"Bu şehirde çıkmaz sokak yoktur, Mardin'in her sokağı, yeni bir hikayeye açılır, demişti biri bana. Ama benim seninle karşılaştığım yol, çıkmaz sokaktı, Aladağ. Yıllardır içinde olduğum, kaybolduğum sokaktı. Sen, benim çıkmaz sokağımsın Gökalp Aladağ. O sokakta dönüp dolaşıp, sarmalında kaybolduğum çıkmazımsın. Hayatımdaki hiçbir sarmal, böylesine sevindirip, böylesine korkutmamıştı. Korkuyorum. Seni yaşadım, seni bir kez kaybettim. Bir kez daha seni kaybetmekten çok korkuyorum." Bazı şehirler insanı büyütmez; hesap sorar. Ona yuva vermez, kural verir; töre der, her şeyi devirir. Mardin, taşlarıyla susmayı öğreten ama asla unutmayan bir şehir. Dicle kıyısında başlayan bir çocukluk aşkı, yıllar sonra iki güçlü insanı yeniden karşı karşıya getirir. İkisi de CEO. İkisi de Mardinli. Aşkları eskisi gibi masum belki... Öyle umuyorlar. Kadın, ekonomiyi bilen bir yönetici ve insan zihnini çözen bir psikologdur. Rakamlarla duyguları, güçle travmayı aynı masada tartmayı öğrenmiştir. Çünkü hayatta kalmak için başka bir yolu yoktur. İhanet bazen bir kalp meselesi değildir; bir sistem meselesidir. Ve her sistemin er ya da geç bir bilançosu çıkarılır. Bu roman, aşkın değil bedelinin hikâyesidir. Acı dolu çığlıkların olduğu taş evlerin avlularının, bir rüzgarın peşinde umutla koşulan kokunun, acı dolu geçmişin, ihanetlerin, acının ama mutluluğun hikâyesi. Çünkü bazı ailelerin geçmişlerinin hesabı çocuklara kesilirdi. Sarılmıştı geçmiş boğazıma, ne öldürüyor ne yaşatıyordu. Ama en acıtan da kalbime aldıklarımı. Acını anlatma sevdiğine, öfkelendiğinde basar yaranın en, en derinine. İnsan, en keskin bıçağı, en sevdiğinin eline verirmiş. "Kendimden kaçak, yârim keskin bıçak..."

🌊⚖️🕯️ Biri dışarıdan mafya olarak anılan, Karadeniz'in sert, dik dağlarından gelen Maçkalı bir aile; ama adları en karanlık koridorlarda fısıldanıyor. Diğeri nesillerdir hukukun yetiştirdiği, adaleti hedef edinmiş bir soy. Son anlaşma, bir evlilik; acılar, izler, kâbuslar ve katil, karinelerle dolu bir oyun; evlilikle başlayan aşk değil, intikam oyunu. Karadeniz'de ihanet edenden intikamı geride kalanlar alır. Evlilik bir dönüm noktası ise, gerçek son nokta olabilir çünkü insan, en çok yarası olan yerden kolayca vurulabilir. Devletin gölgeleri, karanlık ittifaklar, sisli sabahlar puslu davalar, susturulmuş tanıklar ve kapatılmış dosyalar... Tüm bunların ortasında akıllarda tek bir soru var: Hain kim? Gerçekleri herkes istiyor ama öğrenmeye kimsenin cesareti yok; her son bir yeni başlangıç fakat artık başlangıçlara gebe hayata kimsenin gücü yok. Çünkü bazı sırlar ortaya çıktığında, adalet bile bedel ister; her hükmün bir bedeli vardır, Karadeniz de verse, adalet de verse... YARGICI soyu der ki: "Dalgaların hırçınlığında bile adalet yerini bulur; adalete el değmez, adalete sadece boyun eğilir." PAKEL soyu der ki: "Adalete hırçınlık sökmez ama adaleti yanıltmaya çalışanlar olur, bunun için insan bazen kendi adaletini yaratır; el izi değil, pençe izi."

