Każdemu człowiekowi należy się wolność - jest to kwestia niepodważalna. Zatem jak może czuć się osoba, która jest uwięziona we własnym, fałszywym ciele? Ponadto każdego dnia musi walczyć o podstawowe prawo do bycia sobą. I choćby Kamil powtarzał każdemu po dziesięć razy, że jest Kamilem, społeczeństwo wciąż będzie nazywać go Mają. Mógłby przyrównać to do zakładania na siebie niepasującego stroju. Jest się zmęczonym po całym dniu noszenia go, ale czasem nie można tego zmienić. Kamil to transseksualny chłopak, mający dosyć swojej matki i znajomych ze szkoły. Miłośnik kawy i biologii napotyka na swojej drodze młodego fotografia, który jako pierwszy potrafił zaakceptować jego prawdziwe oblicze. Okładka: szablon należy do aplikacji canva, a zdjęcie jest na licencji CC0..

Theodore wiedział doskonale, że nie jest do końca normalny i że nie jest normalnym to, na co pozwala, za choć jedno przychylne spojrzenie i za czuły dotyk od czasu do czasu. Czasem, z rzadka, płakał nad własnym losem, ale tylko wtedy, kiedy nikt nie mógł go zobaczyć. Czasem, jeszcze rzadziej, obiecywał sobie, że z tym skończy. Skończy ze swoim nałogiem, będzie silny i znów będzie mógł patrzeć sobie w oczy w lustrze bez lęku. Te nagłe zrywy odwagi mijały jednak szybko, a jemu mijały miesiące i lata, według tego samego schematu. ________ Krótka forma, dodana w całości i zakończona. Tematyka LGBT [boyxboy]

Co byś zrobił, gdybyś po przeprowadzce do nowego domu zorientował się, że jest on nawiedzony? Wezwał egzorcystę? Dogadał się z duchami? Sprzedał dom i uciekł jak najdalej? Cóż, Natanael nie zrobił żadnej z tych rzeczy. Po prostu założył się z duchem o to, kto szybciej się z tego domu wyniesie. A trzeba wiedzieć, że Narcyz bynajmniej przegrać nie zamierza...

Wystarczy przestrzegać kilku prostych reguł. Zasada nr 1: Wstrzymaj oddech. Zasada nr 2: Zanurz się w wodzie. Zasada nr 3: Oczy miej zawsze szeroko zamknięte. Zasada nr 4: Nie pozwól, by ktokolwiek odkrył twoje uczucia. Zasada nr 5: Utoń.

Freudyzm - teoria psychologiczna stworzona przez Zygmunta Freuda, który przyczyn większości zaburzeń psychicznych i nerwic doszukiwał się w tłumieniu popędów [głównie popędu seksualnego - libido]. Okładka jest dziełem @enntsu.

Szczęśliwy traf sprawia, że Lance uwalnia się od internatu i zaczyna wynajmować małe mieszkanie. W końcu może się cieszyć niezależnością i spokojem. Nie trwają one jednak długo, gdy po nieoczekiwanym zdarzeniu los krzyżuje jego ścieżki z Keithem. A wszystko przez cholerny horoskop...

Hinata nie widział Kageyamy, od kiedy chłopak dołączył do reprezentacji kraju. Jednak pewnego dnia dzwoni do niego Oikawa i życie Shouyou znowu wypełnia rozgrywający. "Bo gdy jesteś obok wszystko staje się lepsze, każde nasze słowo to my, nasz przestrzeń. Ty jesteś moją drogą, moim najlepszym wersem. Jesteś moim powietrzem."

- Straciłeś kiedyś przyjaciela? - zapytał z nosem czerwonym od płaczu. Starszy chłopak zastanowił się i pokiwał głową. - Pamiętasz, jak Matt uciekł z domu? Nie znałem wtedy twojego brata, więc bardzo odczułem jego zniknięcie. Zostałem całkiem sam. Ale nie na długo. Z Veronicą szybko nawiazaliśmy nić porozumienia. A pózniej poznałem Shiro. Ludzie to nie marmurowe posągi, Keith, nie bedą wciąż stać w tej samej pozie, bezmyślnie wpatrywać się w jeden punkt. Jeśli zobaczą, że jesteś sam, przyjdą zapełnić pustkę, która cię teraz ogarnia. Czy to, co mowię, trafia do ciebie? - Ale ja nie chcę innych, Adam. Chcę Lance'a - burknął, wydymając usta. Założył ręce na piersi i wpatrywał się w terminal, jakby czekał, aż jego najlepszy przyjaciel do niego wróci. Historia inspirowana komiksem „Come home". <3 polecam(!!!) ~ukończone~

[W TRAKCIE KOSMETYCZNYCH POPRAWEK] Aneta Koper była głównym powodem, dla którego klasa pierwsza "A" przeżywała piekło nieustannie przez prawie rok... No, Adam niestety dłużej. Po kolejnej jedynce ze sprawdzianu był pewien, że nic już nie mogło mu zepsuć tego pechowego, upalnego dnia. Kiedy jednak wpada w ostateczne sidła piątku trzynastego, bolesne spotkanie z szarą kostką brukową staje się dla niego jedynym wybawieniem. Kto by przypuszczał, że szczęście przyjedzie do niego na... rowerze? Czyżby rycerzowi zabrakło konia? ☆☆☆ - Ile jestem winien? - zapytał osiemnastolatek, starając się ponownie nie patrzeć w oczy szatyna. Miał wrażenie, że Adrian powie "nic" i zostanie bohaterem tego dnia. - Nic - odparł krótko, a on spojrzał na niego jak na idiotę. - Powiedzmy, że to w ramach przeprosin za sytuację z piątku. I za teraz. I za wszystko w sumie. Przepraszam, że przeze mnie czułeś się... niekomfortowo. Problem w tym, że Adam dalej tak się czuł, tym razem przez samego siebie. - Kompromituję się przed tobą kolejny raz. - Kolejny? - Wlazłem ci pod koła. - Chyba ustaliliśmy, że była to także moja wina. - Gówno prawda.