(2025- 2026 ΥΠΟ ΔΙΟΡΘΩΣΗ) "Σε ελκύει το χάος; Ή το ελκύεις;", χάνονταν στο ατόφιο μαύρο των ματιών του. Το χάος σε μαγνητίζει, αλλά δεν είναι απλώς μια παθητική έλξη. Είναι μια φωτιά που καίει από μέσα, μια αδηφάγα ανάγκη να κατανοήσεις ό,τι είναι ακατανόητο, μόνο για να το μισήσεις όταν αναγνωρίσεις την αδυναμία σου να το τιθασεύσεις. «Η Ρώμη δεν χτίστηκε σε μια μέρα, κάηκε όμως σε ένα βράδυ» Ο Κριστιαν και η Βικτώρια είναι καταδικασμένοι να ζουν σε έναν αέναο χορό, που πάντα καταλήγει σε καταστροφή και αναγέννηση. Δεν μπορούν να ηγηθούν μαζί, μα και δεν αντέχουν την απουσία του άλλου. Έτσι είναι εξάλλου η φύση φτιαγμένη. Το φεγγάρι λάμπει μονάχα στο σκοτάδι, ο διάολος ζει στην κόλαση. "Άργησες...σχεδόν πάγωσε η Κόλαση.", ο Διάολος λύγισε, έπεσε στα γόνατα δίπλα στον Κέρβερο που ούρλιαζε, οι δαίμονες αφηνιασμένοι έσκιζαν τον αέρα με τις κραυγές τους. Η μοίρα τους είναι απλή: θα επιλέγουν πάντοτε να πετούν ο ένας δίπλα στον ήλιο, ο άλλος κοντά στην θάλασσα. Ώσπου ένας να πέσει πρώτος. Και τότε ; Τότε...το χάος. "Να θυμάσαι, πιο πολύ και από τη ζωή την ίδια." 2022-2024

«Έχει αρχή μα όχι τέλος και τελειώνει ότι αρχίζει.» ΘΑΛΑΣΣΑ: "Και δηλαδή τι τύπος άντρα είσαι;" Το σαρδόνιο χαμόγελο που στόλισε τα χείλη του ήταν ότι χρειάστηκε για να κάνει την καρδιά της να χτυπήσει σαν τρελή. "Εκείνος που θα γαμαει το μυαλό σου, ενω κάνει έρωτα στην ψυχή σου. ", και ο δυόσμος μπλέχτηκε με το κεράσι. ΟΥΡΑΝΟΣ: "Σε περίπτωση που το ξεχνάς, είμαι η μούσα του Θανάτου καλέ μου.", τα μάτια της τον κεραυνοβολούσαν, ο ουρανός σκοτείνιαζε, "Αν εσύ είσαι η μούσα του Θανάτου mellilla...τότε εγώ είμαι ο ίδιος ο Θάνατος.", η θάλασσα σήκωσε τρικυμία, δεν υπήρχε πλέον διαφυγή... ΠΤΩΣΗ: "Αν δεν βρω τρόπο, τότε θα δημιουργήσω έναν.", η Ιθάκη ήταν που έδινε το ωραίο ταξίδι λοιπόν. "Η πληγή επουλώνεται, το σημάδι μένει.", και ίσως τελικά ο προορισμός να μην είχε τόσο μεγάλη σημασία. ΠΟΝΟΣ: "Μας αξίζει ένας λυτρωτικός επίλογος.", η φωνή της έσπαγε. "Εμείς γράφουμε τον επίλογο μας.", της απάντησε ξέπνοα. Μα γιατί δεν αισθάνονταν λυτρωμένοι; Τελικά, η θάλασσα και ο ουρανός αγγίζονται;

