Sınırları olmayan bir yaşam için ne kola muhtaçsın ne bacağa... İhtiyacın olan tek şey sınırları olmayan bir akıl...! Sağlıklı bir insan oluyor olmanız, engelli Bi insandan farklı olduğunuz anlamına gelmez. içinizdeki engeli yenmedikce herkes bir engelli adayı...

Luke'un kazandığı üniversite ile tüm hayatı alt üst olmuştu. Çünkü burası wialam üniversitesiydi tehlikenin, korkunun ve acının eviydi. Artık onu zorluklar bekliyordu. Ama bu yolda yanlız olmayacaktı. Kitap tasarımı:@ssdemirellss

Hikayeyi güncellemeyi unutmayın

'Yarım ay' 'Nolmuş yani' yanımda ki bu umursamaz adamı aldırmadan gözlerimi tekrar gökyüzüne çevirdiğimde gülümsedim. Sonunda kendimi tanımlıycak bişey bulmuştum. Gözlerimi tekrar yanımda duran adama çevirdiğimde bana baktığını görmüştüm. O aşık olduğum yüzünde umursamaz, sinirli ve sert yapısının dışında bir duygu daha vardı. Merak. 'Yarısı karanlık, yarısı aydınlık. Ben gibi.' oda başını gökyüzüne çevirip aya baktığında yüzünde hafif bir tebessüm oluşmuştu. 'Benim tek aydınlığım' başımı iki yana sallayıp 'Hayır' dediğimde başımı tekrar gökyüzüne çevirdim. 'Sen benim yarı aydınlık tarafımda yetinemeyecek kadar bencilsin.' kaşlarını çatmış bana bakan yüzüne bakmasamda hissede biliyordum. 'Sen benim aydınlık tarafımda yetinmeyip. Karanlık tarafımıda aydınlatıyorsun. Ama bunu yaparken canımı yaktığının farkında değilsin' 16.07.2016 @Lale_Yaren kapak için teşekkür ederim.

Hayata kusmuş bir insani mutluluğa ulaştirmak

Sadece sevdi çünkü elinden başka hiçbirşey gelmedi. Sevdigi adam uzakta da olsa , bayanın sevmesede o onu sevmekten asla vaz geçmedi . Çünkü bir bayanın sevmekten başka birşey gelmez elinden...

''Birlikte belanın içine batabileceğimiz kadar battık. Ve şimdi, seni bırakmayacağım... Benimle misin?'' --- Zeynep, kendini yeni okuluna başladığı ilk gün bir felaketin ortasında buldu. Okulu, salgın bir hastalık nedeniyle karantina altına alındı. Karantinanın akşamında ise kendini okulun karanlık koridorlarında bir kız öğrencinin cesedinin başında buldu. Üstelik yalnız değil, onlar da yanında... Mahşerin üç atlısı. Bu, sadece bedenleri değil ruhları da karantinaya alınan dört kişinin hikayesi. Bu onların özgürlüklerine ulaşmak için yaşadıkları esaretin hikayesi. Bu, birbirlerinin her şeyi haline gelen, birbirlerine gökyüzündeki son yıldız yanıp kül oluncaya kadar birlikte olacaklarına söz veren dört arkadaşın hikayesi. Bu mahşerin dört atlısının hikayesi. Şimdi, bizimle misiniz? "Bizim bedenlerimizi karantinaya almadılar. Ruhlarımızı karantinaya aldılar. Bizim ruhlarımız tanıştığımızdan beri karantina altında. Ne çıkabiliyoruz bu karantinadan, ne de birbirimizden ayrılabiliyoruz. Ruhlarımızı birlikte bir karantina altına aldılar, ve bizim bundan sonraki tek savaşımız bu karantinadan kurtulmak. Kurtulduğumuzda bile birlikte olacağız, ama özgür olacağız. Savaş bitti, ve biz sağ kaldık. Savaş bitti, ve biz hala ayaktayız."

Birbirini seven iki kişi ama hep aralarında engel sizce bu engeli aşabilecekler mi? Ben Cansu Kaya 20 yaşındayım ve lisede'ki son senem. Ailemle Antalya'ya yaşıyoruz. Babamın işinden dolayı geldik bu şehre, arkadaşlarım,sevdiklerim'den ayrıldım. Ama en çok sevdiğim adamdan ayrılmak kalpime açıktı. Sabah alarm sesi ile uyandm bu sesten nefret ediyorum. Lavabo'ya gidip günlük işlerimi tamamladım ve okul için hazırladım. Annem:Cansu kızım hadi kahvaltı hazır. (Ayşe Kaya) Babam:Günaydın meleğim. (Mustafa Kaya) Cansu:Günaydın babacığım ve anneciğim. Kahvaltı yaptım ve okula gitmek için yola çıktım bugün hava gunesliydi ve yürümeye karar verdim.Okula geldiğimde herkes bana bakıyordu her halde ilk defa benim gibi güzel kız ögörüyordular. Müdürün odasını buldum ve sınıfımı sordum. Sınıfımı buldum ve sınıfa girdim karşımda onu görmeye beklemiyordum. Cansu: Mert Mert: Cansu'm seni çok özledim. Cansu:Bende seni özledim Fotoğraf da ki Vini Vehara