İlk senfoni duyuldu. Alev ve kan rengine büründü Atlas diyarı. İkinci senfoni duyuldu ardından. Duyanların kalpleri buz kesti. Ve sonuncu senfoni onları bekleyen karanlığı fısıldadı. Ve karanlığın ardından gelecek şafağı. Geleceğin 3 varisine 3 senfoni söylendi. Güç müsabakalarının yapıldığı arenada halkının gözü önünde infaz edildi Kraliçe. Anahtarlar yok edildi, boyutların kapıları kapandı. Boyutlara sıkışıp kaldı yaratıklar. Elfler, vampirler gibi varlıklar el çektiler diyardan. Cadılar ve büyücüler aşağılandı. Kahinler gördüklerinden korktu. İnsansı krallar güç sahipleri yüzünden krallıklarından oldu. Ve insanlardan korkulurdu. Yasaklanmıştı boyutları. İktidar için her şeyi yapacaktı Kral. Ve intikam için gerekirse ölecekti Boyutlar Prensesi. Üç Varis üç aykırıydı. İntikamla sırlanmıştı ruhları. Tüm diyara diz çöktürürdü güçleri. Ve krallığa ya özgürlüğü ya da ölümü getireceklerdi. Üç senfoni duyuldu. Her dilde savaş çağrısıydı bu.

' Herkes, herkese ihanet edebilir. ' Ölümün kucakladığı çocuklar büyüttüm avuç içlerimde. Hepsi kanımdı, hepsi bendi. Kızıldandı bedenleri, siyahın karasına bulanmışlardı. Ölü doğan çocuklardı onlar. İçime gömdüm fakat ben öldüm. Ölümüm gebe bıraktı yabancı ölümleri. Maktülken katili oldum; önce kendimin, sonra en sevdiklerimin. Kendi tenhalığımda can verdim ve kendi kalabalığında yaşayan tüm insanlar, bundan habersiz yaşamlarını sürdürdü. Cinayetime intihar süsü verdikten sonra. Fakat bu da o, intikam almak için dönene kadar sürdü. Bu benim hikayem. Kim katil, kim maktül ben bile bilemiyorum artık. Ama bazen katiller de maktüldür, maktüller de katil. PS: Cinayet ve intiharla alakalı çok şey geçiyor hikayede, bunu göz önünde bulundurup başlayın lütfen...

Genç kadın başını kaldırıp tepesinde uçuşan akbabalara baktı. "Yaşadığının tek belirtisi üzerindeki üç gram et, ondan başka hiçbir vasfın yok ölde bizde işimize bakalım." der gibiydiler. Bir mandalla tutturulmuşçasına dik olan burnunu sanki mümkünmüş gibi daha da yukarı kaldırıp, orta parmağını gökyüzüne doğru savurarak "Size yem olmayacağım piçin evlatları!" diye bağırdı.

Gecede kaçışan katiller, toprağı yutmuş bedenler. Acımasızca terkedilmiş cesetler. Gecenin sessizliğinde sert adımları ile. Peşindeler, ay ışığında kaybolanların. Bazen tedirgin adımlar, ürkek bakışlar. Fakat daima asillikleri ile ilerleyen şövalyeler. Onlar polisler. Unutmayın. Her suç gün ağarınca çıkar ortaya. Ve her hikayede kazanır iyiler mutlaka.

" Mesafelerin sevmek için önemsiz olduğunu o mezar taşını öpünce anlıyorsunuz aslında... " Her şey Sare'nin o akşam ki merakıyla başladı ve Saraç'ın umursamaz tavrıyla devam etti. Oyunun içinde geçmişini bulacak olan Saraç her şeyden habersiz itmişti Sareyi ortaya. Zamanla Sare'nin yaraları ortaya çıkınca kusuzsuz kıldı onu her dokunduğunda Saraç. Acıları farklı ama yandıkları yer aynıydı. Karanlık evdeki renkli odanın yıldızlarına gebe kaldılar. Sare, Saraç'ı yasadıkça gökkuşağına siyahı ekledi. " Hayatım onun gezegeninin siyahına karıştı. Bir kağıdın ucuna değen kıvılcım misali değdi hayatıma. Ruhumuzda hafifçe esen rüzgar alevlendirdi kağıdı. Yaktıkça kül oldum, onu yaşadıkça yandım ben. " KURGUM BANA AİTTİR. HERHANGİ BİR (Ç)ALMA VEYA KOPYALAMA DURUMUNDA GEREĞİ YAPILACAKTIR.

Keşfedilmemiş kitapların keşfedilmesine yardımcı olmak amaçlı açılmış kitaptır.

Ben seni değil, seni sevmeyi özledim. #şair içinde #5 08.09.2018

Umutlarını ve hayallerini uçurumdan aşağı atmış, ama sevdikleri için gülebilmeyi başaran bir genç kız, Karanlık olduğunu sanan ama kendisinden karanlık bir kıza aşık olan genç adam... Kızın hayatındaki tek insan en iyi arkadaşıyken bir gün o adam çıkar karşısına... Güzel bir tanışma değildir ama güzel bir hikayenin başlangıcıdır aslında... &&&&&&&& "Bana ne yaptın Barbaros? " dediğimde güldü. " Sadece sessizce durdum ve öylece izledim. Bir meleğin ellerindeki ellerimin izlerini, kaderimin sökülüşünü. Sadece sessizce ve içten izledim. Bir meleğin elindeki kalbimi. Sadece öyle durup izledim. Meleğin elindeki ölümümü. Ben sadece sevdim. Sadece çok sevdim sarı şeytan..." &&&&&& "Bul beni, duy beni, çek çıkar beni o dipsiz uçurumdan. Bir umut ver bana tutunabilmem için. " " Seni buldum, seni duydum ve seni o dipsiz uçurumdan kurtaracağım meleğim. " &&&&&&& " Seni seviyorum mavi yürekli adam. " " Seni seviyorum mavi meleğim. "

İnsan hayatından neden vazgeçer ki? İki farklı insan düşünün ikiside farklı nedenlerden dolayı hayatından vazgeçmiş. Araf; Babasının annesini en yakın aile dostu ile aldattığını kendi gözleriyle öğrenen. 25 yaşında ruhu çocuk olan bir adam. Esila; Geçmişinde ailesi tarafından onlarca kez sırtından vurulmasına rağmen hayata tuttunmaya çalışan 22 yaşında genç bir kadın. Bu güvenmeyi bilmeyen iki insan bir araya gelirse ortaya nasıl bir manzara çıkar? Tam bitti derken şafak vakti kendini ilk ve son olarak aydınlağa bırakabilir mi? Ya güneş tüm gücünü toplayıp bir kez daha belki de sonsuza dek sönmek pahasına da olsa karanlığa tüm güzelliğiyle kalkan olabilir mi? Isıtabilir mi şafak vaktini ? 23.09.2017➡Romantizm içinde #596 29.09.2017➡Romantizm içinde #559 13.02.2018➡Romantizm içinde #475 21.04.2018➡Romantizm içinde #441 10.05.2018➡Wattsy içinde #35 26.08.2018➡Wattsy içinde #8 13.11.2018➡Wattsy içinde #3 15.11.2018➡Romantizm içinde #248 12.12.2018➡Romantizm içinde #185 28.12.2018➡Romantizm içinde #113 22.12.2018➡Wattsy içinde #1 10.01.2019➡Romantizm içinde #102 06.02.2019➡ Aşk içinde #151 13.03.2019➡ Gençkızedebiyatı içinde #6 28.03.2019➡ Romance içinde #6 19.11.2019➡ Aşk içinde#64