_Limmy_
- Membaca 12,134
- Vote 1,671
- Bab 24
ალბათ როგორი მშვენიერია ცხოვრება ტკივილის გარეშე. ასეთ სამყაროში ადამიანები ვერასოდეს გამოსცდიან იმ მწველ, მწარე შე გრძნებას, რომელიც სულს გვიხუთავს, გვაიძულებს თვალებიდან ცრემლები წაგვსკდეს და განწირულებმა ვითხოვოთ შეველა, მაგრამ ჯონგუკი არ ფიქრობს, რომ იღბლიანია. პრიქით, მას ეზიზღება საკუთარი თავი, რადგან არ შეუძლია სხვებივით იგრძნოს ტკივილი.