"Ψιψινα, κανονας 2ος!" Φωναξε αποτομα καθως προχωρούσε προς μια άγνωστη για εμενα κατεύθυνση, χωρις καν να γυρίσει να μου ρίξει μια ματια. "Ναι, ναι, ξερω! Να μην μιλαω, αλλα πως θες να μην διαμαρτύρομαι απο την στιγμη που με εφερες σε αυτο το... για διαφώτισε με λιγο τι ειναι αυτο το μερος." Δεν μίλησε και απλα επιτάχυνε το βημα του αδιαφορώντας για εμενα που ετρεχα πισω του λαχανιασμένη. Χωρις να το επισημάνω, σταμάτησα να προχωρώ για να μπορέσω να παρω μια κανονικη ανασα, δίνοντας μου επισης την δινατοτητα να συνηθίσω το περιβαλλον στο οποιο βρισκόμουν για να μην μου φαινεται τοσο τρομακτικο. "Ψιψινα, ο 1ος κανονας ποιος ηταν;" Ρωτησε εξαλλος καθως αντιλήφθηκε οτι δεν τον ακολουθουσα. "Εμμμ να κανω παντα οτι μου λες..." Απαντησα δειλα αφου ηξερα που το πηγαινε. "Και τι σου ειπα;" Ξαναρωτησε φωναζοντας κατευθυνομενος αυτην την φορα προς το μερος μου βγαζοντας ατμους απο τα νευρα. "Ν-να σε ακολουθω... αμιλητη" "Και τι εκανες εσυ;" "Ακ-ριβως το αντιθετο" Ηλιθιο τραυλισμα. "Και τι γινεται οταν δεν υπακους στους κανονες μου;" ...Καταστράφηκα! Story of 2017|2018 Highest prank 2nd | 17.11.2018 on Teen Fiction ❌Do NOT copy the story!

Δεν υπάρχουν κάστρα και βασίλεια. Δεν υπάρχουν άλογα και άμαξες. Δεν υπάρχουν πρίγκιπες και πριγκίπισσες. Υπάρχουν όμως τα παραμύθια. Όλοι δικαιούνται μια ζωή σαν παραμύθι, όλων η ζωή ξεκινάει με το ''Μια φορά και έναν καιρό...'', η μαγκιά είναι να τελειώνει και με το ''...έζησαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα.'' Δυσκολίες, πόνος, έρωτας, χωρισμοί και άλλα τόσα είναι μέρος της ζωής. Μην πτοείσαι, συνέχισε το ταξίδι του δικού σου παραμυθιού σε τούτο τον πλανήτη, χάραξε την δική σου ιστορία όπως εσύ και η καρδιά σου ποθείται... Μια φορά ζεις, ζήσε σωστά δίπλα σε άτομα που το αξίζουν... © 2015 - DON'T COPY THE STORY. ✔