Asrın & Esila Emine Tavuz

"Lal bir gece, Sabahsız bir pençenin içinde, Bir oluvermişiz."

Bir sokağın ortasında yürürken saçlarımı örten gölgenin o olduğunu biliyordum. Sokak lambası bile beni korumak istercesine yönünü bana çevirmişti. Nafileydi. Sönmüş alfabemdeki canımı yakan tek harfti ve öyle kalacaktı. Aslında çokta bir şey yapmıyordum. Kemanın telleri notalarda can bulurken ben sadece alfabemi düşünüyordum. Sokağı adımlarken hep o ses kulaklarımda çınlıyordu. Bu sadece ölüleri duyabileceği ezgiydi. Kurumuş boğazımı yumuşatmak için yutkundum ve şu sözleri kemanın ritmine uyarak mırıldandım. ''Melekler can verecek dudaklarımda biriktirdiğim paragraflarda.''

''Bön bön çocuğu izleyeceğine yemeğini ye.'' ''Seni mi izlememi tercih ederdin?'' iğnelemem ona koymamış olacak ki, çapkınca sırıttı. ''Kusura bakma, çilli. Tipim değilsin.'' ''Bana diyene bak! Seni gidi aptal çam yarması!'' Sandalyesinden kalkmadan önce son kez bana bakıp göz kırptı. ''Dikkat et de, çam yarması seni ezmesin, çilli.'' Devam kitabı Bir İçim Su'dur.

Arkadaşlıkdan öte kardeşlik sevgisi,kardeşinden ayrılmak acı verici,beni anlayabilir misin?peki?

Bilinmeyen Numara: Selam! Ada: Kimsin? Bilinmeyen Numara: Bir dost bdhchd Ada: ha ha ha. Çok komiksin ya sen. Bilinmeyen Numara: Bunu yapmayı hep istemiştim sonunda yaptım. Ada: Tamam. Şimdi de siktir git. Bilinmeyen Numara: Biliyor musun senin en çok bu sert halini seviyorum. Ada: Beni tanıyor musun? Bilinmeyen Numara: Seni kendini tanıdığından daha fazla tanıyorum. Ada: Kimsin lan sen? Bilinmeyen Numara: Ben sana 2 yıldır aşık olan gizemli çocuğum. Ada: Adın Ne? Bilinmeyen Numara: Adımı tercihen şuanlık söyleyemem. Ada: Dalga mı geçiyorsun sen benimle ya? Bilinmeyen Numara: Hayır. Gayet ciddiyim güzelim. Ada: Canın engel istiyor herhalde. Bilinmeyen Numara: Seni Seviyorum. Kullanıcı Engellendi ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ Başlangıç Tarihi: 21.08.2018 Bitiş Tarihi: 19.01.2019

"Bırak beni!!" Kolumu birkez daha çekip gecenin karanlığında hızlı hızlı ilerlemeye başladım. Boş sokakta yankılanan topuklularımın sesi hiç olmadığı kadar sinir bozucu geliyordu. "Beni dinliyceksin!" Kolumu tekrar kurtarmaya çalıştım ama benden kat kat daha güçlü olduğunu hesaba katmamıştım. Beni kendine çevirdi. "Seni dinlemek istemiyorum aptal!!" "Dinlemek zorundasın sarışın!" Kurtaramayacağımı bile bile kolumu çekiştirmeye başladım. "Yüzkez söyledim bırak artık. Seni istemiyorum!" dedim hissettiklerimin tam aksine. Gözlerine bakmadığım için yalan söylediğimi anlayamazdı ama giderek güçsüzleşen sesim anlaması için başka bir açıklık veriyordu. "Bırak.." Benim aksime güçlü çıkan sesiyle "Bırakabiliceğimi mi sanıyorsun? Benim elimde mi bu?" diye bağırdı. "Seni bırakmayı denedim Mira. Seni üzdüğüm her an. Değiştiğimi farkettiğim her an. Ama başaramadım çünkü.." diyip elimden tuttu ve başına getirdi. "Ben buramla düşündüm." dedi sinirle. Gözlerimin tam içine bakıyordu. Avucunun içindeki elimi kalbine götürdü. "Ama sen buradasın." Göz yaşlarımı saklama savaşlarımda yenilirken hıçkırıklarım duyuluyordu. "Seni bırakmıycağım baş belası." Onu onaylamazcasına başımı salladım. Titrek çıkan sesimle "Senden nefret ediyorum!" dedim. Ama hiç bir şey kalbimin onunla attığı gerçeğini değiştirmiyordu. Yanaklarımdaki yaşları eliyle silerken gözlerimin tam içine baktı o denizi aratmayan mavi gözleriyle. "Bende senden nefret ediyorum." Öpüşünü dudağımda hissettiğim an karşılık vermeye başladım. Elimi yumuşaklığını ezberlediğim saçlarına daldırdım. Kolları güven verircesine belimi sardı. Öpüşü ise zaten, renkli dünyanın ta kendisiydi.

Her şey bir kurşunun değil de, bir çift kara gözün kurbanı olmakla başladı. Bedenimde ki değil, ruhumdaki ölü tohumların yeşermesiyle attı nabzım. Ve o günden sonra üzerimdeki çiğ toprağı atıp yaşamaya başladım. "Çünkü burası Veda Caddesi," dedi kara gözlerini, gözlerimin içine mıhlayarak. "Çünkü burada her veda bir merhabayla başlar."

Sevgi acıtır, öp yaralarımdan belki sana da bulaşır.

Bir gün, Seversem seni Vazgeçme benden Çünkü muhtemeldir ki, Seni bulduğum zaman Gitmiş olacaksın kalbimden.