Στην καρδιά του αθλητισμού , όπου οι σωματικές ψυχικές αντοχές δοκιμάζονται , ξετυλίγεται μια ιστορία για την δύναμη του πάθους , της νίκης , των ηττών , του πείσματος , της εξέλιξης των ανθρώπινων σχέσεων και του έρωτα. "Πριν ξεκινήσεις να διαβάζεις αυτό το βιβλίο , να ξέρεις πως το γράφω για όλες εκείνες τις γυναίκες που προσπαθούν να αποδείξουν την αξία του εαυτού τους , και για εκείνες που δεν έχουν μάθει να χάνουν" "Ο έρωτας είναι όμως αναπόφευκτος , το ίδιο όμως και η προδοσία" Good luck ~Φεμινιστική λογοτεχνία~

Από τότε που θυμάται τον εαυτό της, εκείνος ήταν πάντα παρών μα εκτός ορίων: ο κολλητός του αδερφού της, ο παίκτης που προπονούσε ο πατέρας της, ο γιος του καλύτερου μπασκετμπολίστα που γνώρισε η Ελλάδα και το αγόρι που ανήκε στο σπίτι τους χωρίς ποτέ να της ανήκει πραγματικά. Για χρόνια, τη βλέπει μόνο ως τη μικρή αδερφή του φίλου του, κρατώντας σκόπιμα αποστάσεις, ακόμη κι όταν η σιωπηλή έλξη ανάμεσά τους γίνεται ολοένα πιο δύσκολο να αγνοηθεί. Μια στιγμή αλήθειας, ένα βράδυ που δεν έπρεπε να συμβεί, τους δένει με έναν έρωτα που δεν προλαβαίνει καν να γεννηθεί, μόνο να τους στοιχειώσει. Ανάμεσα σε ανείπωτα συναισθήματα, επαγγελματικά όρια και σκιές του παρελθόντος, ο έρωτας που δεν γεννήθηκε ποτέ, καλείται να εξαγνιστεί. Γιατί κάποια παιχνίδια δεν κρίνονται στο σκορ, αλλά στο θάρρος να αντικρίσεις την αλήθεια και να διεκδικήσεις αυτό που πάντα σου ανήκε. Ακόμη και αν όλος ο κόσμος φωνάζει το αντίθετο.

Στην καρδιά της Αρεόπολης, τρεις άνδρες μοιράζονται ένα κοινό τόπο καταγωγής και μια φιλία που δοκιμάζεται στο πέρασμα του χρόνου και τις σκιές των επιλογών τους. Πίσω απο κάθε βλέμμα και κάθε σιωπή, κρύβονται ιστορίες που δεν ειπώθηκαν ποτέ, πάθη που ξέφυγαν απο τα όρια και πληγές που άφησαν ανεξίτηλα σημάδια. Οι οικογένειες τους μπλέκονται σε ένα πολύπλοκο κουβάρι απο έρωτες, προδοσίες, αποκαλύψεις και σιωπές που κρατήθηκαν για χρόνια. Μια αλυσίδα γεγονότων τους παρασύρει όλους σε έναν ανεξέλεγκτο κυκλώνα συναισθημάτων, όπου η αλήθεια απειλεί να τινάξει τα πάντα στον αέρα. Όταν το παρελθόν βγει τελικά στο φως, τι θα σωθεί και τι χαθεί οριστικά; Μπορεί η αλήθεια να λυτρώσει ή είναι ήδη πολύ αργά;

Σε έναν κόσμο όπου τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται, ανάμεσα σε σφαίρες και σε ένα μπουκέτο τριαντάφυλλα, ένας απόρρητος φάκελος γίνεται η αφετηρία σε ένα επικίνδυνο παιχνίδι εμπιστοσύνης, προδοσίας και ανομολόγητου πάθους. «Οι τραγικές ειρωνείες ήταν ανέκαθεν το αγαπημένο μου σημείο, μωρό μου». Κι ύστερα σιωπή. Απόλυτη, εκκωφαντική σιωπή. Τόσο απτή που το όπλο έπεσε απ' τα χέρια της βαρύ, ξένο κι ανοίκειο. Το αίμα του πότισε το νωπό χώμα και καθώς η ψυχή στέρευε στα μάτια του, η Δάφνη ένιωσε ένα κομμάτι της δικής της ψυχής να πεθαίνει κι αυτό, μαζί του. Ελάτε μαζί μου στην ιστορία του Μιχαήλ και της Δάφνης, στο δεύτερο μέρος του «Άλμα γρηγορότερο απ' τη φθορά».🫣

Επειδή έχει πλάκα Επειδή είναι εύκολο Επειδή δεν υπάρχουν συναισθήματα στη μέση. Επειδή δεν θα το μάθει και κανεις. Η Φαιδρα Πολίτη και ο Ιάκωβος Νικολαϊδης ήρθαν κοντά για όλους τους λάθος λόγους, και θα χωρίσουν για όλους τους σωστούς. Η συναντηση τους δεν εκρυβε κανενα συμπαντικο παραδοξο. Αντιθετως, θα την ελεγε κανεις σχεδον...προμελετημενη. Εκεινη χρειαζοταν συμβουλες, για το πως να προστατευσει νομικα τα εργα της, κι εκεινος ηταν δικηγορος με εξειδικευση στο εμπορικο δικαιο. Η αδελφη της και ο αδελφος του ζουσαν έναν από εκεινους τους ερωτες για τους οποιους γραφονταν βιβλια. Εκεινοι οι δυο...δεν θα το λεγα. Για αυτό και δε θα σου γραψω κεφαλαια ατελειωτα για την Φαιδρα και τον Ιακωβο. Κι αυτό, γιατί τα παντα συνεβησαν πολύ... πολύ πιο απλα. Και καπου εδώ, ενεκα της οικειοτητας που εχουμε, θα μου πεις πως δεν με πιστευεις. Και καλα κάνεις.

Η Ιθάκη τον χειμώνα έμοιαζε τόσο διαφορετική μα η μυρωδιά της βροχής ήταν τόσο γνώριμη και σίγουρα την γυρνούσε πίσω σε πικρές αναμνήσεις που δεν ήθελε να θυμάται. Μα μια όχι και τόσο απρόσμενη συνάντηση θα την έκανε να φέρει στην μνήμη της την μέρα που είχαν ξεκινήσει όλα. Στο φλογερό της 2018. ┌ LOVERS | GREEK | ITHACA PAST STORY| 2018 | MYTHOLOGY ┘ Δέ Λούκα

Η Δανάη νόμισε πως επιτέλους τα σχοινιά που την χειραγωγούσαν φάνηκαν. Πως θα μπορούσε να τα κόψει οποιαδήποτε στιγμή. Μα ξέχασε πως το χέρι που θα κρατάει το ψαλίδι κι αυτό Άλλος το κινεί.