Na dnie Serca wiele rzeczy chowamy przed światem, stamtąd płynie prawda. Prawda bez żadnych ozdobników, słodkich kłamstewek, marnych pozorów. Naga prawda. Ale czy masz odwagę zajrzeć na dno Serca?

Nie musisz zgadzać się z moim spojrzeniem na świat. Wiem, że teraz dominuje wszędzie nowa, niepojęta dla mnie wolność, że wartości wyznawane przeze mnie i ludzi do mnie podobnych odchodzą do lamusa. W porządku, muszę się z tym pogodzić - i godzę się z tym. Chcę tylko zauważyć jedno: wszyscy żyjemy na tym świecie, nad wszystkimi świeci jedno słońce, oddychamy tym samym powietrzem. I chyba każdy się zgodzi, że gdzieś co i rusz znajdzie się jakaś "przewrotność losu", odrobina (lub cała beczka) goryczy, bólu i... resztki piękna, które - według mnie - mówią nam jeszcze o Bogu. To tylko krótkie opowiadania, które może skłonią do refleksji, może będą drażniły, a może nikt nie zawiesi na nich oka. To nic. Nie chcę nikogo na siłę nawracać, chcę porozmawiać. Chcę choć trochę wyrazić siebie. Trochę ładnie, trochę brzydko. To tylko szczypta niezobowiązującej refleksji. A obrazki, bo lubię malować słowami. Okładka wykonana przeze mnie. Wykorzystana grafika nie należy do mnie.

Najlepszym sposobem na poznanie prawdy jest pozwolić przemówić duszy. Cudzej lub własnej. Posiadłość Daviesów to gniazdo, w którym lęgną się tajemnice. Od samobójczej śmierci Emily mijają trzy lata, lecz pamięć tego wydarzenia pozostaje wciąż żywa. Gdy młodsza z córek Daviesów wraca po długiej nieobecności, okazuje się, że w cieniu posiadłości pozostają nie tylko wspomnienia. Czy miłość może pomóc w odkryciu prawdy? Praca bierze udział w Konkursie literackim "Splątane Nici" organizowanym przez @glnozyce. Praca bierze udział w konkursie literackim "Strange birds" organizowanym przez people-.