Wqxsd
2 stories
KEHANET by neseligezgin
neseligezgin
  • WpView
    Reads 299
  • WpVote
    Votes 23
  • WpPart
    Parts 4
Bir hayat, bin hayat. Kurtardım, sevindim ve gurur duydum; kurtardım, fark ettim ve onlarca nefesi kestim. Uzaklaştığımı sandığım tüm hislere geri döndüğüm an odada o ve benden başkası yoktu. Karşımdaydı, ondan etimle kemiğimle nefret ediyordum ve o bunu umursamadan tek bir video gösteriyordu. Sus ve öldür ya da konuş ve öl. Seçenek sayısı iki görünse de bir olduğunu biliyorsun. "Bu video yayılırsa ne olur?" İkinci seçeneği seçmiş olurum ve öldüğüm kadar iki kişiyi de öldürmüş olurum. İlk seçeneği seçersem kan kaybedecek, kaybettikçe zehirleyecektim. Zehir'e karşı Panzehir olmak için bile Zehir'den parça taşıman gerekir. Sen panzehir değil o parçanın ta kendisisin.
ALTIN KADEH by neseligezgin
neseligezgin
  • WpView
    Reads 511,295
  • WpVote
    Votes 34,739
  • WpPart
    Parts 51
Gerçek ailem kurgusu!!! Hep iyi kız tarafından okuduk hikayeleri. Kız iyi niyetiyle yaklaşır ancak ailesi hep ona karşı kötüdür. Karıştırıldığı kız kaldığı ailede travmalar bırakmıştır ve asla sevilmez. Ana karakter kız da bu önyargıları kırmak için çabalar. Şimdi hikayeyi biraz tersine çevirsek? Kötü sandığımız o kızın gerçek ailesini bulmasını okusak? Simay Naz Akgül sandığınız o kötü kız. Bu da onun hikayesi. 🤍 "Yaptığın son şey seni bizden kopardı. Her şeyinle seni kabul etmeye çalıştım ama olmadı! Durmadın, her seferinde daha fazla canımızı yaktın!" diye bağırdı annem. Gerçi artık annem değildi değil mi? "Ben kısasa kısas yaptım hep! Çocukların bana nasıl geldiyse onlara öyle gittim!" Anlamıyordu. Onların yaptıklarına karşı üç maymunu oynuyorlardı. "Bu yüzden öz kardeşimizi istiyoruz!" Daha fazla izleyici kalmak istemeyen Çınar annemle arama girdiğinde bakışlarım onu buldu. Öz aileme beni kötülemişti değil mi? Bu yüzden rahattı. "Eşyalarını aldın, defol artık evimizden!" 🤍 "Alışkın olmayabilirsin ancak zamanla alışacaksın." dedi arabayı durdurduğunda. Hemen önünde durduğumuz sarı renkli duvarlara sahip evi gösterdi. "Evine hoş geldin kızım." "Kızım diyorsunuz," dedim evden gözlerimi çekmeden. Ona benim hakkımda hiçbir şey anlatmamışlar mıydı? Nasıl bu kadar içten ve samimiydi bana karşı? "Başka ne diyeceğim?" dedi şaşkınlıkla. "Kızımsın sen benim." "Benim hakkımda size anlattıkları şeyleri biliyorum," bakışlarım ona döndüğünde göz göze geldik. "Bana nasıl güveniyorsunuz?" "Güvenmiyorum." dedi açıkça. "Ancak güvenmek istiyorum. Bu yüzden söylenen her şeye kulak tıkadım ve seni buraya getirdim."