Gitme, sonbahar oluyorum, sonrası hiç Ağaçlar bükmesinler n'olursun boyunlarını Neden akşam oluyorum tren kalkınca Kırlangıçlar birdenbire çekip gidince Mendiller sallanınca neden tıkanıyorum Öyle çok acımasız ki, öyle birdenbire ki Az önceki çiçekler nasıl da diken diken Gitme, sonbahar oluyorum, sonrası hiç... O sularda çimdik, bitti: köprüleri geçtik, bitti O elmanın tadı orada, o kuş çoktan öttü, bitti Artık çocuk değiliz, susarak da bir şeyler diyebiliriz Oyunlar oyuncaksı, oyuncaklar eski şarkı Kavaklara oklu yürek çizip duran o çakı Nerede şimdi, nerede şimdi Gitme, sonbahar oluyorum, sonrası hiç... 🍁🍁🍁🍁🍁 Gerçekten mutlu ol... Olacağın değil, olduğun gibi mutlu ve kendin ol... (Acemilik kitabımdır.)

Öncelikle şu konuda bir anlaşalım. Normal değilim, o da öyle.

Tanıtım bölümüne göz atınız...

Bu kitap ne ünlülerle dalga geçme amacıyla yazılmıştır ne de din ile rahatsız oluyorsanız okumayın ve bakmayın

BİZ ASLA TEK OLAMAYIZ. Lidya'nın yalnız geçirdiği çocukluğu belleğinde derin izler bırakır. Ondan daha popüler, yetenekli ve zeki üvey kardeşinin gölgesinde kalmıştır. İlgisiz annesi, onu terk etmiş babası, KT rezidansının sert ve soğuk duvarları dışında kalan mutlu aile yalanını gerçek yapmaya karar verir. Nefretini kan ve acıyla süsler. Çağan aklınızı başınızdan alacak bir kadere sahiptir. Çocukluğundan beri ondan nefret eden üvey ablasına aşık olur. Defalarca reddedilmesine, çektiği acıya ve tüm imkansızlıklara rağmen onu sevmeye devam eder. Hayatında olmayan annesinin boşluğunu büyük bir aşkla doldurmuştur. Doğrudan vazgeçmeyen bir insan, tüm yanlışların üstünden geçip ona ulaşabilir mi? Aşk her zaman nefreti yener mi? ... Hikaye +13 şiddet ve cinsellik sahneleri içerir. UYARI- Klişelere alışmış bünyelere bu hikaye çok ağır gelir. Kapak @gumusprenses