Από τότε που θυμάται τον εαυτό της, εκείνος ήταν πάντα παρών μα εκτός ορίων: ο κολλητός του αδερφού της, ο παίκτης που προπονούσε ο πατέρας της, ο γιος του καλύτερου μπασκετμπολίστα που γνώρισε η Ελλάδα και το αγόρι που ανήκε στο σπίτι τους χωρίς ποτέ να της ανήκει πραγματικά. Για χρόνια, τη βλέπει μόνο ως τη μικρή αδερφή του φίλου του, κρατώντας σκόπιμα αποστάσεις, ακόμη κι όταν η σιωπηλή έλξη ανάμεσά τους γίνεται ολοένα πιο δύσκολο να αγνοηθεί. Μια στιγμή αλήθειας, ένα βράδυ που δεν έπρεπε να συμβεί, τους δένει με έναν έρωτα που δεν προλαβαίνει καν να γεννηθεί, μόνο να τους στοιχειώσει. Ανάμεσα σε ανείπωτα συναισθήματα, επαγγελματικά όρια και σκιές του παρελθόντος, ο έρωτας που δεν γεννήθηκε ποτέ, καλείται να εξαγνιστεί. Γιατί κάποια παιχνίδια δεν κρίνονται στο σκορ, αλλά στο θάρρος να αντικρίσεις την αλήθεια και να διεκδικήσεις αυτό που πάντα σου ανήκε. Ακόμη και αν όλος ο κόσμος φωνάζει το αντίθετο.

Enola's an Olympic rugby winner joining a dance competition. She wins over America, along with some unsuspecting characters along the way.

"Σταμάτα να τρέχεις, αστυνομία!" άκουσα μια ανδρική φωνή πίσω μου. Σκατά!Άρχισα να τρέχω πιο γρήγορα. Τελικά ,ο μπάτσος με έφτασε και με άρπαξε. Τα πράγματα έπεσαν κάτω και εκείνος κρατούσε τα χέρια μου σε μια δυνατή λαβή πίσω απ' την πλάτη μου. Γύρισα και τον κοίταξα. Ωραίος είναι. Βασικά, είναι πολύ ωραίος. "Ω ναι, συνέλαβε με μπάτσε" αναφώνισα γελώντας πονηρά. -------- Η Αντριάνα είναι εδώ και 2 χρόνια μαθήτρια της 3ης Λυκείου. Ο πατέρας της έχει εγκαταλείψει την σε κατάθλιψη μητέρα της και τον μικρότερο της αδελφό. Έτσι, αναγκάζεται να μπει στην παρανομία. Ο Βίκτωρ, ένας νεαρός αστυνομικός αναλαμβάνει την σύλληψη της Αντριάνας μα τελικά η μοίρα του επιφυλάσσει..άλλα πράγματα! Αν δείτε ιστορία ίδια με την δικιά μου μην μπείτε στον κόπο να μου το πείτε. Προφανώς την είδα ήδη και την αγνόησα. Do the same bishes !

Το "κακό αγόρι" κατέστρεψε την ζωή της. Την έκανε να μισήσει τον εαυτό της και να περνάει τα βράδια της στο μπάνιο μέχρι τα χέρια της να αιμορραγούν από τις χαρακιές. Την ρεζίλεψε. Χρησιμοποίησε την αγάπη της. Και εκείνη πίστευε στην αγάπη. Μα όχι πια. Δεν θα άφηνε ποτέ ξανά κάποιον να μπει στην ζωη της. Ή μήπως όχι; Ποτέ μην λες ποτέ δεν λένε; ~cover made by:heyitsevelina~ Started: 29/11/18 Finished: - 05.06.19 #1 in Fanfiction 27.03.19 #1 in onedirection, alone,sad,mystery,teen, #6 in teen,story #7 in lovestory

