ႏွာဘူးတေယာက္ကိုခ်စ္မိတဲ့အခါ...

ငါတို႔လမ္းခြဲၾကရေအာင္ ဆိုတဲ့ စကားရဲ႕အဆံုးသတ္မွာ ထပ္မံျဖစ္တည္လာတဲ့ အခ်စ္တစ္ခု ။ #ၿငိမ္းခ်မ္း #စြဲညိဳ႕ေစႏိုင္

အရင်ဘဝဟောင်းမှာလည်း သူ့နာမည်က ရှင်းညီ အသက် ၃၀ အရွယ်မှာ အက်စီးဒင့် တစ်ခုကြောင့် သေဆုံးသွားပြီး တစ်ခြားလူတစ်ယောက်ဆီမှာ ပြန်နိုးထလာတယ် သူနိုးထလာတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင်ကလည်း ရှင်းညီပဲ ၊ ဒါပေမယ့် အသက် ၂၂ ပဲရှိသေးတဲ့ ဘဝမှာ ရည်မှန်းချက်တောင် မရှိတဲ့ကောင်လေး တစ်ယောက် ၊ အဲ့ဒီဘဝမှာ အံဝင်ခွင်ကျဖြအရင်ဘဝဟောင်းမှာလည်း သူ့နာမည်က ရှင်းညီ အသက် ၃၀ အရွယ်မှာ အက်စီးဒင့် တစ်ခုကြောင့် သေဆုံးသွားပြီး တစ်ခြားလူတစ်ယောက်ဆီမှာ ပြန်နိုးထလာတယ် သူနိုးထလာတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင်ကလည်း ရှင်းညီပဲ ၊ ဒါပေမယ့် အသက် ၂၂ ပဲရှိသေးတဲ့ ဘဝမှာ ရည်မှန်းချက်တောင် မရှိတဲ့ကောင်လေး တစ်ယောက် ၊ အဲ့ဒီဘဝမှာ အံဝင်ခွင်ကျဖြစ်အောင်ဘယ်လို နေထိုင်မလဲ ကြည့်ရအောင်။ cover credit to the owners of the original drawings. cover credit to the owners of the original drawings.

Uni Lifestyle & GL

OUR SECOND MASTER - MYANMAR TRANSLATION [ unicode version is also added ✔️] Original Chinese Author - Twentine ENG translator - Onesecondspring I don't own anything All credits go to the original writer and translator... I can't help but write this lovable story back in burmese.. feel free to read my translated work or original ones. whatsoever, pls appreciate this short story named 'Our Second Master'

Zawgyi + Unicode ငါက ကိုယ္​့ကိုယ္​ကို ဇာတ္​လိုက္​လို႔ထင္​ေနခဲ့တာ။ ငါ့တစ္​သက္​စာ လုပ္​ေကြၽးမယ္​့ ထမင္​းလက္​မွတ္​ႀကီးရဲ႕ အသည္​းနွလံုးကို ဖမ္​းယူနိုင္​လိုက္​တာနဲ႔ သူ႔အခ်စ္​စစ္​ျဖစ္​ခြင္​့ရမယ္​။ သူ႔ကို လက္​ထပ္​ၿပီး ကေလးေတြ ေမြး၊ ေနာက္​ဆံုး သားေယာက် ္​ားေလး ေမြးလည္​း ေမြးၿပီးေရာ ဇာတ္​သိမ္​းဆိုၿပီး ၿပီးပါၿပီဆိုၿပီး ေပ် ာ္​ရႊင္​စြာေနထိုင္​သြားၾကေလသတည္​း လုပ္​လို႔ရမယ္​ ထင္​ေနခဲ့တာ။ ေအ့ေလ၊ ဇာတ္​လမ္​းတိုင္​း အဲ့သလို ေရးၾကတာမဟုတ္​ဘူးလား...!? ဒါေပမယ္​့ ပထမအဆင္​့မွာတင္​ ငါ တစ္​ေနမယ္​လို႔ မထင္​ခဲ့မိဘူး။ ဘာလို႔ဆို ငါ့ထမင္​းလက္​မွတ္​ႀကီးက...... --စစ္​- စစ္​သူႀကီးတဲ့ဟာ...!!! _(:з」∠)_

