Bedenim sertçe duvara çarptı. Çarpmanın etkisiyle sırtımda ufak bir sızı oluştu. Öfkeden kararmış gözleri ile üzerime yürüyordu. Neye bu kadar sinirlendiğini anlayamıyordum. Gözlerinde gördüğüm alevler ikimizi de yakacak türdendi. "Sen nasıl piçin dibine kadar girersin. Ha ne hakla!" diye kükredi. " Ben yapmam gerekeni yaptım!" dedim. Vücutlarımız arasında boşluk kalmayacak şekilde bedenini bana yaklaştırdı ve eli ile çenemi sıkıp kendine doğru çekti. Öfkeden alev alev yanan gözleriyle konuşup, ikimizi de alevlerin ortasına çekti. " Sen benimsin! Sana ait olan her şey benim! Bedenin, vücudun, kalbin, aklın, dudakların benim. Duydun mu beni. Hepsi benim AKREP!!"dedi. Ve dudaklarını dudaklarımla birleştirdi.

O... Hayalini kurmaya cesaret edemeyeceğim bir adamdı. Yeşil ve mavinin karıştığı bir denizden almıştı gözlerinin rengini. O... Kudretli bakışlarının, güçlü duruşunun ardında neler sakladığını delicesine merak ettiğim tek adamdı. Tek bir gülümsemesiyle kalp atışlarımı hızlandırırdı. Hazar Çetin Durmaz. Burada, Ve, Beni istiyor. ● Her şey sıradan bir kız olan Eylül'ün, ünlü iş adamı Hazar Çetin Durmaz'ın ağına takılması ile başladı. Hazar'ın tek istediği Eylül iken, onu durdurmaya çalışacak her şeyi yok edeceğine emindi. Kapak tasarımı için, @yazanbayan14 ve @pariltiligokyuzu 'ne teşekkür ediyorum.

Tüm seriler birbirinden bağımsız. :)) Yorum yapacaksanız da aklınızın varlığı ile yorum yapın. Gereksiz yorumlara gerek yok!

Bazen sadece susarsın. Kırılırsın susarsın, küsersin susarsın, öfkelenirsin susarsın, aşık olursun yine susarsın, aldatılırsın yine susarsın. Bazense susturulursun, sırf kadınsın diye susturulursun. Berdele kurban edilirsin yine susturulursun. Lâl olur dilin. Aşk-ı Lâl olur yüreğin. Sessizliğin aşkı bu. Züleyha'nın sessiz çırpınışının hikayesi. Yusufla, Züleyha'nın aşk hikayesi bu. *** Merhameti kadar öfkeside büyük olan Yusuf Ağa. Masumluğu ve güzelliğiyle dillere destan olan Züleyha. Berdelle birleşen bedenleri aşkla ruhlarına işlenecek mi? *** Beklemek Züleyha'ya yakışır. Gelmek ise; Yusuf olabilene...

Bir evliliği ayakta tutan yegâne güç; adamın sevdası, kadının bu sevdaya sarılışıdır. Mutluluğun formülü birbirine sevmekte saklıdır. Bu formülü bozacak günler Eroğlu konağının kapısını çalıp içeri buyur edilir. Bebek hasretinin tutulduğu konakta KUMA rüzgârı eserken kaosa doğru sürükleyen fırtınaya iki kadın, bir adam tutulur. Hayat ters köşeden vurarak bebeği olamayan yıllarca bu eksikliğin acısını pervasızca çeken, hastaneden hastaneye koşuşuna, umut etmekten ve istemekten yorulmayan kadının hayatına kuma gölgesi düşürür. Karısının bebeği olmadığı her gün aşkı daha sağlam ayakta dururken seven adamın duygularını ve aklını yitirecek kâbus gerçekleşir. Kokladığı gülün üstüne bir kır çiçeği yerleşir, bu çiçek tohumunu verir ve sevdaya tutulmuş adamın kalbi ikiye bölünür. Konağa düğünsüz derneksiz üzerinde bir gelinlikle kapıdan içeri alınan kadını beklediğinden daha zor bir hayat, beklemediğinden daha kötü bir evlilik gerçekleşir. Zorlu sınavlara tabi tutulur, aşk ve sevgi yoksunu bir evlilikte ayakta durmaya çalışır. Kocası tarafından merhamet dilenen kadın halini alır. Sevda bir kadında tutku bir kadında aynı çatı altında zorlu yaşam sürdürülür. Arafta kalmış bir adamın, bu adama bağlı iki kadının yaşamı zorlu serüvenlerle akıbeti belli olmayan sona doğru giderler. Ateş düştüğü yeri yakar KUMA gelir. Hasreti kadın dindirir bebek doğar. Adam ikiye bölünür. Ve aşkı hangi kadın alacak sorusu akılları alır. Ben Ezo; üzerine kuma gelmiş kadınım. Şimdi sığındığım limanım kocamın kalbindeki aşkım. Ben Şerwan; bir kadının hayatını kalbine alan, bir kadının hayatını omzuna alan adamım. Ben Beritan; kuma giden kadınım. Benim tek dünyam kucağıma aldığım bebeğim.

