OZAN EŞİNİ KIZININ DOĞUMUNDA KAYBETTİKTEN SONRA KENDİSİNİ TAMAMEN KIZINA ADAR FAKAT KIZI İLİK KANSERİNE YANİ LÖSEMİYE YAKALANIR.YAPILAN TESTLER SONUCUNDA DONÖRLERİN İLİĞİ TUTMAZ. BUNUN ÜZERİNE DOKTOR ONA İKİ SEÇENEK SUNAR YA KIZINA UYGUN DONÖRİ GÜNLER,HAFTALAR,AYLAR HATTA YILLARCA BEKLEYECEK VE KIZININ GÖZÜNÜN ÖNÜNDE GÜNBEGÜN ERİYİŞİNİ İZLEYECEK YADA YENİ BİR ÇOCUĞA SAHİP OLUP ONUN KORDON BAĞINDAN YARARLANARAK BU HASTALIĞI YENECEKTİ. PEKİ YA ONA BU ÇOCUĞU VERECEK OLAN KİŞİ BULUNABİLECEKMİYDİ? İŞTE TAM DA O KİŞİYLE BAŞLIYOR OZAN KARANLI'NIN HİKAYESİ.GELİN BİRLİKTE GÖRELİM ONLARIN GARİP HAYAT HİKAYELERİNİ.......... ...11 Mayıs 2014 - 10 Mayıs 2015...

Belki hayatımda hatalar yapmış olabilirim. Hiç kimse tarafından sevilmeye ihtiyacım olmaz çünkü ben herkesden daha üstünümdür. Unutma ki bana hata yapanlar elbet bir gün cezalandırılacaktır. O günler çok yakın olabilir...

"Ben harama bakamam. Sen bana haramsın. Gözlerine bakmak, ateşe düşmek demek. 'Saçlarına dokunmak istiyorum' diyorsun lakin o dokunuşların benim için bir adet kurşun olduğunu biliyor musun? En acısı da ne biliyor musun? Benden, saçımdaki örtümden utandığını söylüyorsun ve bunu söylemene rağmen yine de karşıma geçip aynı zamanda sevdiğini dile getiriyorsun.Utandığın bir kızı sevmek...Sanırım sen bununla beraber, duru sevgini gurursuzluğa kurban ediyorsun." ♣♦♣ "Şimdilik olsam da hasret, sonunda sadece benim olacak o eşsiz kokun cennet." Dedi, bu sözlerle nefesimi kestiğinden habersiz. ♣ Artık birbirine tutsak olan kalpler değil, Allah'ın hürriyetinde olan yüreklerdik. Sadece ona meftun yürekler... ♦ ***Bu dini bir hikaye değildir. Sadece dinini yaşayan bir genç kız ile dini hakkında fazla bilgisi olmayan bir adamın hayatlarının ve gönüllerinin kesiştiği bir hikayedir.

Nefretin iliklere kadar ulaştığı yere, itiraz etmeden yürüyordu. "Ölmemi neden bu kadar çok istiyorsun? Ben sana hiçbir şey yapmamışken?" dedi. Gözleri buğulanmış korkudan titriyordu. "Basit." diye yanıtladı. Acımasızca bakan gözleri ona takılı kalmıştı. Genç kızın üzerine yürümeye başladığında kapattığı sandığı kitabın aslında ilk sayfasını açtığından haberdar değildi. "Çünkü varlığını hissettiğim her an aldığım nefesi zor veriyorum." dedi nefretle. -Serinin ilk kitabı basılı eser halindedir, ikinci kitabı buradan yayınlamaktayım.-

"Mankenler, aktrisler ve şarkıcılar... Harry, bu iş daha fazla böyle devam edemez." dedi, grubumuzun halka ilişkilerinden sorumlu olan Mike. "Harry, hayranların normal birileriyle olduğunu görmek istiyorlar. Fiziği mükemmel olmayan, aileden zengin olmayan, sürekli göz önünde olmayan biriyle..." dedi, imaj sorumlumuz River. "Öyle biri ki, insanlar ona bakar bakmaz mükemmel fiziğini görmesinler ya da ailesinin ne kadar varlıklı olduğunu düşünmesinler. Onun yerine... Mesela ne kadar güzel gülümsediğini düşünsünler." diyerek lafa girdi, Mike'ın yardımcısı Ella. Şaka yaptıklarını söylemelerini bekledim ama böyle bir şey olmadı. Sıradan bir kız bulmalıydım. Ya da söylemekten hoşlandıkları üzere, "potansiyeli olan bir kız" mı demeliydim?

Olimpos'un en büyük tanrılarından birinin,böyle bir oyuna geleceğini kim tahmin edebilirdi ki? Özellikle sıradan bir insana böylesine tutulması.. O safir mavi gözleri gördüğünde,tereddüt etmeden bütün hayatını önüne serebileceğini düşündü....

.

3 KİTAPLIK SERİ EPSİLON YAYINLARI ARACILIĞIYLA SATIŞTA! İLK KİTABINI WWW.BEYZAOZAYDİN.COM 'DAN ÜCRETSİZ BİR ŞEKİLDE OKUYABİLİRSİNİZ. KİTAPLIĞINIZDA BULUNMASI DİLEĞİYLE ^^ "Bizim bir hikayemiz yok" diye geçistirdim. "Sen, seni yakıp kül edecek bir aşk istiyorsun Masal. Normal tanışmalarda gözün yok. 'Seni seviyorum'ları önemsemiyorsun aslında. Herkesin bildiği sevgi sözcüklerini istemiyorsun. Sen herkesin olduğu bir salonda sahnede oyun sergilemek istemiyorsun. Herkes karanlık salonda oyunu izlerken sen arkada ışıklar saçarak kendi oyununu yasamak istiyorsun. Sen ne Mert'i ne de Atalay'ı istiyorsun. Sen bu oyunda kendin gibi normalle yetinmeyen birini istiyorsun. Cesaretinizle ateşte yürümeyi göze aldığınız bir aşk istiyorsun." Bu sensin, diye düşünsem de "Bunları neden anlatıyorsun?" dedim kaşlarımı çatarak. Başını bana çevirip omuz silkti ve sırıttı. "ÇÜNKÜ BU BİZİM HİKAYEMİZ."

Bir karar, bir insanın tüm hayatını değiştirebilir miydi? Umutlarını kurutabilir miydi? Gökkuşağının renklerini silebilir miydi gözlerinde? Bir adam, bu kadar acımasız olabilir miydi? Geride bıraktıklarını unutmaya çalışmak ne kadar doğruydu? Yeni bir sayfa açılmıştı, Buke için. Ancak bu sayfa bembeyaz değil, kapkaranlıktı.

Bana göre her aile bir ağaçtı, yapraklarsa aile üyeleri. Ben kendi ağacımın kuruyan yaprağıydım. Yalnız, hastalıklı, çaresiz... Ener Demir, o da benim gibi kuruyan bir yaprak...