Anne ve babası öldürülen Efsun büyüdüğünde polis olmuş ve bir suçluyu kovalarken 2001 yılında bulmuştur kendini. Anne ve babasının katiline aşık olmak ise hesapta olmayan tek sorundur. Zaman Vuslatı:"çok özlenen bir zamana, döneme ya da beklenen bir ana kavuşma.... "

Gerçek ailem kurgusu!!! Hep iyi kız tarafından okuduk hikayeleri. Kız iyi niyetiyle yaklaşır ancak ailesi hep ona karşı kötüdür. Karıştırıldığı kız kaldığı ailede travmalar bırakmıştır ve asla sevilmez. Ana karakter kız da bu önyargıları kırmak için çabalar. Şimdi hikayeyi biraz tersine çevirsek? Kötü sandığımız o kızın gerçek ailesini bulmasını okusak? Simay Naz Akgül sandığınız o kötü kız. Bu da onun hikayesi. 🤍 "Yaptığın son şey seni bizden kopardı. Her şeyinle seni kabul etmeye çalıştım ama olmadı! Durmadın, her seferinde daha fazla canımızı yaktın!" diye bağırdı annem. Gerçi artık annem değildi değil mi? "Ben kısasa kısas yaptım hep! Çocukların bana nasıl geldiyse onlara öyle gittim!" Anlamıyordu. Onların yaptıklarına karşı üç maymunu oynuyorlardı. "Bu yüzden öz kardeşimizi istiyoruz!" Daha fazla izleyici kalmak istemeyen Çınar annemle arama girdiğinde bakışlarım onu buldu. Öz aileme beni kötülemişti değil mi? Bu yüzden rahattı. "Eşyalarını aldın, defol artık evimizden!" 🤍 "Alışkın olmayabilirsin ancak zamanla alışacaksın." dedi arabayı durdurduğunda. Hemen önünde durduğumuz sarı renkli duvarlara sahip evi gösterdi. "Evine hoş geldin kızım." "Kızım diyorsunuz," dedim evden gözlerimi çekmeden. Ona benim hakkımda hiçbir şey anlatmamışlar mıydı? Nasıl bu kadar içten ve samimiydi bana karşı? "Başka ne diyeceğim?" dedi şaşkınlıkla. "Kızımsın sen benim." "Benim hakkımda size anlattıkları şeyleri biliyorum," bakışlarım ona döndüğünde göz göze geldik. "Bana nasıl güveniyorsunuz?" "Güvenmiyorum." dedi açıkça. "Ancak güvenmek istiyorum. Bu yüzden söylenen her şeye kulak tıkadım ve seni buraya getirdim."

|Yeni aile, abiler kurgusu| "Yıllarca sahip olmak istediğim şeyler her çocuğun istediği şeyler değildi. Her çocuğun sahip olduğu şeyler, benim isteğimdi.." "Hayatın bana getirdiği herşeyi kabul etmek zorunda değildim. Kabul ettirmekte ısrarcı olan hayattı. Sanırım bu sebeptendi bana acıları armağan edişi. Direnenleri sevmiyordu belki de hayat. Ama, direnmek zorunda bırakılanlar da hayatı sevmiyordu. Garip bir ilişkiydi ama bir yerden sonra ipler bizim elimize geçiyordu, hayatımızın bize getirdiklerini kabullenmiyorduk, kabulleneceğimiz kıvama sokup hayatımıza kabul ettiriyorduk." "Yıllar sonra ipler benim elimdeydi, seçeneklerin hep olumlularını seçecektim ama şu anki ben için değil, 12 yaşındaki o çocuk için." Ayza, sadece Ayza. *Bol cringe içerir, buna rağmen okuyan linç tayfa okumayın. Ben uyardım. *Solitude, Tek başına olmak anlamına gelen İngilizce bir kelimedir. *Tüm hakları saklıdır ve bana aittir izinsiz alınması veya kopyalanması durumda gereken yapılacaktır. *Kitapta görüşürüz minnoşlar <3 300122 210523

Sessizliğe haps olmuştu kadının ruhu ve o, kadının sessizliğine bile ölen, ruhunu sevdasıyla iyileştiren bir adamdı. Fakat aşka giden yol dikenliydi, ayaklar kan revan içinde kalmıştı, yol uzundu ama yürek yine de pes etmiyordu. Aşk, kadının adıyla, adamın dudaklarının arasından kalpten bir sesle dile geldi. "Arya 'm," dedi adam. Sanki kadının adını söylerken bile tüm aşkını haykırır gibiydi. "Sessizliğine öldüğüm kadın," diye devam etti. ...................... Başlangıç tarihi: 07. 07.2017