..."Τι θες τέλος πάντων και με έχεις πάρει από πίσω "Του είπα υψώνοντας την φωνή μου.... "Ρε κορίτσι μου σταματά λίγο να μιλήσουμε" Είπε και αναστέναξε... "Δεν είμαι ΣΟΥ" είπα και περπάτησα πιο γρήγορα.. "Οκ ....σταματά λίγο να σου μιλήσω κο-ρί-τσι" Είπε με ειρωνικό τρόπο... "Εγώ δεν θέλω να μιλήσουμε ....να πας στην ξανθόψείρα σου που θα σε κοιτάει στα μάτια όταν θα της μιλάς"είπα έτοιμη να του δώσω μπάτσα... "Και εσύ είσαι ξανθιά μικρή μου"...μου είπε με ένα στραβό χαμόγελο λες και είχε πάθει εγκεφαλικό... "Πρωτον είμαι καστανόξανθη και δεύτερον δεν είμαι ούτε μικρή ούτε ΣΟΥ "Του λέω και σηκώνω το χέρι μου για να του δώσω μια σφαλιάρα...αλλά με πιάνει γρήγορα από τον καρπό με δύναμη και με φέρνει κοντά του σε απόσταση αναπνοής .. ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ ΑΠΛΑ ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΊΤΕ ΑΝ ΕΦΑΓΕ ΟΝΤΩΣ ΜΠΑΤΣΑ Ή ;;;; ❌Don't copy the story ?song: Jaymes Young-fell something

70 κεφάλαια + Ανακοινώσεις Αρης και Ελπιδα.... Δυο διαφορετικα ονοματα και δυο διαφορετικες βαθια κρυμμενες και πονεμενες ιστοριες... Αυτη....Αποφασισε να κλειστει στον εαυτο της...Να απομακρυνθει απο ολους και απο ολα με αποτελεσμα η ζωη της να ειναι μονο το σχολειο στο οποιο δεχεται καθημερα...ασταματητα bullying απο ολους Αυτoς απο την αλλη,Ζει μια ζωη που ολοι θα ονειρευονταν...Υπεροχο σπιτι,Πλουσια οικογενεια...Ο φοβος του σχολειου...απο τους πιο δημοφιλεις...Ενα bad boy με ονειρικα ωκεανια ματια και εξωπραγματικη ομορφια...Ολες παρακαλουν για ενα βραδυ μαζι του...Αυτος παρα τη "φημη" του στο σχολειο επιλεγει να μενει απομακρος και μοναχικος...Ολοι νομιζουν πως ζει μια υπεροχη ζωη...Ομως οπως ολοι ξερουμε....το χαμογελο μας ειναι η καλυτερη κρυψωνα μας... #8η θεση Εφηβικη Φαντασια: 11/5/2017 #1η θεση Εφηβικη Φαντασια:30/5/2017

"Μα σε καταστρέφω μωρό μου."είπε στο αυτί μου. "Μ'αρεσει να καταστρεφομαι."είπα σοβαρα κοιτοντας τα χαώδη μάτια του. Γαμωτο,τα είχα ερωτευτεί αυτά τα μάτια.

"Καλυτερα οτι έγινε να το ξεχάσουμε"είπε Μα πως μπορεί κι μου το κάνει αυτο; "Ας γίνει έτσι τοτε"Απάντησα Απογοήτευση κι πάλι. Η Έμμα είναι μια κοπέλα 16 χρόνων μοναχοπαίδι με ελάχιστη αυτοπεποίθησή κι χωρίς την ξέφρενη εφηβική ζωή όπου έχουν οι περισσότεροι.Βιώνει μια μουντή καθημερινότητα όπως λέει. Όλα όμως θα ανατραπούν όταν θα μπει για τα καλά στην ζωή της ένα αγόρι.Ο Στέφανος είναι ένα χρόνο μεγαλύτερος της κι την προηγούμενη χρονιά συνέχεια την πείραζε ως το bad boy του σχολείου. Θα αποκτήσουν μια στενή σχέση με αποτέλεσμα στο μυαλό της Έμμας να κυριαρχεί ένα χάος. Προσποιούνται ότι είναι πλέον κολλητοί όμως κι οι δύο ξέρουν ότι κάτι τέτοιο δεν γίνετε να ισχύει. ©Dont copy this story. Hope you like it.