Bulunduğumuz yer uçsuz bucaksız güzelliklere şahitlik eden, yerden binlerce kat yüksek ve insanın tüylerini diken diken eden bir yerdi. Şimdiye kadar hissetmediğim, bir an olsun korkmadığım şu ölümü şimdiyse iliklerime kadar hissediyordum. Saç diplerimden parmak uçlarıma kadar tüm bedenimi saran bu korku şu an her şeye değer gibiydi. Elini uzattı ve "tut." Dedi. İçimden devamını getirdim 'tut ki ölmeyesin.' uzattığı elini tuttum ve son adımımı da atarak tamamen yukarı çıktım. Bu manzara, bu gökyüzü, yıldızlar, tekliğini her daim gösteren ay ve sen güzel oğlan. Ve sen...