*Klasikten uzak aşk/gerçek aile kurgusu. *Yetişkin içerik barındırır. *İlk birkaç bölüm texting --- Ben İzgi. Feris İzgi... Aylarca uzaktan izleyip, hayaliyle yanıp tutuştuğum aşkıma tam kavuşmuşken; aslında kavuşmam gereken bir de ailem olduğunu biraz geç fark etmiştim. Hem de yaklaşık 20 yıl kadar geç... ••• XXII. Acar, nedensiz bir dürtüyle kadının yüzüne bakamadı bir an. Biraz sonra ise yanağının üzerinde uzanan kadının yüzüne nihayet bakmaya cesaret edebildi. Yavaşça eğdiği başını İzgi'nin yüzüne yaklaştırıp alnına dudaklarını bastırdı, dudaklarını hemen geriye çekmedi. Aksine burnunu da saç diplerine yasladı. Saçlarından yayılan kokunun bir ay öncekiyle aynı olmadığını duyumsadı. Fakat umurunda değildi, kokuyu eşsiz kılan Feris'in ta kendisiydi. Kokunun kaynağının o olması Acar için fazlasıyla yeterliydi. "Yeşil gözlü cadı," diye mırıldandı dudaklarını alnından çekmeden. Sesi o kadar kısıktı ki kendisine bile ulaşamamıştı. "Hangi büyüyü üzerimde denedin bilmiyorum ama bu kadar işe yaramış olmasını sen bile hayal edemezdin." ••• XXVII. Savaş, çaresiz bir merakla yüzünü kızının omuzuna doğru yaslayıp kokusunu hissetmeye çalıştı. Bebek kokusunu hatırlamak istese de artık hatırlayamıyordu, burnunda kalan tek koku isli yanık kokusuydu. Savaş, başını kızının omuzuna koyduğunda burnuna dolan kokunun çiçek bahçesinde gibi hissettirmesine buruk bir tebessümle tepki verdi. Bu kokuyu ilk kez alıyordu, bundan sonra hep alabiliyor olmak için ne yapılması gerekiyorsa yapacaktı. Çekindiği, göze alamayacağı hiçbir şey yoktu. "Bitti babam ait olduğun yerdesin artık, uyandıktan sonra bambaşka olacak her şey. Söz veriyorum, her şeyim üzerine yemin ediyorum sana. Ne kalbine ne tenine bir daha zarar gelmeyecek, baban burada, yanında." --- '120122

Şaşkınlık içerisinde karşımda tüm ihtişamıyla duran adama baktım. "Anlamadım?" "Anlamayacak bir şey yok. Kısa süreliğine oğlumun bakıcısı olmanızı istiyorum." "Beyfendi ben ana sınıfı öğretmeniyim, bakıcı değil." "Bundan sonra bakıcıda olursun o zaman." "Ama.." " Bende öyle düşünmüştüm yarın detaylı konuşuruz Asra Hanım. İyi günler." -------------------------------------- Kaderin küçük oyunu Arel ve Asra'ya da vurmuştu. Bir mafya baş belası bir bakıcı ile uğraşabilir miydi? Gülümsemeleri yüzünden eksik olmayan güzel bir öğretmen yakışıklı, belalı bir mafyanın yanında çalışabilir miydi? Serinin ilk kitabıdır💛

Herkesin iş adamı olarak bildiği Kaya Eroğlu ve jesti yüzünden işinden olan bir Anaokul öğretmeni... Ya o öğretmen, bakıcı olarak işe başlarsa? Hem de bir mafyanın çocuk bakıcısı... Kaya Eroğlu'nun minik oğlu Aras, okuldan kaçtığı için kaybolmuştu. Rüya kendisine doğru koşarak gelen çocuğu farkettiğinde, oturduğu banktan yavaşça kalktı. Aras'a doğru ilerledi. Tam önünde durunca dizlerinin üzerine çökerek, minik ellerini tuttu. Ağladığını görünce minik Aras'ı kollarıyla sarmaladı. "Merhaba küçüğüm. Neden ağlıyorsun bakalım?" dedi şefkatli sesiyle. Rüya kendisini bildi bileli çocukları çok seviyor, ağlamalarına dayanamıyordu. Minik Aras bu sıcacık kollarda kendini güvende hissedince, o da kendince sarılmasına karşılık verdi. "Ben kayboldum." dedi. Rüya ilk başta yapması gereken şeyi yaptı, ismini sordu. "Adın ne senin yakışıklı?" diyince Aras utanarak kafasını eğdi. "Adım Aras, Aras Eroğlu." Uyarı: Kitap cringe olabilir çünkü bunu birkaç yıl önce yazmıştım. Sonra ay çok saçma, cringe, klasik mafya işte vs. Yorumlar gelirse anında engellerim.

.

Herşeyi henüz unutmuşken, tekrar bir erkeğe güvenebilir mi? Dadılık yapmaya gittiği evde, bakılacak bir çocuktan çok daha fazlası vardı. |07.01.16| © Tüm Hakları Saklıdır.

Bigem Akyol, çocukluğundan beri hayatını Beşiktaş'a göre şekillendirmiş bir Beşiktaş taraftarıdır. Bir maç esnasında tesadüfen Beşiktaş'ın genç stoperi Baran Ayyıldız'ın dikkatini çektiğinde; sıradan hayatı baştan sona değişir.