Gökçe tacize uğradığı gecenin sabahında sevgilisi tarafından ihanetle suçlanacağını tahmin etmemişti. Kendini açıklama hakkı verilmemiş, aç susuz soğukta tek kelime konuşmak için beklediği adam acımasızca onu terk etmişti. Dünyanın merkezine koyduğu adamın onu hemen gözden çıkarması, işten çıkarılması derken içine çekilen kadının tek avuntusu hamile oluşuydu. Bebeğinin varlığından haberinin olması gerektiğini düşündüğü için Cihan'ın olduğu ortama girdiğinde bebeğiyle sınanacağı aklında yoktu. Bir kadının zengin güçlü bir adam karşısındaki kimsesizliğini, çaresizliğini, iftiraya uğradığını kanıtlamak için çabasını okumak isterseniz buyurun... Yüreğime Kan Damlar kitabımdan çok istenen Cihan ve Gökçe'nin hikayesidir. Wattpad de bu isim ile yayımlanan ilk ve tek hikayedir. Çalınma durumunda yasal yollara başvurulacaktır.

Zülal: Silahın kabzasını kavrayan elin, Zülal: Takriben ne zaman benim boynumu da kavrar? Kenan: Ölmek mi istiyorsun? Zülal: Hayır Kenan. Zülal: Seninle... Zülal: Aşk yapalım istiyorum. -Komutan ve doktor hikayesi- *Yetişkin içerik vardır.* 27.10.2022 Başlangıç...

"Hridayeş ne demek biliyor musun Sezin?" dedi Borga, sakin bir ses tonuyla. "I-ıh, bilmiyorum." elimde onun en sevdiği kupasıyla kahvemi içerken, arkadan gelen şömine sesi dikkatimi dağıtıyordu. "Canımdan bir parça demek, can parçası demek. Canından, herkesten, her şeyden çok sevdiğin demek. Sen bir gün benim hridayeşim olucaksın."

#mafya #ask #aldatma #karadenizkiz Not: Yazdığım ilk kurgudur. İlk bölümlerde anlatımım çok düz ama ileri bölümlerde düzeliyor umarım begenirsiniz. Parmaklarımı toprağın üzerinde gezdirirken bir yandan da gözlerimden yaşlar akıyordu. Tepkisiz bir şekilde kaç saat burada oturduğumu bilmiyordum. Öylece bom boş bakıyordum. Ne hissetmem gerektiğini yada ne düşünmeme gerektiğini bilemiyordum. Hafiften yağmur çiselemeye başladı, kalkıp bir ağacın dibinde oturdum ve bir sigara yaktım. Bu sefer sebepsiz içiyordum. Sigarayı dudaklarıma götürüp yumuşak bir şekilde sıktım ve içime çektim. Başımı kaldırıp Gök yüzüne baktım ve bütün dumanı üfledim. Tam bu sırada omzu hissettiğim el ile dönüp arkama baktım. Bana bakıp hadi der gibi başını sağa yatırmıştı, gitme vakti gelmişti. Oturduğum yerden kalkıp takatsiz bir şekilde üstümü silkeledim. Sonra mezarlara karşı bir selam verip arkamı döndüm ve yürümeye başladım. Ve artık her şeyin başlığı yere gidiyordum en baştan başlamaya. Tüm hakları tarafımca saklıdır. Hiç bir şekilde kullanılamaz, çoğaltılamaz ya da ticari amaç güdülerek iznim dışında basılamaz ve başka ortamlarda paylaşılamaz.

"Neden getirdin beni buraya?" Gitmek istedim. Arkamı dönüp ilerleyeceğim sırada eliyle bileğimi tuttu. "Yürü." Emir veren sesine rağmen o an bile dediğini yapabilirdim ama kendime engel olup yapmadım. Peşinden sürükledi beni. Elimle bileğimdeki elini itmek istedim ama başaramadım. Parmakları mengene gibi sarmıştı bileğimi. O kadar hızlı adımlar atıyordu ki koşmak zorunda kalıyordum. Rüzgardan elbisemin etekleri savruluyor diğer elimle eteğimi tutmaya çalışıyordum. Hızlıca avlunun merdivenlerini çıktı. "Biraz yavaş olur musun?" Aldırmadı, daha da hızlı yürüdü. Avluya ulaştığımızda durdu. Aniden durması ile göğsüm sırtına çarptı. Nefes nefese kalmıştım. Savrulan saçlarımı düzelttim. Aşiret toplanmış bütün ağalar bize bakıyordu. Kolumu elinden kurtardım, omzu düşmüş hırkamı düzelttim. "Beni öldürmeleri için mi getirdin buraya?" Sanki etrafta hiçkimse yokmuş gibi sordum ona. Bana bakmadı. Cevapta vermedi. Ağaların içinden biri konuştu. "Ömer Ağa kızı getirmek ile en doğrusunu yaptın. Ölüm fermanı verilmiştir." Gözlerim anında konuşan adama döndü. Diğer ağalarda onaylar gibi başlarını salladılar. Ama o öyle bir şey yaptı ki, herkes şok oldu. "Zerde bundan böyle sözlümdür, Eroğlu aşiretinin gelin ağasıdır, ölüm fermanı düşmüştür." Ağzım açık ona baktım. ### Okuduğunuz töre hikayelerinden farklı bir kurguya sahiptir.