Başkasını sevdiğini düşünen bir adamın intikam uğruna evlendiği kadını gördüğü andan beri hissettiği duygunun aslında gerçek aşk oluşu ve bunu kabullenmemek için çabalaması... Kadının aşktan bir haber olduğu zamanlar da bir anda hayatına dahil olana genç bir adam. Elini kolunu bağlayan olaylara rağmen pes etmeyip inatla adama direnişi, kendisini gelinlikler içinde bulurken yemin etmişti. Hayatı zindan edecekti adama. Hayat bu ya, kadın plan yaparken aslında hayat çoktan onlar için şahane bir plan hazırlamıştı bile... Kitabımın çalınması veya kopyalanması durumunda hukuki süreç başlatılacaktır.

Kan davasıyla başlayan bir evlilik... Kübra ve Ömer'in hayatları kan davası bitsin diye birleşirken iki kişinin hayatı zehirli sarmaşık gibi birbirlerine dolanıyordu. Fırtına gibi esen Ömer Hancı için tek şey babasının katilinin kızından intikam almak o kızın hayatını burnundan fitil fitil getirmekti... Toplanan aşiret meclisinin aldığı kararla kan davasının bitmesi için iki aile arasında barış yemeği yenilecek ve ailelerin bir birine olan düşmanlığının bitmesi için bir evlilik gerçekleşecekti... Çıkan kararla ellerini yumruk yapan Ömer Hancı sert sesiyle konuşmuştu. Konuşması bomba olup ortaya düşmüştü. ''Saruhanlı kızı olan eminin yeğenini istiyorum.'' Yaşlı adamın yüreğine çöken acı abisinin emanetine sahip çıkamadığı içindi. Kızgın gözlerini Ömer'e diktiğinde mecburen başını sallamak zorunda kalmıştı. İşte bundan sonra başlıyordu yetim öksüz kalan Kübra'nın zehirli sarmaşık olacak hayatı öyle ya sarmaşık şimdiden başlamıştı sarmaya ve iki bedeni ya bir yapacaktı ya da zehrini akıta akıta ikisini yok edecekti... Kitabımın çalınması veya kopyalanması durumunda hukuki süreç başlatılacaktır. Kitap olacağı için sadece ilk beş bölüm vardır....

"Kalbin tek hastalığı nedir bilir misin?" Adam,cevap vermeyince genç kız titrek sesiyle, "Kibir mi?" Adam,soğuk bakışlarını sesin geldiği tarafa çevirdi. Sert bakışları ilk önce genç kızın biçimli kaşlarına,ardından kehribar rengi gözlerine takıldı. Topuzundan kurtulan bir kaç tutam saç rüzgarla oynaşırken,manzara büyüleyici gözüküyordu. Genç kız ise adamın bakışlarından rahatsız olmuş bir şekilde bakışlarını adamın dışındaki her yerde gezdiriyordu. Adam kaşlarını çatarak, "Kim bu baba?" Bey amca,adamın sorusunu duymazdan gelerek, "Doğru,kızım. Kibir,kalbi hasta eden tek zehirdir." "Kibirden daha büyük zehir var baba;nefret." "Yanılıyorsunuz. Nefret,kibirden güçlü bir duygudur,zehir değil. Kabil,Habil'den nefret ettiği için değil,kibrinden öldürdü."