Trójkąty miłosne zostały przeanalizowane już od każdej strony, w każdy możliwy sposób. Edward, Jacob i Bella, Serena, Nate i Dan, Damon, Stefan i Elena, dobrze znane w popkulturze figury, które informują, że "można kochać ich obu", że miłość to wybór, a zdrada nie jest tak dramatyczna, gdy obie pary, z jedną kobietą po środku, mają swoich zwolenników oraz przeciwników. Trójkąty miłosne przejęły kontrolę nad rozumieniem doskonałego romansu początku lat dwutysięcznych; pełnego wybuchów namiętności oraz powstrzymywania się przed zjedzeniem zakazanego owocu. Jednakże kiedy kolesie się biją, mają tendencję do tego, aby uderzać w czułe punkty, a pękające czułe punkty, mogą utworzyć ogólnie rzecz biorąc - rozrost czułości, za nią idącej namiętności oraz świadomości, że tak naprawdę to nie przedmiot rywalizacji jest źródłem zrzutu emocji, a rywal, działający na twoje nerwy, ciągnący każdą strunę. Albo: gdzie Luke uwielbia być w każdym aspekcie najlepszy, dlatego wojuje o serce dziewczyny „innej, niż wszystkie", wraz z Michaelem, który jest irytująco równie dobry co on. Lub jeszcze: gdzie w szkole z internatem dla bogatych dzieciaków, popularny i uwielbiany Luke, w bardzo historyczny sposób nienawidzi nowego, cudownie artystycznego Michaela, który używa kusząco słodkiego, mydła truskawkowego. Ewentualnie: Michael i Luke pragną zdobyć tę samą szarą myszkę, co utrudnia im fakt, że muszą dzielić wspólny pokój w internacie prestiżowej szkoły z absurdalnymi mundurkami.

Gdzie Luke i Michael przetestowali na sobie cały erotyczno-romantyczny aspekt życia w okresie dojrzewania, a dziesięć lat później ten drugi postanowił wspaniałomyślnie oświadczyć się siostrze bliźniaczce tego pierwszego, więc niniejszemu "incydentowi" trzeba zapobiec. "- To jest coś innego, bo o wie pan, my literalnie jesteśmy razem. - No tak, z przyjaciółmi zawsze jest się raa... - Rozchyliłem usta, a moje policzki zalał soczysty rumieniec. - Umn... Dosłownie całe dojrzewanie przeleciało mi przed oczami. No dobrze, nierozłączność to nie jest nic takiego, można trzymać okrutnie blisko tych, których uważa się za przyjaciół, ale to nie był pierwszy raz, gdy widząc tę dwójkę w szkole, myślałem o sobie i o Michaelu; jak to fajnie byłoby wrócić do niewinnego, słodkiego dzieciństwa. Dzieciństwa i adolescencji, gdzie twój najlepszy przyjaciel rozdzielał twoje włosy, mówił że cię kocha, gdzie całowaliście się namiętnie, aby przygotować się do świata randek z dziewczynami, a tobie wcale nie podobały się randki z dziewczynami, jednak nie chciałeś, aby sobie coś pomyślał, toteż mówiłeś, że bawiłeś się świetnie słuchając o błyszczykach. Cofnąć się do momentu kiedy byłeś pewny, że jesteś kurewsko zakochany, ale tak nie wypadało, więc zwiałeś po tym, jak poszliście wreszcie uprawiać prawdziwy seks, zamiast oferowania sobie braterskiego obciągania gdzieś pod plakatami gwiazd lat dziewięćdziesiątych, słuchając debiutującej Rihanny." Lub: w którym Luke pamięta zbyt dobrze wszystko, co wydarzyło się pomiędzy nim i Michaelem, dlatego samo wspomnienie o fakcie, że Michael mógłby zostać mężem jego siostry bliźniaczki, wzbudza w nim odruch wymiotny. Albo jeszcze: historia dwójki ludzi, którzy pokomplikowali sobie życie dorastając na początku tego stulecia, a teraz próbują nie doprowadzić do katastrofalnego dramatu w skali rodzinnego miasteczka.