"Adın ne senin?" Genç kız heyecanla içi coşarken sırıtmamak için kendini sıkıyor, böyle olunca dudağının altındaki küçük, iç ısıtan gamzesi ortaya çıkıyordu. "Vabia, komisevim." Genç adam duyduğu güzel ses ve onu eğlendiren konuşmayla kendini gülmemek için tuttu. "Sen bana en iyisi komiserim deme." Kız iri, kahverengi gözlerini heyecanını yitirmeksizin gezdirdi adamın üzerinde. İçi içine sığmıyordu. "Ne diyeyim? Amivim?" Kız güzel ve sevimli görünen yüzünü meraklı bir hâle soktuğunda genç adam daha da sıktı kendini gülmemek için. Görünüşte bir su perisi gibiyken konuştuğunda ufak bir kız çocuğu gibi hissettiriyordu. Yusuf komiser tek kaşını kaldırıp indirdi. Hâlâ daha gülmemek için kendisini sıkıyordu. "Yok amirim de deme." Kız bu sefer kaşlarını havalandırdı. İlk defa canlı bir polisle tanışmıştı fakat adama daha ne diye hitap edeceğine bile karar verilmemişti. Bu nasıl polisti böyle, kitabında yazacağı polis karakterler de bunun gibi mi olmalıydı? Bu adamdan hiç polis havası sezinleyemiyordu. Heyecanı yavaş yavaş yerini sorgulayıcı hislerine bırakırken kaşlarını kaldırdı, böylece alnı kırıştı ve Yusuf için daha da sevimli bir hâl aldı bu durum. "Memuv bey?" Sonunda dayanamayıp kıkırdadı Yusuf. Genç kız gözlerine aynı sevimli ifadeyle bakmaya devam ederken gülmemek için kendisini tutmak zor geliyordu adama. "Memur bey de deme." Rabia sinirli olduğunu sandığı ama Yusuf'u daha da eğlendirdiğini bilmeden çattı kaşlarını. "Ne dememi istevsiniz o halde?" Sesinin sinirli çıkmaması için çabalamıştı. Genç adam onu sinirlendirmek istemediği için gülüşünü kısa kesti. Ufak bir kız çocuğu gibi görünsede koca kızdı ve belki de onunla dalga geçtiğini düşünebilirdi. Küçük bir tebessümle dudaklarını ıslattı. "Polis de sen bana iyisi mi." Biçimli kaşları daha da çatıldı k

Hepimizin yoğun çabalarla kat etmeye çalıştığı bir yol, şüphesiz her çıkmazda üzerine kapanan bir kapı vardı. Ben Hazan. Bana yuva olan mahallede tatmıştım tüm duygularımı. Aşkı da, nefreti de ve yarı yolda kalışımı da... Küçük bir kızken gönlüme bir adamı sığdırmış, büyüdükçe aşkıyla beraber getirdiği acıyı da yaşar olmuştum. Bu hikaye benim kalp yaram. İşte bu benim kendimi kaybettiğim aşkta, yine kendimi bulma hikayem.

Bir tutam, ego! Üç tutam, yakışıklılık! Azıcık akıllı, bayağı çapkın! Hiç olmayan terbiye, ve karşınızda Uraz Kandemir! Hayatı sadece bir gecede değişen, Bade Esenler. Bu hikaye zalim Şehrin, zalim Tozlarına gelsin. Başlangıç tarihi : 18.02.2020

Vatan Sana Aşkım Feda... Her şey Asya öğretmeni kurtarma operasyonuyla başlamıştı. Yüzbaşı Yıldırım Candaroğlu timiyle birlikte hiç istemese de gizli bir görevin içine dahil olmuştu. Terör örgütünün elinden kurtardıkları sırlarla dolu, güzel öğretmenin gözlerine baktığında başına gelecekleri hiç tahmin edememişti. Asya'yı askeriyeye teslim edip görevini tamamlayacağını düşünmüştü ama Albay'ın sözleriyle her şeyin daha yeni başladığını görmüş oldu. Asya Kılıç onun yeni göreviydi. Hiç bilmediği ve istemediği görevi tüm güzelliği ve tutkulu doğasıyla karşısında duruyordu. Yıldırım'ın ise tek istediği askerlerini güvende tutmak ve devletine yararlı olmaktı. Devletin ondan istediğiyse her ne olursa olsun Asya öğretmeni korumasıydı. Yıldırım Candaroğlu ilk defa ona verilen bir görevi yerine getirmek istememişti. Asya Kılıç ona tutkuyla bakarken Yıldırım Candaroğlu görevini yerine getirebilecek miydi? Güzel kadının sırlarını çözebilecek ve kardeşim dediği adamları koruyabilecek miydi? Ve ona tutkuyla bakan gözlere karşı koyabilecek gücü kendinde bulabilecek miydi? * Yıldırım Candaroğlu, Yakup Başkesen, Dursun Çakır, Onur Yılmaz, Adem Gözüpek, Bekir Ulu, Aziz Mertoğlu, Sercan Yıldız, Osman Polat, Deniz Erez, Umut Ertürk hepsinin ayrı ayrı hikayesi vardı ama onları birleştiren tek şey şimdi minik gizemli bir öğretmen olmuştu. Gözü kara, iri, yakışıklı askerler herkesin yüreğini titretirken kendi hayatlarında olup biten her şeye rağmen komutanlarının yanında olmaya devam edeceklerdi. Gizli operasyonda onları bekleyen süprizlere ise hiçbiri hazırlıklı değildi. Aşk ummadıkları anda kapılarını çalacak, hepsini yerle bir edecekti...