Efnan Koca taş duvarlı konağın önünde demir kapının açılmasını bekledi. Kapı ağır ağır açılırken karşısında gördükleri elindeki bavulunun sapını dahada sıkmasına sebeb olmuştu. Kaçarak gittiği bu konağa şimdi kendi isteğiyle tekrar dönmüştü , aşiretin kabul etmesi hiç te önemli değildi , şimdi karşısında Fıraz tüm endamıyla duruyodu. Arkasında saklanan kız elini korkarak karnının üzerine koydu. Efnan bakışlarını kocasının arkasındaki kıza sabitledi. Korktuğu olmuştu, Fıraz artık ona ait değildi. Şimdi ne yapıcaktı ya arkasına bakmadan tekrar gidicekti yada kalıp bu defa sevdası için çabalıcaktı....

Berdel , iki kişiden çaldığı hayatı ya aşk'a döndürücekti, yada yakıp kavurucaktı. Yaman Karlıdağ, Meyranın mutluluklarını çalan tek adamdı. ...... ""Gel dediğim de geliceksin" Yaman'nın sesi tüm hiddetiyle etrafı kavuruyordu. "Gelmicem" meyrada ona inat gidicekti. Karşısında küçük bir çocuk yoktu. "Ben ne dersem o olucak Meyra beni zorlama." Meyra gözünden akan yaşı süzdürdü işte yanağına ." Niye bunu yapıyosun tam sana inanıcakken neden benden çalıyosun mutluluklarımı" Yaman yaklaştı, meyra bir adım geri gitti. Meyranın Gidebilcek başka yeri olmadığını Ellerini duvara dokundurduğunda anladı. Yaman parmağını göz yaşının üzerine koydu." Ağlama" "Ağlatma sende artık, güldür be adam" "Sana dünyayı sererim " "Serme , " "Sana ölürüm" "Ölme " "Senide kendimide bu aşkla yakarım, ikimizde yanarız " "Yanma " Meyra isyan edercesine ondan gelebilcek her sevgi sözcüğüne karşıydı, Yaman yavaşça meyranın dudaklarına dudaklarını dokundurdu. Meyra kasılan bedenini dizginlemeye çalıştı. Yamanla ilk defa birbirlerine isteyerek dokunucaklardı. "Yakarım" "Yapma " meyra yalvarırcasına söylemişti. Sevemiceksen dokunma diyemedi.

Hayatı çalınan bir kadın ne kadar masum olabilirdiki.... ????? Adam , kadının bağlı olduğu sandalyeye doğru yavaş adımlarla ilerledi. Elleri ve gözleri bağlı olan Efsun kıpırdamadan herşeyin son bulmasını bekliyodu. Ona yaklaşan ayak sesleri , burnuna gelen kokuyla kimin geldiğini belli ediyodu . "Uraz!!" " hişşşşş" Sesizce kadının önünde durdu, gömleğinin açık kısmına Uzattığı iki parmağını kadının gögüs dolgunluğunun arasından geçirdi biraz çilek biraz oryantal koku birbirine karışarak davetlarlığını ortaya seriyodu. "Dokunma bana " " benim olana dokunurum" " ben senin hiç bişeyin değilim " Uzanıp saçlarına dokundu, dişlerinin arasından tısladığı sesini yanlızca ikisi duyabilirdi. " birkere benim olan benimdir!"

Öncelikle şu konuda bir anlaşalım. Normal değilim, o da öyle.

Tam hayattan vazgeçerken, Beni aşka inandır. mizah#1 (09.06.2019) texting#1 (18.06.2019) lise#1 (22.07.2019) anonim#1 (26.07.2019) macera#1 (02.12.2019) genelkurgu#1 (31.12.2019) gençkızedebiyatı#1(20.01.2020) kısahikâye#1(05.03.2020) gençkurgu#1(07.03.2020) romantik#1(16.05.2020) romantizm#1(28.05.2020) komik#1(30.05.2020) dostluk#1(25.06.2020) komedi#1 (05.12.2020) Başlama Tarihi: 16 Mayıs 2019💫 Bitirme Tarihi: 8 Eylül 2019💫 Kapak| missisbhikayeleri

Eczane gibi çalışan yayınevleri. Tefeciye bir ton borç. Tuhaf bir yazı atölyesi. Kitaplar aracılığıyla yayılmaya çalışan tehlikeli bir virüs. Teksas'ta belalı bir kumarhane. Ve bir de biz, ben ve o. Başkalarının deyişiyle: Morfin ve Vitamin.