Imagify o czterech chłopakach z australijskiego zespołu 5 Seconds of Summer #3 - 06.07.2022 #76 - 09.05.2017 #71 - 23.05.2017 #52 - 03.05.2017 ©2017white_oliv

"Założyłem tego bloga, aby się dla was poświęcić, jakbym był bohaterem romantycznych uniesień, cesarzem rozmów o pogodzie, królem flirtowania i weteranem udawania, że zostawiłem włączone żelazko. Jeżeli spartaczyłeś randkę, nie martw się! Na pewno nie było aż tak paskudnie jak u mnie. Tym właśnie się zajmuję. Randkuję zawodowo, abyście wy nie musieli! W naszej przestrzeni panują jednak trzy zasady: po pierwsze, nie mamy żadnych granic, po drugie, nie zakochujemy się, a po trzecie... Nie umawiamy się z futbolistami. Nigdy. To się źle kończy, uwierzcie mi." "Jeżeli życie romantyczne ci nie wychodzi, zrób z tego markę, wtedy wciąż nie będziesz miał faceta, ale chociaż będzie ci smutno w nowym samochodzie, nie na rowerze." Praktycznie każdy na roku mnie znał, jeżeli nie dlatego, że chciał się ze mną umówić, to prawdopodobnie dlatego, że zaciągał ode mnie porad odnośnie związków i już abstrahując od tego, że nigdy nie byłem w prawdziwym związku, całkiem nieźle znałem się na kolesiach. Zwłaszcza na chłopaku koleżanki, którego miałem rozkochać ponownie w niej, nie w sobie! Ale tak wyszło! To nie moja wina, że Luke Hemmings jest... Futbolistą. To pewnie dlatego. Mogłem przestrzegać zasad. Mniejsza, hej, jestem Michael i opowiem wam historię o tym jak druga połówka najbardziej pożądanej laski na moich studiach, spadła z rowerka, bo mój radar nigdy się nie myli, a Luke Hemmings po prostu nie może się oprzeć, gdy nazywam go skarbem. czerwiec 2021 - grudzień 2021 okładkę stworzyła (ig): a.rtsyliv

"- Wiem, że jesteś nowy, ale w tej szkole panują zasady i nie lubimy tu przemocy, dlatego wypuść Ashtona i może sprawa rozejdzie się po kościach, okej? - Okej. - Pokiwał głową, choć wciąż brzmiał na lekko rozbawionego. Odsunął się od drzwiczek, skąd Irwin wręcz wypadł z impetem. - Jak masz na imię? - Umn, Luke? - Przedstawiłem się niepewnie. - Fajnie. - Skinął. Zdezorientował mnie, dlatego straciłem czujność, pozwalając by nowy chwycił moje ramię i ku zaskoczeniu gapiów, mnie wepchnął do szafki, na miejsce Ashtona, przytrzymując zamknięcie. - Hej! - wrzasnąłem. - Ja jestem Michael - odpowiedział w stronę dziurek, które miały pewnie za zadanie wietrzyć i chronić szafkę przez stworzeniem trampkowej bomby biologicznej. - I żaden dupek nie będzie łaził za mną i komentował mojego ubioru i mojego piercingu, żeby potem kolejny dupek implikował mi, że nie rozumiem zasad. - Super, Michael, ale teraz mnie wypuść!" Albo... Gdzie Luke jest definicją pozytywnego myślenia, a Michael to synonim burzy. Czy też... Gdzie Luke nie potrafi pogodzić się z tym, że ktoś go zwyczajnie nie lubi, dlatego za wszelką cenę próbuję wywołać uśmiech na twarzy Michaela. ______________ TW: ta książka jest fanfiction i nie ma nic wspólnego z rzeczywistością! grudzień 2020 - czerwiec 2021

