Moment, w którym otwierasz oczy i nic nie pamiętasz jest naprawdę przerażający. To tak, jakby ktoś zabrał ci najcenniejszy dar, kawałek duszy. Jednak co jeśli to szansa dla ciebie? Szansa by odciąć się od tragicznej przeszłości. Cóż, nazywam się Phoebe Fray i zdecydowanie nie podarowano mi tej szansy. Moje wspomnienia wracają i z dnia na dzień są coraz gorsze. By jeszcze ubarwić tą historię, dodajmy zabójczo pięknego mężczyznę, głuche telefony, tajemnicze listy i kogoś kto cały czas mnie obserwuje. W ten oto sposób mamy świetny materiał na film sensacyjny. Szkoda tylko, że nie brzmi to tak ekscytująco, gdy jesteś głównym bohaterem tej opowieści. W moim scenariuszu będzie toczyć się prawdziwa walka o życie... moje życie. Nie wiem kto wygra, nie wiem czy ktoś zdoła mi pomóc nim będzie za późno... tylko jedno jest pewne. Czasem łatwiej nie pamiętać. Największe osiągnięcie: 1# w Tajemnica/Thiller Uwaga! W książce mogą pojawiać się sceny przemocy oraz inne drastyczne opisy. Okładkę wykonała wspaniała @Koronka Korekta błędów @Qlaudia102002 @ssg2478

Nigdy nie wypierałam się tego, co zrobiłam, nigdy nie zaprzeczałam, że własnymi rękoma zabiłam człowieka. W końcu czułam miażdżące poczucie winy... Faktem jest jednak, że zostałam oskarżona nie do końca o to, o co powinnam. Możecie myśleć, że kłamię, ale naprawdę nie chciałam go zabić. Byłam zła, zraniona i tak bardzo cierpiałam, bo odebrał mi siostrę, ale nie zabiłam go specjalnie. Nie potrafiłabym... Jednak nikt nie chciał poznać prawdy, nie była dość ciekawa i interesująca. Zamiast tego przyjęto wersję, która była najciekawsza. Wyrok został wydany. Uznano, że zabiłam go w zemście i musiałam ponieść karę. Jednak czy zwykła, skrzywdzona osiemnastolatka jest w stanie opuścić więzienie bez szwanku? Oczywiście, że nie. A co jeśli powrót do normalności będzie jeszcze trudniejszy, a demony przeszłości nie będą chciały wypuścić cię ze swoich szpon... Jak długo trwa sekunda w więzieniu? Całą wieczność. Praca zdobyła trzecie miejsce w konkursie literackim "Splątane nici". Okładka: @oneyellowbee Korekta: @xQlaudiax

- Masz zajebisty tyłek, skarbie. - A Twoja twarz kiedyś ryła beton?

Ona go nienawidzi i chce zapomnieć, ale on robi wszystko, aby ją odzyskać. Czy na pewno uda jej się o wszystkim zapomnieć? Czy zapomni o uczuciu, które ich łączyło? Jest to druga część opowiadania ,,Nienawidzimy siebie'' Chciałabym ZAZNACZYĆ, że w tym opowiadaniu znajdują się liczne błędy, jak i w pozostałej serii Mój mały chłopczyk - Kochamy siebie. Pisała to zbuntowana 16-latka, której na tamten moment w głowie była tylko zabawa. Mimo że teraz patrzę na to z zażenowaniem, jest to cudowne wspomnienie mojej młodości. Zdecydowałam pozostawić wszystkie powieści w oryginalnej wersji, ponieważ są częścią mojej przygody z pisaniem. I z tego miejsca chciałabym Ci życzyć, abyś się nigdy nie poddawał. * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * ○ Opowiadanie zawiera sceny erotyczne oraz liczne ilości wulgaryzmy Najwyższe notowane #1 w Romans - 17.12.2016 ♥

jungkook chyba myślał że potrafił ładnie pisać o taehyungu.

Książka dostępna w sprzedaży. Link na moim profilu ❤️ Czasami jesteśmy tak poturbowani przez życie, że nie widzimy szansy na wyzdrowienie. Ludzie nas krzywdzą. Nieustannie. Ranią i testują, aż zepchną na skraj wytrzymałości. Część osób znajduje w sobie siłę, by przetrwać, ale nie każdemu się to udaje. Ja byłam gdzieś pomiędzy i stałam na krawędzi - o krok od upadku. I wtedy pojawił się Will - troskliwy i uparty psycholog. Wierzył we mnie, bardziej niż na to zasługiwałam. Odtrącenie go miało być proste. W końcu od lat odpychałam od siebie wszystkich wokół. Problem w tym, że uczucia bywają przewrotne i nigdy nie podporządkowują się naszej woli. Miałam dwa wyjścia: nadal pogrążać się w bólu i trwać w nim na zawsze albo zaufać Willowi. Obie możliwości były równie ryzykowne. Czy potrzaskane na kawałki serce da się skutecznie skleić? Powyższy opis pochodzi od wydawcy. *** Mimo wydania, rozdziały pozostają na Wattpadzie. Wersja papierowa różni się jednak od pierwowzoru.

Od kiedy chłopak Perrie Flower- Shawn Mendes i jej najlepszy przyjaciel- Noah Greenson wyjechali na roczne warsztaty koszykarskie, życie dziewczyny zamknęło się na powrót w książkach. Wakacje minęły tak szybko jak się zaczęły i znowu szkoła, obowiązki i zadania wróciły do porządku dziennego dziewczyny, ale wszystko to nie było tak okropne do zniesienia, ponieważ cały rok nauki umilały jej wiadomości od Anonimowego Przyjaciela, które zostawiał w szafce szkolnej Perrie. Rok zleciał szybciej niż mogłoby się wydawać, a wraz z rozpoczęciem trzeciego i ostatniego już roku liceum, do szkoły wraca drużyna koszykarska. Czy Noah i Shawn to ci sami nastolatkowie, którzy opuścili Perrie rok temu? A może to właśnie zabawna i sarkastyczna Perrie Flower zmieniła podejście do życia? I co jeśli dziewczyna zapragnie w końcu za wszelką cenę dowiedzieć się kto jest jej Anonimowym Przyjacielem? >kontynuacja losów bohaterów homewrok<

przeprosić - «poprosić o przebaczenie, tłumacząc się i usprawiedliwiając» Ilość słów: 597 One-shot zawiera treści shounen-ai (boyslove). Jeśli nie lubisz tego typu związków, lepiej nie czytaj. Anime: Boku no Hero Academia Ship: Todoroki x Midoriya - Tododeku

Wszystko zaczęło się o 00:00. Skończyło się 150dni później, o 03:01. » najwyższe notowanie - 30 miejsce w kategorii fanfiction, 30.07.2015

Kiedy po szkole przychodzi czas na zadania i naukę Shawn codziennie pisze do Perrie, swojej koleżanki z klasy i jednocześnie najlepszej uczennicy, z pytaniem: jaką mają pracę domową. Dziewczyna odpisuje mu zawsze, mimo tego, że on poza pytaniem o pracę domową nie wykazuje nią większego zainteresowania, ona od początku liceum jest w nim zauroczona. Co jeśli zainteresowanie jej osobą wykaże ktoś inny? Ktoś, kto co przerwę podrzuca do jej szafki liściki? Czy wtedy Shawn odejdzie na boczny tor? A może właśnie wtedy zacznie się nią interesować?