Hiranidagonenen
- Reads 3,053
- Votes 241
- Parts 41
"Benim öptüğüm bir kadını başkası öpemez. Benden başkası dokunamaz tenine !" Hakanın kaşları çatılırken murat hışımla ayağa kalktı.
"Dokundun mu lan kardeşime ?" diye bağırdı hakan.
"Bunu burda mı konuşalım ?" dediğimde donakaldılar. Muratın gözü seğerirken beni yakamdan tuttu.
"Siz birlikte mi oldunuz lan !" dedi dişlerinin Arasından.
"Alya herşeyiyle benim kadınım." dediğimde bana bir yumruk atacaktı ki elini tuttum.
"Daha fazla hayatımıza müdahale etmeyin. Yarınada hazırlanın. Annemi babamı alıp kız istemeye geliyoruz."
Onlar şaşkın şaşkın bakarken ben elimdeki anahtarı sallıyor aynı zamanda ıslık çalarak evden çıkıyordum. Kazanmayı severdim. Ama kaybetmek lügatımda yoktu. Alya kaybetmekten korktuğum tek savaştı.
İmkansız değildi aşkımız. Zorduk. Alya çocuk ruhlu eğlenceli bir kadındı. Her gülüşünde her cümlesinde ona bakarken zaman donardı sanki. Yaşamak meğersem onun iki dudağıymış. Sevda kızıl saçlarında gizliymiş. Bu kadını benden koparan herkese düşman olurdum. Bu kendi ailesi olsa bile...