vatan aşkıyla yanıp tutuşan bir adama kapılmıştı. Bilmediği şeyse aynı şekilde Kağan Akıncı'nın da ona kapılmasıydı. Kağan Akıncı onun için bir milattı. Sıradan olan hayatını alt üst eden bir milat. Babasının Asena'sı, annesinin Nevra'sıydı o. O adı gibi bir Asena'ydı. Tam bir dişi kurt. Öncesinde sadece Asena'yken, şimdi kalbinde Kağan'ı taşıyan bir Asena'ydı. * * * * * * * * * * Büyük kayanın arkasına yaslanarak elindeki silahını yavaşça yere koydu ve kulağındaki telefona dikkat kesildi. Yaklaşık 9 gündür ilk defa çekiyordu telefonu. "Oralar nasıl? Güzel mi?" Telefonun ucundan kızın naif ama alaycı sesi çıkınca gözlerini kısarak ciddiyetle çevresine baktı. Dağın başında onlar tarafından elleri ve ayakları bağlanmış bir kaç terörist. Tiksinerek diğer tarafa baktı. Askerlerinin bir kısmı yorgunluktan yere serilmiş bir şekilde yatarken, Fırat ve bir kaç kişi gülerek muhabbet ediyorlardı. "Hayır" Karşı taraftan ses gelmezken sanki kız 'neden' diye sormuş gibi, özlemle iç çekti ve "sen yoksun" diye fısıldadı.

Aras Soykan, Kendi karanlığının içinde, kaybolmuş ruhunun son parçasında nefretini, öfkesiyle körükleyerek intikamına tutundu. İntikamı, aradığı gerçekleri ondan adım adım uzaklaştırırken, kendisini yeni bir oyunun pençesinde; dağılmış bir ailenin parçaları arasında buldu. ~~ Başlangıç: 20.01.2015 Bitiş: 04.03.2018