Greek translation / Completed Ο Min Yoongi δεν ένιωσε ποτέ κανένα είδους συναίσθημα. Όχι φόβο, θυμό, στεναχωρια ακόμη και χαρά. Τίποτα. Ένιωθε πάντα ... άδειος μέσα του. Μέχρι την ημέρα που τον συνάντησε. Τον Park Jimin. Για πρώτη φορά, τον έκανε να νιώσει κάτι. Στην αρχη δεν ήταν αρκετο, αλλά ήταν κάτι. Καθώς ο χρόνος περνούσε, τα συναισθήματα του Yoongi για τον Jimin μεγάλωναν. Ζήλευε όταν τον έβλεπε να είναι με άλλους. Δεν τον πείραζε ποιος. Ήθελε ο Jimin να κοιτά αυτόν και μόνο αυτόν. Τον ήθελε. Και θα μπορουσε να κάνει τα πάντα για να τον εχει Credits: thejungcock

[Completed] "Πώς πάει το babysitting;" "Νομίζω πως είμαι ερωτευμένος." "Με ένα 6χρονο;" "Όχι, με έναν 20χρονο." "Κάνεις babysitting σε έναν 20χρονο;" "Μακάρι να το έκανα." 'I mean it could be considered babysitting because I'm sitting on my baby' Credits to: @yellow_jimin 💫All Rights Reserved 💫Please Do Not Copy This Story

Μια μέρα η ζωή σου έρχεται άνω κάτω γιατί ερωτευσαι γιατί ζεις το πάθος και ρισκάρεις που μέχρι και κοντά στον θάνατο να φτάσεις δεν θα σε νοιάζει ποια γιατί χάνεις αυτον που αγαπας. Μια μέρα γνωρίζεις άνθρωπους που δεν φανταζοσουν ποτε οτι θα είναι δίπλα σου και θα σε αγαπήσουν. Μια μέρα χάνεις τα παντα σε μια στιγμη, μια στιγμη αρκεί για να χάσεις όλο τον κοσμο. Εσύ μπορείς να θυσιάσεις τα πάντα για την αγάπη? "Please don't copy my story"🌙

"Να σε ρωτήσω τι κανεις;" έκανα τρία βήματα προς τα πίσω ενώ αυτός ερχόταν όλο και πιο κοντά μου. "Σαν τι σου φαίνεται να κάνω;" Χαμογέλασε πονηρά. Όταν χαμογελάει έτσι με αγχώνει από την μία αλλά από την άλλη θέλω να τον χώσω καμιά μπατσα. "Επίσης που πήγε ο πληθυντικός αριθμός;" πλέον είχε φτάσει η πλάτη μου να ακουμπάει σε ένα θρανιο. Ήταν επικίνδυνα κοντά. Άρχισε να με κάνει να νοιώθω νευρική και να μην μπορώ να σκεφτώ τίποτα άλλο από το ότι είναι μπροστά μου. Που εφτασα; Πριν λίγο καιρό δεν γινόταν αυτό. Τώρα γιατί τον σκέφτομαι έτσι; "Πολύ αέρα έχεις πάρει μικρη" πριν προλάβω να αντιληφθώ το τι είπε είχε ακουμπήσει τα χείλη του στον λαιμό μου. Δεν έκανε έντονες κινήσεις και φαινόταν αυτό ότι το έκανε επίτηδες. " Α-Ασε με..." Προσπάθησα να απομακρυνθω αλλά το σώμα μου δεν ανταποκρινοταν. "Εγώ δεν σε κρατάω. Εσύ κάθεσαι. Μήπως το θέλεις αυτο;" ρώτησε και ένοιωθα το σατανικό του χαμόγελο μόνο και μόνο από την φωνή του αλλά και το ότι τα χείλια του ήταν πάνω μου την εικόνα αυτή την έκανε πιο έντονη. "Τελικά είσαι τόσο πονηρή" και με αυτή την φράση απομακρύνθηκε ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΩΡΑ;!