İki insan. Kız kendi halinde sakin. Ama erkek tam bir umutsuz vaka yani her gün başka bir kızla çıkan ayrıldıktan sonra da Hicbisey olmamış gibi hayatına devam eden türlerden.

15 yaşındaki Rüya'nın hayatı çok sıradandı ta ki doğum gününde 16 yaşına yaz kampında girene kadar. Rüya kendini apayrı bir dünyanın içinde bulucaktı. Kendisini nelerin beklediğinden haberi yoktu. Yasak bir aşk... Sonu ölüm bile olabilecek kararlar... Ya Rüya karanlığın içinde kaybolucak ya da kendini bulmaya çalışıcak. Doğru kararı verebilicek mi? Yoksa karanlıkta kaybolucak mı? İyi okumalar..<3

İçinde yaşadığım tüm bu dünya yalanmış. Şimdi, gerçeklerin yerini efsaneler aldı. Benim hikayemin olayı ise, buradaki efsanenin ben olması.

Bu kitap agir ergenlik gecirdigim donemlerde yazilmistir.Akil ve ruh sagliginiz icin okumamanizi oneririm. Bundan sonra daha sinirli,daha hırslı bir Afra görecekler. En önemlisi intikam isteyen Afra ile tanışacaklar. - - Umarım hikayemi beğenirsiniz.

Köken kurt olduğunu bile melez olmadan çok kısa bir süre önce öğrendi. Peki bu kısa sürede yaşadıklarını kaldırabilecek miydi? Kitaptaki isimler, olaylar değişiyor bu yüzden kafanız karışmasın ^_^

Annesi vampir, babası kurt ve büyücü olan bir kızın hayatı sizce normal olur mu? Kendisi normal mi ki hayatı da normal olsun? Peki onun bu melez kızın gücünü isteyenler olursa? Her şey vampir ve kurt okuluna başlamasıyle oldu. Başlamasıyla sorunlar onu buldu. Peki bu kız bunlarla nasıl başa çıkacak? ~YAZIM YANLIŞI OLABILIR~

Gölgelerin içinde yaşamalıyım ben. Gölgelere mahkûm olmaya zorlanan bir bedenim, karanlığa ait olmak isteyen bir ruhum var. Hayatımsa yarım, adımın aksine nefessiz. Hayatın bana bir can borcu var ya da belki benim ödemem gereken bir bedeldi yıllar önceki. Yaşamama karşılık. Ben karanlığa ait olmak isteyen bir ruhum, her ne kadar aydınlıkla lanetlensem de. Ve ben, Nefes'im. Her ne kadar nefes aldığımı hissedemiyor olsam bile.

"Savaş ıı sey sen sabah için.." Sözümü tatmamlamama izin vermeden "Kızmiycam yagmur artik sana kizmiycam bisey degismiyor zaten ne sen beni seviyorsun ne de ben senden vazgecebiliorum ." Bunlari soylerken gözlerime bakiyordu bende onun gözlerine bakiyordum . Diyecek bisi bulamiyodum . Alismistim ona belki onsuz yapamazdim ona karsi sevgi besliyodum ama bu hoslanmami ? Ask mi? Yoksa arkadaslik gibi mi ? bilmiyorum.... 18.07.2016 -Kitap kapağı için teşekkür ederim :) -

17 yaşında hayatımın hatasını yaptım inanamıyorum ya hamileyim resmen anneme babama ne diyecem "bara eğlenmeye gittim tanımadığım birinden hamile kaldımmı" diycem allahım

Yanımda duran barmenden bana soğuk su vermesini istedikten sonra dans eden Emir ve arkadaşını(!) izlemeye koyuldum. Yanıma bir bardak bırakılınca hemen bardağı alıp içtim. İçmemle boğazım da yanmaya başladı. Yanlış bardağı mı içtim ben?! Barmen yanıma bir bardak daha bırakınca o bardağın suyum olduğunu anladım. Kafam iyice uçtuğunda yerimden kalkıp Emir ve onun ile dans eden kızın yanına ilerledim. Topuklu giydiğim ve sarhoş olduğum için bileğimi burktum. Tam düşecektim ki Emir o kızın kollarından kurtulup beni tuttu. "Emir! Sen misin? Sen ne kadar yakışıklıymışsın böyle. Ben sana antilop suratlı mı diyordum? Valla çarpılacam ha." dedim. Emir ise sırıtıyordu. "Emir! Ben bu kızı hiç sevmedim. Yoksa sen sevdin mı o kızı. Hı? Cevap versene bana!"dedim. Emir "Sarhoş musun sen?"diye sorduğunda kaşlarımı çattım. "Bak şimdi de konu değiştiriyorsun. Sen o k-kıza a-aşık mısın?"dedim sesimin titremesine engel olamayarak. Emir kaşlarını çatıp "Ben o kıza aşık falan değilim. Saçma saçma konuşma." dedi. Yüzümde ister istemez bir gülümseme oluştu. Yavaş yavaş gözlerim de kapanmaya başlıyordu. "Emir? Hani ben çok sakarım ya. Her zaman düşerken sen beni tutuyorsun. Beni hep tut tamam mı? Yoksa ben hep düşerim."dedim. Gözlerimi kapandığında Emir'in güçlü kollarının beni taşıdığını hissettim. Ve en son şu kelimeleri duydum, "Ben seni her zaman tutucağım ve artık tuttuğumda da bırakmayacağım çünkü ben sana aşık oldum sakar kız."