#1 Romance (18.03.2019) #3 Love (28.03.2019) Wattys2015 & Wattys2016 Kazananı ❝Mayıs Sinekleri, ilk sevişmelerinde ölürlerdi. Eşlerine son armağanları, son nefesleri olurdu. İhanet nedir bilmezlerdi onlar, birbirlerine sadık kalarak göçüp giderlerdi bu dünyadan. Mayıs Sinekleri, aldatılmış bir adamın tek tesellisiydi âdeta. Geçmişi, hislerini köreltirken bir kalbi olduğunu unutmuştu o adam. Yenik düşmüştü, çaresiz kalmıştı, kimsesizliğe mahkûm edilmişti. Kimseye güveni yoktu onun, o duygularını çelikten bir mezara gömmüştü. Dengesizdi, vurdum duymazdı, korkutucuydu. Yaşadıkları onu bambaşka bir adam olarak yeniden yaratmıştı. Bütün kadınlar onun gözünde aynı kefedeydi artık. Kurnazlardı, yalancılardı ve acımasızlardı. Her birinden nefret ediyordu. Fakat bir gün kader onun karşısına bambaşka bir kadın çıkarttı. O bir armağandı, ama adam her defasında o armağanı acımasızca kırdı. Önyargıları gözünü bürümüştü, bu yüzden gerçekleri göremiyordu. Oysaki o kadın, ihanet nedir bilmeyen, son nefesine kadar adama sadık kalacak kişiydi. O kadın, adamın Mayıs Sineğiydi.❞

"Yâre Osmanlıca'da hem 'yarı' hem de 'yara' anlamına gelir. Sen benim Yârem'sin Feda'm. Hem yaram, hem yarımsın." ●●● Feda: Az önce Didem Abla yoğun bakıma kaldırıldığını söyledi Feda: Sana ulaşamayıp delirince onu aradım Feda: Özür dilerim Feda: Evde elim kolum bağlı oturamazdım Feda: Belki de yarın bu mesajları yanımda okuyup yüzüme yüzüme söveceksin Feda: Vay anasını, cümlenin güzelliğine bak Feda: Özür dilerim Feda: Bana çok kızacaksın biliyorum Feda: Bildiğim bir şey daha var Feda: Kalbim çok hızlı atıyor, Yarem Feda: Hem korkuyorum, hem de heyecandan delirmek üzereyim Feda: Gelene kadar kalp krizi geçirmem umarım Feda: Geliyorum, Yarem ●●● Deplasman hikayesinin devamı niteliğinde bir kitaptır. İlk defa bu kitabı gördüyseniz, Deplasman'ı okumasanız da olur. Hikâyemize hoşgeldiniz🤙🏻♥️

3 KİTAPLIK SERİ EPSİLON YAYINLARI ARACILIĞIYLA SATIŞTA! İLK KİTABINI WWW.BEYZAOZAYDİN.COM 'DAN ÜCRETSİZ BİR ŞEKİLDE OKUYABİLİRSİNİZ. KİTAPLIĞINIZDA BULUNMASI DİLEĞİYLE ^^ "Bizim bir hikayemiz yok" diye geçistirdim. "Sen, seni yakıp kül edecek bir aşk istiyorsun Masal. Normal tanışmalarda gözün yok. 'Seni seviyorum'ları önemsemiyorsun aslında. Herkesin bildiği sevgi sözcüklerini istemiyorsun. Sen herkesin olduğu bir salonda sahnede oyun sergilemek istemiyorsun. Herkes karanlık salonda oyunu izlerken sen arkada ışıklar saçarak kendi oyununu yasamak istiyorsun. Sen ne Mert'i ne de Atalay'ı istiyorsun. Sen bu oyunda kendin gibi normalle yetinmeyen birini istiyorsun. Cesaretinizle ateşte yürümeyi göze aldığınız bir aşk istiyorsun." Bu sensin, diye düşünsem de "Bunları neden anlatıyorsun?" dedim kaşlarımı çatarak. Başını bana çevirip omuz silkti ve sırıttı. "ÇÜNKÜ BU BİZİM HİKAYEMİZ."