Onu düşündüğümde aklıma gelen ilk şey okyanustu. Ben boğuluyordum ve o beni daha da içine çekiyordu. O varken hayatta kalmak imkansızdı. Onsuz da imkansız olduğu gibi... Ben siyahtım. O kağıdımdaki beyaz leke, ya da tenime bulaşan mürekkep değildi. O benim siyahıma hapsolmuş yıldızlardı. Onu bir tek ben görebilirdim. Sadece onun gerçek beni görebileceği gibi... *** Düzenleniyor, acemi bir hevesle yazdığım bir kitap.