Varlığı inkâr edilemez olandı, yok sayılamayacak, gözden kaçırılmayacak olandı, Zahir. Adı gibi... Kırıp döktüğünün nefesinde üflendi ona sur borusu, Nefha... İsmi gibi... Kıyametiydi. Başlangıcıydı. Yaşamın bittiği yerdi. Tükenmez sevdalara yazılıydı adı, aşktı, yarendi, huzurun sıcak kollarıydı, Yusuf. Adı gibi... Zahir ve Nefha ve Yusuf... Başladığı yerde biten, bittiği anda sonsuz kalandı. ............. "Nefha" diye fısıldadı Zahir onu gördüğü yerde kalan yüreğine usulca. " Nefha, kıyametim, cennete açılan kapım, Nefha. Affetmeyenim." "Nefha" diye fısıldadı Yusuf, onu gördüğü yerde kalan yüreğine usulca. "Nefha, başlangıcım, sonum. Ömrümün son nefesi, Nefha... Sevdam."

Eğer isimlerimizin kaderimizi etkilediğini düşünmüyorsanız, benimle tanışmamışsınız demektir. Ben Yankı. Ya da Bay Yanık. Bilemiyorum artık. 24022016

Ve ben ilk defa yanlış kişiyi öperek, doğru olanı yaptım.

Yağmur, ülke çapında meşhur olan o bloga sonunda bakmaya karar verdiğinde, hayatının tamamen değişeceğinden habersizdir. Blogun sahibi, sadece bir kez görüp aşık olduğu kızla alakalı her gün bir tane gönderi paylaşmaktadır. Üç yüz altmış beşinci gönderinin ardından blogu tamamen sileceğini iddia eden gencin ne aşkına ne de o meşhur blogu sileceğine inanan Yağmur, paylaşılan ilk gönderide kendisinin tam iki yüz kırk altı gün önce, bir kafede gizlice çekilmiş fotoğrafıyla karşılaşır. Yeterince karmaşık olan hayatına, içinde isimsiz notların bulunduğu matruşkaların da katılmasıyla birlikte bu takıntılı aşkın karanlık yönüyle tanışır. Gizem çözülene dek Yağmur ve sevdikleri için artık gelecek günler güvenli olmayacaktır.

Ellerimden rüzgar geçiyor bir gece vakti, Tutamıyorsun, çok uzaklardasın belli ki. Mathilda, biricik sevgilim... Yüreğimde aşk, Kazablanka'da yağmur var. # 2015 # ©Tüm hakları saklıdır. | All rights reserved.

"Yerleri değişeceğiz. O kadar zor değil. Küçükken oynadığımız oyunlar gibi. Sadece bu defa idare etmen gereken bir sevgilim var. Tek fark bu." Tüm hakları saklıdır. Bu eser yazarından(@sleepintheatlantis) izin alınmadan herhangi bir yolla kopyalanamaz, çoğaltılamaz, basılamaz, yayımlanamaz. Uyarlaması yapılamaz, değiştirilerek yayınlanamaz. Başlangıç tarihi: Ağustos 2014 Bitiş tarihi: 29 Mart 2015

''Birlikte belanın içine batabileceğimiz kadar battık. Ve şimdi, seni bırakmayacağım... Benimle misin?'' --- Zeynep, kendini yeni okuluna başladığı ilk gün bir felaketin ortasında buldu. Okulu, salgın bir hastalık nedeniyle karantina altına alındı. Karantinanın akşamında ise kendini okulun karanlık koridorlarında bir kız öğrencinin cesedinin başında buldu. Üstelik yalnız değil, onlar da yanında... Mahşerin üç atlısı. Bu, sadece bedenleri değil ruhları da karantinaya alınan dört kişinin hikayesi. Bu onların özgürlüklerine ulaşmak için yaşadıkları esaretin hikayesi. Bu, birbirlerinin her şeyi haline gelen, birbirlerine gökyüzündeki son yıldız yanıp kül oluncaya kadar birlikte olacaklarına söz veren dört arkadaşın hikayesi. Bu mahşerin dört atlısının hikayesi. Şimdi, bizimle misiniz? "Bizim bedenlerimizi karantinaya almadılar. Ruhlarımızı karantinaya aldılar. Bizim ruhlarımız tanıştığımızdan beri karantina altında. Ne çıkabiliyoruz bu karantinadan, ne de birbirimizden ayrılabiliyoruz. Ruhlarımızı birlikte bir karantina altına aldılar, ve bizim bundan sonraki tek savaşımız bu karantinadan kurtulmak. Kurtulduğumuzda bile birlikte olacağız, ama özgür olacağız. Savaş bitti, ve biz sağ kaldık. Savaş bitti, ve biz hala ayaktayız."

Onu yolda yürürken kalabalığın arasında görebilirsiniz. Göremediniz mi ? Daha dikkatli bakın. Bakın, orada. Yırtık pırtık kıyafetleri, dağınık ve kirli saçlarıyla tam bir sokak kızı (!) Sadece kıyafetleri yüzünden gözlerinizin ağına takılacağı, onun dışında dönüp bakmayacağınız terk edilmiş bir kız. Onu yargılayacak belki bir çoğunuz. Neler yaşadığını bilmeden.

Sıradan bir blog kullanmıyordum. Tüm okulu avucumun içinde tutacak bir blogdu benimkisi. İstediğim kişiye istediğim rütbeyi verip kendisine saygınlık bahşedebildiğim gibi, istediğim kişiyi yerden yere vurabilir, insanların gözünde küçük düşürebilirdim. Bunu mümkün kılan, blog sahibinin gizli olmasıydı.

☆ ★ WATR 2013 En İyi Teen Fiction Hikayesi ★ ☆ Genç bir kızın yıllar sonra İstanbul'a dönüp geçmişiyle tekrardan yüzleşmesi ne kadar zor olabilir ? Eski bir sevgili. Yıllar sonra yeniden tanıştığı bir çocukluk aşkı. Uzun zaman önce omzunda ağladığı, acı dolu geçmişe sahip bir adam. Hepsiyle aynı arkadaş grubunda karşılaşacağını nereden bilebilirdi ki ? Peki siz ; geçmişteki gerçeklere, sırlara, sınırsız eğlenceye ve mükemmel bir arkadaş grubuna ortak olmaya ne dersiniz ? Bir 'Hazal Demirtaş & Buğra Kaya' klasiği.