၁၆၃၅ ဆိုတာ ညောင်ရမ်းခေတ်ထဲက မလား။၁၆၃၅ ဆိုပြီး ငါက ဘယ်ခေတ်ကို ရောက်နေတာတုန်း. #ဤဇာတ်လမ်းတွင်ပါဝင်သောအကြောင်းအရာများသည် သမိုင်းနှင့်မသက်ဆိုင်ပါဘဲ စာရေးသူ၏ဖန်တီးစိတ်ကူးမှု သက်သက်သာ ဖြစ်ပါသည်။ Book Cover_ Lucy Xellies Written in Myanmar Language.~

Coffee, you and me

"ကျွန်တော် အခုဘယ်ရောက်နေတာလဲ?" ရေနံချေးဝနေတဲ့ ပျဉ်ထောင်အိမ်ကြီးထဲမှာ မီးအိမ်က အလင်းတစ်ခုပဲ ဖြာကျနေတယ်။ရေဒီယိုလို့ ယူဆရတဲ့ လေးထောင့်ဆန်ဆန် အရာဝတ္ထုလေးထံက ပျံ့လွှင့်လာတာ က သူနဲ့ အတော်လေးမရင်းနှီးလှတဲ့ ၂ဝရာစုလောက်က မြန်မာသံစဉ်တွေ။ ဘေးအခန်းနံရံမှာ ကပ်ထားတဲ့ ပြက္ခဒိန်ကို အကြည့်ရောက်တော့ သူအံ့သြလွန်းလို့ အသက်ရှုဖို့တောင်မေ့လုလု။ တနင်္ဂနွေရုပ်ရှင်တွေထဲမှာ မြင်ဖူးတဲ့ မင်းသမီးကြီးခင်သန်းနုရဲ့ Young version ညို့အားပြင်း ဓါတ်ပုံက သူ့ကို တဒင်္ကာ ဆွံ့အစေတယ်။ "အခု ...အခု ဘယ်နှခုနှစ်လဲ?" "အို လူလေးမမှတ်မိတော့ဖူးလား?ဒီနေ့က တန်ဆောင်မုန်းလပြည့်ကျော် ၁ရက် ၁၃၃ရလေ " "ခင်ဗျာ" ရွှေဘီးဆံပတ်နဲ့ ရှေ့က ဘွားတော်ကိုကြည့်ပီး သူ့ခေါင်းတွေ ချာချာလည်သွားသလိုပင်။ ဘာလဲ.. ငါအခု ဝတ္ထုတွေထဲကလို လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ်၄ဝကျော်မှာ ပြန်လည်မွေးဖွားလာခဲ့တာလာ

ခ်င္းလ်န္ သိထားတာ တစ္ခုရွိတယ္။ အဲဒါက သခင္ေလးမွာ ခ်စ္ရတဲ့ မိန္းမလွေလး ရွိေနတာပဲ။ အလိုမက်စြာနဲ႔ ေရကန္ကို ငံု႔ၾကည့္ေတာ့ အညိဳေဖ်ာ့ေရာင္အဝတ္အစားနဲ႔ အမ်ိဳးသားဆန္ဆန္ ဝတ္ထားတဲ့ ပံုရိပ္ကို ျမင္ရတယ္။ ဆံပင္ေတြက ျဖစ္သလို စည္းထားတယ္။ မ်က္ႏွာကလည္း လွတဲ့အထဲမပါ။ ၾကည့္လို႔ေတာ့ အဆင္ေျပသား။ ကိစၥမရွိ။ ဒါလည္း တစ္မ်ိဳးေကာင္းတာပဲ။ (BL မဟုတ္ပါ :\ ) (My own cretation)