Parmaklarını yüzümde gezdirerek dudaklarımda durdu."Bakalım fazla güzel olduğun gibi fazla da cesaretin var mı?"dedi alay edermişcesine.Sonra elini dudaklarımdan çekti ve masanın üstünde duran kokteyl bardaklarından birini alarak kırmızı bir sıvı boşalttı.Ne olduğunu tabi ki biliyordum. Kan... Daha sonra bana yönelerek bardağı uzattı. "Oyun oynamaya ne dersin cesur kız?Bakalım kalbin ne kadar dayanacak.Kurallar çok basit, oyun sonunda ölürsen seni kimsesizler mezarına gömmemiz gerekecek"dedi ve çarpık bir gülücük gösterdikten sonra yeniden ciddileşti." Ama yaşarsan eğer o zaman bizden biri olarak seni aramıza kabul etmemiz gerekecek. Ölüm mü Yaşam mı? Senin elinde... SİYAH KUĞU •Tüm hakları saklıdır.

Ceyla: Ben istemiyorum hocam yapamam. Tiyatrocu: İtiraz istemiyorum. Tiyatrocu: Bu sahnenin Juliet'i sensin. Kerem: Ben bunu mu öpücem şimdi? Nihat: Acaba hangisi ilk önce insana dönüşecek. *KÜFÜR İÇERİR*

Barış:Hazırlan aşağıda bekliyorum. seninle işimiz var bir yere gideceğiz. İkaye:Nereye ve neden? Barış:Gerçek anne ve babanı bulmaya çalışacağız ve onlara hesap soracağız? 29.04.2019

allwonderful : Masal Kara, allwonderful : Sen harika olduğun kadar nefret edilesi birisin. allwonderful : Senden nefret etmem için dolu sebep var. allwonderful : Ama seni sevmeyi tercih ediyorum. Ekin #1 Melis #3 Buse #3 Nil #4 Utku #5 Alaz #7 Masal #14 ♡

Anonim: Selam yakuşuklu Bora: Kimsin lan ! Anonim: Çocuklarımızın anasıyım yiğidim Bora: Kızım manyak mısın lan?!!! Anonim: Kız olduğumu söylemedim ;) Bora: Gay misin amk Anonim: Ne küfür ediyon göt Bora: Lan kimsin aq!!!!!! Anonim: Sinirlenme yakışıklı yakında öğrenirsin _____________ #şaka -1. (19519) #yalan -1. (8619) #gizli - 1. (10619) #aşk - 60. (15819)

Dipnot; ben şizofren değiliz.

''Birlikte belanın içine batabileceğimiz kadar battık. Ve şimdi, seni bırakmayacağım... Benimle misin?'' --- Zeynep, kendini yeni okuluna başladığı ilk gün bir felaketin ortasında buldu. Okulu, salgın bir hastalık nedeniyle karantina altına alındı. Karantinanın akşamında ise kendini okulun karanlık koridorlarında bir kız öğrencinin cesedinin başında buldu. Üstelik yalnız değil, onlar da yanında... Mahşerin üç atlısı. Bu, sadece bedenleri değil ruhları da karantinaya alınan dört kişinin hikayesi. Bu onların özgürlüklerine ulaşmak için yaşadıkları esaretin hikayesi. Bu, birbirlerinin her şeyi haline gelen, birbirlerine gökyüzündeki son yıldız yanıp kül oluncaya kadar birlikte olacaklarına söz veren dört arkadaşın hikayesi. Bu mahşerin dört atlısının hikayesi. Şimdi, bizimle misiniz? "Bizim bedenlerimizi karantinaya almadılar. Ruhlarımızı karantinaya aldılar. Bizim ruhlarımız tanıştığımızdan beri karantina altında. Ne çıkabiliyoruz bu karantinadan, ne de birbirimizden ayrılabiliyoruz. Ruhlarımızı birlikte bir karantina altına aldılar, ve bizim bundan sonraki tek savaşımız bu karantinadan kurtulmak. Kurtulduğumuzda bile birlikte olacağız, ama özgür olacağız. Savaş bitti, ve biz sağ kaldık. Savaş bitti, ve biz hala ayaktayız."

''O gün, bana 'Sinemaya gidelim mi?' diye sordu. 3391 kilometre öteden, şehirlerce, denizlerce uzağımdan... Yanımdaki insanlar görmezken beni, o bana imkansız olduğunu bile bile 'Sinemaya gidelim mi?' dedi...'' Aylarca sesini duymadığınız, yüzünü görmediğiniz, dokunmadığınız, kokusunu bilmediğiniz, aynı sokaktan geçme ihtimalinizin dahi olmadığı, asla aynı fotoğrafın içinde bile bulunamayacağınız, sizden kilometrelerce denizlerce adalarca şehirlerce uzakta olan bir insana aşık olur muydunuz? Bunu, kendinize yapar mıydınız? Bu bir mesafe hikayesi! İki insanın, birbirlerini görmeden duymadan aylarca gece gündüz konuştukları ; birbirlerinin en yakını oldukları, ama birbirlerinden en uzakta oldukları, aralarındaki kilometrelere rağmen birbirlerine aşık oldukları bir mesafe hikayesi! Burası bizim gezegenimiz ve burada her şey anını bekler. Burası, bizim 3391 kilometrelik gezegenimiz... - ''Seni görmem için yanımda olmana gerek yok. Ben seni gözlerim kapalıyken de görebiliyorum. Zaten ben seni sadece gözlerim kapalıyken görebiliyorum...''