Tamamlandı. Sezin etrafa bakınıyordu. O burada mıydı? Yanındaki kızların konuştuklarını duydu. Yan tarafında oturan çocuk da o tarafa dikkat kesilmişti. Bölümün belki de fakültenin en güzel kızı mekandan içeri girmişti. Gözler üstünden ayrılmıyordu ve kızlar bu durumdan rahatsızlığını aralarında konuşarak dile getiriyordu. Sezin gözlerini gelen kızın üzerinden ayıramadı. "Bugün daha bir güzeldi sanki." Üzerinde beyaz ipek elbise ve o meşhur gülümsemesi yüzündeydi. Sarı saçları içerideki sıcaklığa maruz kaldıkça etkisini kaybediyordu. Bileğine taktığı lastik tokayı eline aldı, saçlarını toplamaya koyuldu. Kolları yukarı kalktıkça elbisesinin tam oturmayan omuz kısmı havaya kalkıyor. Dekoltesini iyice belli ediyordu. Bunu fark ettiğinde yüzünde oluşan hafif kızarıklığı eliyle kapatmaya çalıştı. Bembeyaz teni kızarıklığını saklamaya yardımcı olmuyordu. Hafifçe gülümsedi, çevresinde ki herkesin ilgisi onun üzerindeydi.

Bazen olaylar ona tanıdık gelir, tekrar tekrar yaşanılmış gibi. Güzel anıların tekrarı gözüne hoş görünse de ya hiç hatırlamak istemedikleri? Bunları bastırmış olabilir mi? Herkesten kendini saklıyor olabilir mi ya da ondan saklanan şeyler var mıdır? Birer parça bulur, yaşadıklarında onunla ilgili. Anlam vermek istemez, olanlara. Çünkü gerçek açığa çıkmamıştır. Çıktığında belki de ne tepki verdiğini bilmiyordur ya da hatırlamıyordur. Olanlardan sonra bir günü daha olabilecek mi? Yoksa kendini salıverecek ve öylece kurtarılmayı mı bekleyecek? Verdiği sözü hatırlayacak mı? Yeni arkadaşlar edinmenin zorluğunu durumundan dolayı aşabilecek mi?