Öncelikle şu konuda bir anlaşalım. Normal değilim, o da öyle.

Deniz ailesi ile birlikte Almanya'dan Türkiye'ye kesin dönüş yapar. Yan komşusu Selma Hanım'ın oğlu Rüzgar ile tanıştıktan sonra, hayatı 180 derece değişir. İletişim için: İnstagram: dlrgue

Aşk Mı?? Yoksa korku mu? Onların birbirlerine aşık olmaları imkansızdı. Ama imkansız diye birşey yoktu. Aşık olmaktan korkan iki genç? Birbirlerine aşık olurlarsa? Ama koruyorlar 《《"Ya o beni sevmiyorsa? Ondan sonra onun yüzüne nasıl bakarım" "Belki o da seni seviyordur?"》》 Onların Aşk Hikayelerine Hoş Geldiniz

Surukleyici bir hikayesi var bu hikayede seninde yer almani istiyorum bir göz atmalisin ;)

"Adios amigo." Söylemeyi en çok sevdiği cümlelerden biri olmuştu her zaman. Arkasında bıraktığı cesetlere bakarak söylerdi bu iki kelimeyi ve yüzündeki gülümsemesiyle uzaklaşırdı. Nedeninin ne olduğunu sorgulamadan yerine getirdiği emirler yüzünden ölen onlarca insanın hepsine söylemişti. Kısa bir zamanda nam salmıştı. Acımasızlığıyla, yalanlarıyla, mükemmel saklanışıyla ve elbette ardında bıraktığı cesetlerle. Şu ana kadar her emri sorgusuz sualsiz yeri ne getirmiş ve en ufak bir hata yapmamıştı. Ama ne yazık ki bu durum değişecekti. Sonunda biri, gözlerini açacaktı. * Toplantı odasına girmeden kıyafetimi son kez düzelttim ve derin bir nefes aldım. Heyecanlı sayılmazdım onlarla tanışacağım için ama insanların bir kadın olduğumu öğrendiklerinde verdikleri tepkiyi izleyemeye bayılıyordum. Kapıyı yavaşça itip içeri girdim ve onlarla karşılaştım. Ama en önemlisi, onunla. Hayatımda bu kadar yer edineceğini ve gözlerimi açacağını bilmeden etkileyici bakışlarımı göndermiştim o gözlere. Hemen de çekmiştim. İçeridekiler bana anlamadan bakarken hafif sıska genç adam yanıma geldi ve yüzümdeki sırıtışı genişletecek cümleyi mırıldanarak karşımdaki adamların ağızlarını açık bıraktı. "Tanıştırayım, Kurşun." Akıllarından geçen soruları biliyordum. Bu kadar ceset buna mı ait? O nasıl bir katil olabilir? O meşhur Kurşun, bir kadın mı?

Gül ve onun baş gardiyanıyla tanışın. Gül için Mardin artık bir kafes haline gelmiştir ve bu kafesin baş gardiyanı Azat'tır. Peki ya Gül yanılıyorsa ya Azat kafesin değil de kalbinin efendisiyse? Azat Gül için özgürlüğünde olmuştu. O artık Mardin'e tutsaktı, abisi yüzünden ağalık ona dayatılmıştı. Azat bu kadar fedakarlık yaparken Gül ne yapmıştı? Bazı aşklar büyük nefretler eşiğinde başlar bazıları ise hayallerle. Ama kimseler bilmez nefretin bıraktığı o keskin bıçak darbeleri hayallerden ile daha fazla insan da etki bırakır. Tıpkı Azat gibi, ve tabi ki de Gül. Onların aşkın da büyük hayaller yok. Onlar hiçbir zaman yaşayamadı özgürce, kurtulamadılar zincirlerden ve gölgelerden. Azat kalbini sonsuza kadar Gül'e bırakabilirdi, onun için her şeyi yapabilirdi peki ya Gül? Yabani bir gülü bilir misiniz? Dikenleri yüzünden kimseler ulaşamaz onun o güzel görüntüsüne, lakin o dikenleri aşmak için her bir dikenin yüreğinize bakması gerekir. Azat'ta onu yaptı işte, Gül'ün bütün o zehirli dikenlerini bir bir batırdı kalbine, oradan beynine ve tekrar kalbine..

Yine sessiz akşamımda, bir sen varsın, bir de ben var inleyen yüreğimde. Yıkılan kalbime "böyle olmalıydı sevdiğim "diyordu her defasında. "Sevdiğim"kelimesine takılmış bir umutla çirpiniyordum delicesine. Neydi sebep? anlamadan kahreden yalanlarda boguluyordum. Ben sevgiyi, aşkı sonuna kadar iliklerimde yaşıyorken neydi ayrılık sebebi? ... anlatamiyordum kendime neydi böyle olması gereken?. Sessiz gecemde kendimle didisirken çaresizce bir hata arıyordum . Ve yine bir telefon sesi. Arayan o ... Madem biten bir aşktı bizimkisi neden ariyordu bu saatte? Neden rahat bırakmaz kanayan kalbimi? -" Sevdigim" hala ağlıyor musun ? Çok üzülüyorum, aklımdan çıkmıyorsun. Seni seviyorum, unutacaksin ve yepyeni bir hayata başlayacaksin. Bu günlere bakıp sadece küçük bir tebessüm edeceksin. Diyordu. " Sen olmalıydin yanımda. Aciyla bulanmis hayatıma bir kaşık zehir de sen atmamaliydin".Dayanamiyordum, kapattım telefonu yine hickiriklara boğulan bir ben ve onun içimi huzurlu bir acıyla dolduran titrek sesi kaldı geriye.