Jeśli żyje się podczas najkrwawszej wojny znanej ludzkości nadzieja jest niezastąpionym elementem życia każdego. Aleksander w związku z nieszczęśliwym zrządzeniem losu zostaje wysłany do Niemiec, by pracować w gospodarstwie starszego małżeństwa. W głębi serca jednak cały czas wierzy, że kiedyś wróci do domu, do matki i młodszego rodzeństwa, za którymi ogromnie tęskni. Kathrin pod presją rodziców, zagorzałych zwolenników Hitlera, przygotowuje się do ślubu z jednym z niemieckich oficerów. Sama nie potrafi ukryć niechęci do tego pomysłu, jak i ukochanej przez jej rodzinę polityki Führera. Pozostaje jej mieć nadzieję, że kiedyś przynajmniej odzyska kontrolę nad własnym życiem. Z początku Kathrin i Aleksander nie przypadają sobie do gustu, ale gdy tylko dziewczyna poznaje jego historię decyduje, że zrobi wszystko, by pomóc mężczyźnie wrócić do rodziny. Okładka od @FruciaMuuucia

CZĘŚĆ PIERWSZA MUZYCZNEJ TRYLOGII Kiedy nuty historii ponownie wygrały wojenną melodię, ludzie musieli stanąć do walki. Klara była nieco naiwną dziewczyną, po uszy zakochaną w muzyce i starym fortepianie, stojącym w rogu pokoju. Nie przejmowała się tym, co mogło przynieść jutro. Jednak gdy jutro wreszcie nastało, wszystko się zmieniło. Razem z pierwszym września nagle nadeszła dorosłość. Wojna grała im mazurka, a oni ruszali w tan. W tan ze Śmiercią. 09.02.2020 - #27 w historyczne 16.02.2020 - #12 w historyczne 16.02.2020 - #10 w historyczne 20.02.2020 - #8 w historyczne początek: 13.11.2019 koniec: 21.02.2022

🦋 PIERWSZA CZĘŚĆ DYLOGII "LARA" 🦋 19-letnia Eliza Zawadzka, siostra Tadeusza "Zośki" Zawadzkiego wraz ze swymi przyjaciółmi wiodła spokojnie życie. Wszyscy mieli przed sobą świetlaną przyszłość. Każdy posiadał plany i marzenia, które chciał spełnić. Jednak ich beztroskie życie przerwała wojna. Akcja rozgrywa się w 1941r. Młoda, kasztanowłosa dziewczyna o niebieskich, jak czysty ocean, oczach musi zmierzyć się z brutalną rzeczywistością, jaka panuje w ukochanej Warszawie. Ciągłe łapanki, niepokój oraz strach o swoje życie towarzyszą jej oraz mieszkańcom ojczyzny - Polski. W tym wszystkim jednak jest coś, co podtrzymuje ją na duchu - jej przyjaciele. Mały sabotaż, akcje dywersyjne. To coś, co młodzi ludzie z Szarych Szeregów wykonują na każdym kroku. Czują to. Nie walczą dla wygranej, lecz dla ojczyzny. "Żeby Polska, była Polską" - by była wolna. Miłosne rozterki, załamania, wzloty i upadki. Czy dane jest zaznać miłości w takim czasie? Czy dwie pary zakochanych w końcu otrzymają szczęście? Czy dane jest wyobrazić sobie cierpienie najbliższych osób? 𝑷𝒐𝒄𝒛𝒂𝒕𝒆𝒌: 26.04.2020r. 𝑲𝒐𝒏𝒊𝒆𝒄: 01.02.2021r 🦋 Okładka mojego autorstwa 🦋

Przenieśmy się do magicznego lata 1939 roku. Poganiajmy się po ulicach Warszawy tylko po to, aby za kilka miesięcy na jej murach rysować miłosne kotwice. Popływajmy w toni Wisły, aby w następne dni płakać nad swoim wodnym odbiciem. Zjedźmy lody na Starym Mieście, aby podczas Powstania świecić najpiękniejszym światłem walki. Pobiegajcie wraz ze mną i ze mną zwiedźcie to miasto. Zmienia się, ale zmiana nie jest na lepsze. Nazywam się Kama, poznajcie moją historię. Okładka wykonana przez @KBLestrange PS. Uczę się pisać piękne opowiadania wattpadowe, więc mogę popełniać błędy. Miłego czytania :) (rozdziały są aktualnie poprawiane pod względem błędów)

Zakończona ✔✅ " -Zosieńko, ale czym ty się tak martwisz? Szkopy jeszcze nie chodzą. - Wyprzedziłam lekko Tadka i szłam powoli tyłem. -Ja? Ja się nie zamartwiam niczym! Czyste serce od stresu mam! Ale Alek! Aleksy to co innego! On z tego stresu powinien już bokserki zmienić! - Spojrzałam rozbawiona na Alka, a on tylko wytrzeszczył oczy. -Moja Zośko najdroższa. Ja się martwię, ale tylko o Polę. Przynajmniej nie na tyle, żeby ssać kciuka przez sen. - Zerknął wymownie na Zawadzkiego, a ten popadł w rumieńce. -Lecz najgorzej jest z Rudym. On moczy łóżko przez sen - szepnął mi Alek. -Ja to wszystko słyszę! - udzielił się Janek, który dreptał kilka kroków za nami. -A czego boi się nasza prześliczna Apolonia? - Szturchnął mnie Taduś, a Alek z zadrości objął mnie ramieniem. -Moja Apolonia. Nie wasza - mruknął pod nosem, ale zignorowałam jego wypowiedź. -Ja? Ja się boję wojny. Że przyjdzie, że wszystko stracę. Was, naród, rodzinę. Ale póki Polska nie zginęła, na razie mam serce spokojne. - Pobiegłam w stronę fontann. Nawet nie wiedziałam, jak bardzo się myliłam. " ~*~ Przepiękna okładka od @perfxhoran LittlePsychopath2104