"Patrząc na rodziców Iris Martin, jako nauczyciel, albo raczej jako człowiek, uświadomiłem sobie parę prostych faktów dotyczących życia. Po pierwsze - biedna cheerleaderka. Po drugie - pieniądze zdecydowanie piorą mózgi bardziej niż gry wideo. Po trzecie - urodę ma po mamie. Po czwarte - albo jakimś cudem pozwolę jej zdać z angielskiego, albo oni dojadą mnie do takiego stopnia, że kolejne wypracowanie, które do mnie dotrze, będzie przykładową mową pogrzebową do przeczytania na moim pogrzebie." Gdzie szkolna przewodnicząca wszystkiego co się rusza ma problem z napisaniem eseju na lekcje u sarkastycznego nauczyciela. ______________ Druga matka tej patoli: originalqueer napisane: listopad 2019 - maj 2020

Annabella jest spokojną pracownicą jednej z księgarni w Sydney. Po kolejnej kłótni z rozwydrzoną matką, zmuszona jest znaleźć współlokatora. Z pomocą przychodzi jej przyjaciółka, która niemal od razu znajduje jej "idealnego kandydata". Tylko co, jeśli jest nim Calum? To NIE jest tłumaczenie.

- Jesteś słodki, Luke. - Słyszałem żałosny, beznadziejny, irytujący, prawa ręka diabła... Ale słodki? Uderzyłaś się w tę piękną główkę? - Nie. Skąd. Jesteś słodki jak Eklerka. I wszystko byłoby w porządku gdyby nie fakt, że Margaret Langford nienawidziła eklerów bardziej niż zmarszczek, niekompetecji i wytrawnego wina. Może zacznę jak w AA? Cześć, jestem Luke Hemmings, nie piję dużo wódki, ale Mike z recepcji szepnął, że tutaj mnie wysłuchają. Zatem mam na głowie ślub siostry, marudzącą z tego tytułu mamusię, sprawę rozwodową ze zdradzającą żoną i ośmioletniego syna. W pracy robią restrukturyzację, to znaczy po prostu zwalniają ludzi, mój szef właśnie wyleciał. Na jego miejsce natomiast wsadzili jakąś bucowatą angielkę ze zbyt wysokim ego, która prawko znalazła najpewniej w chipsach. Jeśli ona mnie wyleje, skoczę z Brooklyn Bridge. Żartuję, zapewne zniszczę jej Hondę, a potem będę uciekał przed NYPD śmiejąc się histerycznie w rytm Guns'n'Roses. Ja mam się spowiadać? Nie mam się z czego spowiadać! No już... Siedzę. Dobry wieczór, moje imię: Margaret Langford, dyrektor kreatywny, przełożona nowojorskiego zespołu kopiowania projektów w Hood&Dunning. Ta, kogo to obchodzi. Niedługo stuknie mi trzydziestka, jestem zaręczona z nudnym prawnikiem i codziennie rano buudzę się skacowana moralnie widząc szczęście mojej siostry, jej cudownego mężą i dzieci, a potem muszę oglądać te kanalię, Hemmingsa. Och, chciałabym go zrestrukturyzować, ale im bardziej rozpiera mnie taka ochota, tym bardziej on udowadnia, że jest na to za dobry. W którym Luke nie radzi sobie z dorosłością, a Margaret zapomniała już jak to jest się śmiać. napisane: czerwiec 2018 - wrzesień 2019

| uwaga! wydarzenia nie mają wpływu na fabułę fanfiction "Wyzwanie: Małżeństwo" | Krótkie świąteczne opowiadanie, w którym przypadkowe małżeństwo Luke'a i Gwen zostaje poddane kolejnej próbie podczas wielkich, rodzinnych świąt Bożego Narodzenia. "- Dlaczego trzymasz w rękach strój świętego Mikołaja? - Nie rób z siebie durnia, to oczywiste. - zaśmiała się, wręczając mu kostium. - Będę miał chociaż seksowną panią Mikołajową do pomocy? - zapytał, przyciągając ją do siebie. - Nie, ale Ashton zgodził się być twoim reniferem. - odpowiedziała, klepiąc go po policzku z dwudniowym zarostem."