Yaman Karer, küçük yaşta arkadaşlarıyla oynamak için geldiği Silopi'nin bir köyünden sabaha karşı kaçırılıp, yıllarını geçirmek üzere o dağa hapsedilir. Askeri bir kurgudur.

"Üzgünsün?" dedi alaylı bir tonda. "Sabah benimle kavga ediyorsun, öğlen küsüyorsun bir daha konuşmayacağını söylüyorsun, akşam başkalarıyla takılıyorsun, gece yatağıma giriyorsun sonra da üzgünüm diyorsun." Chanyeol sinirleri bozulduğu için kahkaha attı. Ben ise herhangi bir şey söyleyemedim. İki kolunu yana doğru açıp "Ne bu? Üzerimde 2. bir psikoloji tezi mi yazmaya karar verdin?" dedi. 15.02.24

Tunahan, okul birincisi Anıl'dan nefret ediyordu ya da duygularını kendi içinde biraz yanlış yorumlamıştı.

Ona çok benzeyen birini bulursun ve bu zafere en çok benzeyen yenilgidir. Sekai-Kaihun ↳Başlangıç tarihi: 27 Şubat 2019 ↳Bitiş tarihi: 3 Aralık 2020 873 hikaye arasından #kaihun 1.sırada.

"i was dying on my knees, you would be the one to rescue me."

"Ben özlemedim, kedi özledi." femboy | yetişkin içerik

Yıllardır beni kardeşi yerine koymuş bir adamda takılı kalacak kadar aşıktım. NOT: Hikaye eşcinsel evliliklerin gerçekleşebildiği bir zaman diliminde geçmektedir.

Caduceus (Yunan mitolojisinde Hermes'in asası) ile tanıştığımda 12 yaşındaydım. Babamın hastanedeki odasında ışıl ışıl parlayan kristal bir plaketin üstündeydi. Bir çubuğu saran iki yılan 12 yaşındaki bir çocuğu ancak bu kadar etkileyebilirdi herhalde. O gün karar vermiştim doktor olmak istediğime. Hem de o aptal asaya bakarak... Tıp fakültesine başladığımdaysa gerçekler acı bir şekilde yüzüme vurulmuştu. Doktor olma kararımı verme sebebim olan asa aslında tıbbın sembolü değil, yalnızca basit bir benzerlikten ibaretti. Gerçek Tıp simgesi olan Asklepios'un asasında sopaya sarılı tek bir tane yılan bulunuyordu. Bu hikayeyi hiç unutmamıştım hayatım boyunca ama seni hastane koridorlarında gördüğümde Kim Jongin, fark ettim ki ben bu hikayedeki Caduceus sen de Asklepios'un asasıydın...

DÜZENLENDİ! "Basat..." diye inlerken ellerimi tam başının olduğu noktada tişörtümün üzerine koydum. Başını kalbimin üzerine koyduğunda altında kıpırdandım. Karnımdan garipten sesler gelmeye başlamıştı. Bedenim çöküyordu sanki. Tüm uzuvlarım uyuşurken kalbim isyan ediyor, bunu kaldıramadığını bağırıyordu. Sanki Basat'ı itmek ister gibi, hızlı hızlı çarpıyor, göğüs kafesimi delme pahasına yukarı doğru sertçe vuruyordu. Beynim ise düşünmeyi bırakmış, sıcak başın keyfini çıkartmaya başlamıştı. "Basat..." diye mırıldandım tekrar. İki gözümden birden iri taneler yuvarlandı, kulaklarımı sıyırıp yastığa döküldüler. Bir öpücük daha indi kalbim üzerine. Hıçkırdım. "Şşş..." Sıcak nefesi tenimi kavurdu. Başını tişörtümün yakasından çıkarttığında tişörtüm göğsüme kadar açılmıştı zaten. Yüzü yüzümün hizasına geldi, eli önce gözlerimdeki yaşları nazikçe sildi, sonra saçlarım arasına daldı. "Özür dilerim." diye mırıldandı. Şimdi ikimizin kalbinin atışları birbirine karışmıştı sanki. Sol tarafımda kendi kalbimin çarpıntıları, sağ tarafımda göğsüme baskı yapan onun kalp atışları... Ağzımı açtığımda lafları ağzıma tıktı. "Çok, çok özür dilerim." Burnunu burnumun yanına, alnını alnıma yaslayıp gözlerini gözlerime dikti. Titreyen dudakları çok ufaktan dudaklarıma temas edince gözlerini kapatıp derin bir nefes aldı. Onu durdurmak istedim ama konuşamadım. Kendini kasa kasa, dünyanın en güzel bahçesine doğru çekti beni. Şimdi dudaklarımdan biri dudakları arasındaydı. Kısa sürdü ama mükemmeldi. Çekti dudaklarını, gözlerini araladı. Usulca fısıldadı. "Yeniden benim kibritim ol. Bir daha asla sönmene izin vermeyeceğim. Söz veriyorum, Barış."