Elimi alıp kalbinin üstüne koydu; "Hani inanmıyorsun ya sevgime, hani yalan ya bütün sarfettiğim sözler, peki bu?" Konuşmasına devam edeceğini anladığım için sustum. Gözlerini silip kırık sesiyle devam etti. "Al sana inanman için bir sebep daha. Duymuyor musun, hissetmiyor musun lan? Sen bana istediğin kadar inanma ama bu kalp sadece senle güzel atıyor." Dayanamamıştım. Yeterdi demi? Onca acıya, onca zamana, onca kayıba rağmen. "İnanmam için ispata gerek yok. Ben orada olduğumu biliyorum." Kalbinin üstündeki elimi çekip kendisine yaptığı gibi ellerini alıp kendi kalbime koydum. "Peki sen bende ki yerini biliyor musun?" Belki de uzun ayrılıklar gerekiyordu değer vermek için. Biz kaybolan gençliğimizin eşiğinde dönen iki yaralıydık. Biz Yaraydık. Başlangıç Tarihi: 30 Ekim 2018

"Okuduğum kitapta altını çizdiğim bir cümle gibiydi."

''Bön bön çocuğu izleyeceğine yemeğini ye.'' ''Seni mi izlememi tercih ederdin?'' iğnelemem ona koymamış olacak ki, çapkınca sırıttı. ''Kusura bakma, çilli. Tipim değilsin.'' ''Bana diyene bak! Seni gidi aptal çam yarması!'' Sandalyesinden kalkmadan önce son kez bana bakıp göz kırptı. ''Dikkat et de, çam yarması seni ezmesin, çilli.'' Devam kitabı Bir İçim Su'dur.

"Seninle ay ışığında, üzerimizi örten yıldızları paylaşmak isterdim."

Öncelikle şu konuda bir anlaşalım. Normal değilim, o da öyle.

Civciv: Selam bebek. Ben civciv. kısa hikaye+texting tamamlandı. not: rezillik içerir!!!!!!!

" Atatürk'ün Hatayı istediği kadar istiyorum seni" " Ve Atatürk'ün Hatayı aldığı gibi alacağım"