Nie publikowałbym tego, gdyby nie historia, w jaki sposób TO powstało. Byłem nieobecny na lekcji polskiego, omawialiśmy akurat "Dżumę" A. Camus. Moi koledzy nabrali mnie, że trzeba napisać opowiadanie twórcze o dalszych losach bohaterów ;) Specjalnie się nie siliłem na ciekawość, raczej próbowałem naśladować zmiarkowany styl Camus. A tak poza tym, to jest sobie Oran po Dżumie. Niby spokój, miasto wróciło do dawnych przyzwyczajeń. Nie do końca. Na Josepha Granda, próbującego w spokoju pisać swoją książkę, spada nieoczekiwane nieszczęście...

Wiązaną rymami oczywiście ;) Nie skrępowaną artystycznie. Jak ktoś lubi poezję, to zapraszam :) Żyję jakby co, po prostu nie spamuję :D Myślę, że co miesiąc możecie oczekiwać nowych wierszy. PS: #31 w Poezja to już coś, czy jeszcze nie?

XVI wiek. Skończyły się dobre, kupieckie czasy. Gdańsk dostanie w kość. Jest jednak ktoś, kto może odwrócić przyszłość. Ktoś niezwykły. Ktoś z dna morza...