Ay Tanrıçasının varisi , Son ejder soyunun süvarisi Luna Santana... Cadıların laneti ve çözmesi gereken büyük bir kehanetin kor alevleri içine , anlamadığı bir anda düşen Luna , bilmediği bir çok kapıyı da beraberinde açacak ve tüm sırları açığa çıkaracak... Gelin hep birlikte Luna'nın zaten aksiyonlu ve değişik hayatının birden daha da aksiyonlu ve fantastik bir hayata dönüşmesini görelim. Kapak Tasarımı : @azureebblue

"Hayatta kalmak istiyorsan insan olduğunu gizle." FANTASTİK #1 / 10.10.2019 BILIM KURGU #1 /01.12.2020 | Seri 3 kitaptan oluşacaktır. Üç kitap da tamamlanmıştır. Serinin ilk kitabıdır. | !!!!!!Bölüm 25'den sonraki bölümler kaldırılmıştır. Kitabın kurgusunun anlaşılması için ilk 25 bölümü bıraktım. Sonraki bölümler yakında raflarda.!!!!! ..... #Bu kitap 2015 yılından beridir kurgulanıyor ve yazılıyor. Tamamen kendi hayal dünyama dayalı ve hakları saklanmaktadır. Çalınması ve taklit edilmesi durumunda yasal işlem başlatılacaktır.# ..........

Bir Basilisk tanrısı gözyaşı döküyorsa gökten yağan kızıl yağmur, toprağı kana bular. Morwenna, evrendeki yedi tanrı soyundan biri olan Beyaz Geyik Boynuzu soyuna mensuptur. İhanet eden bir tanrıyı öldürmesi üzerine Basilisk soyuyla karşı karşıya gelir. Öldürdüğü tanrı, Lior'un kardeşidir ve Lior intikam almak ister. Tanrıların güç kaynağının olduğu mağaraya girdiğinde ve Morwenna ile birlikte arkadaşlarını da öldürdüğünde her şeyin bittiğini sanır. Fakat hesaba katamadığı bir şey vardır: Morwenna'nın görüleri. Morwenna tekrar dirildiğinde yapılan yanlışların bedelini tüm soylar ödemeye başlar ve savaş aslında çoktan başlamıştır.

Kaos Tanrısı, insanların canavarlarla olan savaşına taraf olduğunda, ilahi dengeyi bozduğu için lanetlenir. Rivayet odur ki sadece sevgiyi ve... Aman neyse. Herhangi bir mitoloji kitabından öğrenebileceğiniz bilgilerle vaktinizi almama gerek yok zira burada bahsedilen hiçbir şey gerçek değil. Yine de olur ya, bir gün kendinizi sadece efsanelere ve korku hikâyelerine konu olan ''canavarların'' gittiği bir akademide bulursanız, seçenekleriniz sınırlıdır: A - Uyanmayı bekle. Bu sadece bir rüya seni şapşal. B - Çığlık atarak kaç. Can güvenliği teminatı bu seçeneğe dahil değildir. Belki hızlı bir ölümün teminatı? C - İnsan olduğunu saklayarak uyum sağlamaya çalış. Seni hayatta tutabilecek arkadaşlıklar kur. Düşmalarının zayıf yönünü öğren. Dikkat çekme. Başını eğerek yürü. Vampirlerden uzak dur. Hayatta kal, tercihen tek parça. Bu hikâye, dostlarım, kafası karışıp tüm şıkları işaretleyenler için... İnsanlar tarafından ''canavar'' olarak adlandıran özel ırkların, soylarının tükenmesi üzerinden yüzyıllar geçmiştir. Büyüden geriye kalan tek şey hakkında söylenen şarkılardır. En azından Elbis böyle biliyordu... Ta ki kendini bir anda özellerin gittiği Nyxhaven Akademisi'nde bulana kadar. Herkesin birbirinden tehlikeli olduğu bu akademide sıradan bir insan olan Elbis; güçlü dostluklar ve kaçınılmaz düşmanlıklar kuracak. Aklın sınırlarını zorlayacak dersler, sürgün edilmiş tanrılar, maskeli balolar ve kaybolan sınıf arkadaşları yetmezmiş gibi; dünyayı tehdit eden bir organizasyonun hedefi haline gelecek.

