O kadar konuşmasından sonra tek sorduğum soru şuydu. "O kim?" Üçü de bunu cevaplamak istemiyordu bunu anlamıştım.Ve bu kadar şey anlatıldıktan sonra onu sormam gözlerini devirmelerine sebep olmuştu.Jimin istemeyerek de olsa cevap verdiğinde duyduğum isim bile sanki titrememe sebep olmuştu. "Jungkook.Jeon Jungkook."

"Seni seviyorum." @busanside 251016-250317

Yurtta kalmayı hep sevmişimdir. Özellikle de seksi bir sporcu bir kat üstte kalıyorsa. Not: Ficim t/aciz içermez. Linç için gelenler istediği bölümü kontrol edebilir, (bahsedilen bölüm 5. bölümdü, bakabilirsiniz ve panomdan açıklamalara bakabilirsiniz)

❥ jikook Jungkook derin bakışlara, artık ıslanamayacak kadar yorgun gözlerle bakarken ''Ben senden vazgeçtiğimi hiç söylemedim ki.'' dedi burukça. ''Ben senden vazgeçemem ki.'' ''Benim yüzümden canın yakılsa da mı vazgeçmezsin?'' Jimin masumca sormuştu. Öyle masumdu ki sesi, Jungkook'un göğsü titredi. Öpmeye doyamadığı bal dudaklar ne acı sözler fısıldıyordu ona, ne yakıcıydı o güzel gözlerdeki acı bakışlar... ''Senin tarafından canım yakıldıktan sonra bile vazgeçmedim.'' Jungkook Jimin'e bakarken anlasın istedi, içindeki yangının onu da yaktığını, dudaklarının sızladığını anlasın istedi. Kollarının uyuştuğunu, ona uzak kalmanın onu da nasıl yorduğunu görsün istedi. ''Sahiden benimle ölümü mü seçiyorsun?'' ''Hala anlamadın mı?'' Jungkook bir tek bunu sordu. Cidden, hala anlamamış mıydı? *duende (İspanyolca): Bir sanat çalışmasının bir insanı derinden etkileyen gizemli gücü

Hayran Kurgu #1 Dokunmak. Her şey böyle başlar bazen. Karşındakinin bedenini görmek, onun tenini hissetmek, keşfetmek... Sonra aniden bir şey olur. Karanlık tarafının aydınlandığını hisseder insan. Artık bir bedene dokunmak yetmez, onun ruhuna da dokunmak ister. Vücudundaki sahip olmak istediği tek yer, Elini göğsünün üstüne koyduğunda atışlarını hissettiği kalbi olur.

min yoongi , park jimin'in en sevdiği yaoi yazarıydı...

"Sana Agust D yada Suga diye seslenmek istemiyorum, gerçek ismini söyle" Soğuk bakışlarını bana atarken fransız sigarasını pembe dudaklarına götürdü. Duman etrafa yayılırken ondan bir adım uzaklaştım. Sigara kokusu beni rahatsız ediyordu. "Sana ismimi lazım olduğu zaman söyliyeceğim" Bıkkınca nefesimi dışarı üfledim ve sarsak adımlarla ilerlemeye başladım. Arkamdan geldiğini hissedebiliyordum. Benden hoşlanmamasına rağmen neden her zaman beni koruyup arkamdan geliyordu bilmiyordum, ama beni her seferinde kendine daha çok çekiyordu. Adım seslerinin durması ile ona doğru döndüm. Sigarasını yere attı ve soğuk bir ses ile konuştu. "Bana yaklaşma Jennie, mutsuz olursun" Arkasını dönüp az önce çıktığımız cehenneme doğru ilerledi. Gözlerimin fazla doluluğu taşıyamayınca kendini serbest bıraktı. Ve sol gözümden bir damla çene çizgimi takip ederek aşağı indi. Benim ise tek yapabildiğim yere attığı sigarayı botum ile ezmek oldu.

enes: sizinkiler kısa oluyormuş doğru mu? zixuan: gel göstereyim 2018-2019

"Hatırlamazsın diye diyorum ben Jimin, kalçalarımı ve beni unutma olur mu?" Göz kırparak bana el sallamasının üzerine koşmaya başladığını görmüştüm. Söylemesine gerek bile yoktu, bugünü istesem de unutabileceğimi sanmıyordum.

Gözlerinizi, size yabancı olan birinin gözlerine değdirdiğinizde o kaçamak bakışların kaç saniye sürdüğünü saydığınız oldu mu? Benim, oldu. Tam tamına on dokuz saniye.