"Tetiği ilk çeken, en güvendiğindir." ***** Duygular içine sızana kadar her operasyon profesyoneldir. Her operasyon sessiz bir çığlık. Bazı yüzlere ihanet sinmiş, bazı gözlerde pişmanlık gizlenmiş... KOD-2016= Belki bir ihanet, belki bir kaçış belki de sadece bir sızıntı. Bu sadece bir görev değil, bu bir imtihan. İmtihanın gölgesinde, elindeki en büyük silah sadakat. ***** "Ya aklını kullanır bu işten en karlı şekilde kurtulursun ya da bir uğruna bin feda edersin." Bu bir ikilemdi. İlk ikilem. Bana sunduğu ilk ikilem. ***** MİT'in karanlık koridorlarında uzun soluklu bir nefes almaya hazır mısın, yoksa son söz yabancı bir nefese mi ait olsun? Kitaba başlamadan, bu da senin ilk ikilemin olsun ;)

Final oldu, tamamlandı. ❝Bir düş, bin ağıt.❞ Marin Alakan çok küçük yaşlardayken doğduğu topraklardan ayrılmak zorunda kalmıştır. Babası, kaderin sancılı ağlarının önüne geçmek için yıllarca kızının doğup büyüdüğü Mardin'e gelmesini yasaklar ve İstanbul'da herkesten gizli bir hayat sürmesini sağlar. Marin, abisinin yaptığı bir hata yüzünden kendini tekrardan doğduğu topraklarda bulduğunda ise artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktır. Eski adıyla Karan Ağa olan kitaptır.

Ünlü Rus yeraltı mafyası Kuzentsov'un sahibi anti kahraman Azrail'in Kılıcı ve tek amacı ülkesine hizmet etmek olan bir kahraman askerin hikayesi...

Arden Akağaç, yüzünü yeniden bana yaklaştırınca burnunun ucu benimkine değdi. Buz gibi nefesi dudaklarıma çarparken gözlerimi açık tutmakta zorlandığımı fark ettim. "Sen," dedi nefesi hala dudaklarıma çarpıp tenimi yavaşça kuruturken. "Görmen gerekenden fazlasını gördün." Avuçlarımın içinin terlediğini hissettim. Dudaklarından sızan kanı gördüğümü biliyordu! Nasıl olduğunu bilmiyordum ama biliyordu işte! "Ben karnım doyduğunda..." Durup bir an için kopkoyu dudaklarını yaladı. Ardından tekrar konuşmaya devam etti. "Bedenim başka bir şekilde acıkır." Araladığım gözlerim ardına kadar açılırken başımı ondan uzağa çekmek istedim ama yapamadım. Gidemedim, kaçamadım. Aptal topuklularım bir milim bile oynamadı. Aksine öylece durdum. O bana beni yiyecekmiş gibi bakarken ben sadece durup her yeri saran tuhaf kokusunun başımı döndürmemesini diledim. "Gerçekten neyden bahsettiğini bilmiyorum. Seni tanımıyorum bile." Elimi korkarak göğsüne koydum. "Seni tanımıyorum." Sonra parmaklarımla sert göğsünü ittim. Arden, kıpırdamadı bile. Parmaklarım siyah kaygan gömleğini neredeyse delecekken o kıpırdamadı bile. Sadece bana baktı. Avladığı, kaçmaya çalışan tavşanının gözlerine baktı. Kızıl irisler zevk aldığını düşündüren bir şekilde yavaşça parlarken aklımın bana türlü oyunlar oynadığını düşünerek o gözlerin sabitlendiği ciğerlerimi şişirip son bir nefes aldım. Keyifle beni izlerken bir anda eğilip kolunun altından, beni hapsettiği minicik yerden kaçtım. "Ah Gece," dedi Arden keyifle. Bir anda arkamda bitiverdi. Belimden yakalayıp beni kendi bedenine bastırdı. Saçları omuzlarıma çarparken aldığı derin nefes boynumdaki tüm tüyleri dikleştirdi. "Öyle güzel kokuyorsun ki. Kanını emmemek ziyan olur." Bir taşın süslediği zarif işaret parmağı boynumu yavaşça okşarken gözlerimi kapattım.