Bütün hayatını akademik kariyerine adamış tecrübeli ve profesyonel bir psikiyatrist, Lizge Koral. Ömrünü demir parmaklar ardında çürütmeye yeminli, korkusuz ve ruhundaki nefretin esiri olan Aras Ertekin. Birbirinden bağımsız, paramparça iki ruh. Onları karşılaştıran şey bir terapi kliniğiydi. Zaman öyle kudretliydi ki iki ruhu bir kasırga misali kasıp kavurdu. Ve bu iki beden bu şiddetli kasırgayla savrulup boşlukta kayboldu... ♤ "...Bir adamın manipülasyonlarının kurbanıydım ben. Bir katilin kurbanıydım. Beni öldürmemişti ama keşke öldürseydi, belki kalbimdeki boşluğu ancak öyle kapatabilirdi. Sosyopat ve gerçek bir psikopattı. Acımasız ve ürkütücüydü. Ve en kötü yanı, ona sırılsıklam aşık olmuştum..."

Başım Barlas'ın göğsüne düştü. Soğuktan donmuş burnumu sıcacık göğsüne sürttüm. Burası yuva gibi hissettiriyordu. Derin bir nefes aldım. Kokusu ciğerlerime doldu. Gözlerim kapandı. Son kez fısıldadım. ❝ Yangın düşmüş kor kor. Yanmış gönlüm yer yer. Duydum sağdan soldan vazgeçmişsin benden. ❞ ⭒⭒⭒ Saudade: Kavuşamayacağın birini özlemek.

13.02.2018 Genç Kız Edebiyatı içinde #10 Tayfa #1 Düşmanlık #1 Mahalle#1 ☁❤☁❤ Bir mahalle düşünün, içinde çokça anılar barındıran. Aşkı, umudu, nefreti, kini ve en önemlisi dostluğu barındıran... Ya bu mahallede kurallarınız varsa? Reisiniz varsa? Yirmi yıldır devam eden bir hikayenin kuralı... Ailesi ile birlikte yaşadığı şehirden ayrılıp, İstanbul'un bir mahallesine taşınan Alya, ilk kez karşılaştığı bu mahallede onu çok anılar bekliyordu. Geldiği bu mahallenin ona hem dostluğu hem de ilk aşkını vereceğini nereden bilebilirdi. Yahut kısaca bunu mahallenin reisi de bilmiyordu. Baran Akman... Geçmişten gelen hırsının kurbanı olan, intikama yenik düşen bir reis. İntikam için çıktığı bu yolda aşkı seçti. Mahallesine ve kurallarına rağmen aşkının peşinden gitmişti. İntikamdan vazgeçip aşkı seçtiği bu yolda düşmanı onu şaşırtmıştı. Bir yanında düşmanı diğer yanında sevdiği kız... Ve önüne çıkan kurallar... Sorunları bir kenara bırakıp mahallemizin tayfası ile yola devam edelim... On dört kişiden oluşan bu tayfanın birbirinden ayrı hayatları vardı. Kimisinin acısı, kimisinin de mutluluğu... Birbirinden ayrı aşklara, birbirinden ayrı acılara rağmen hep birliktelerdi. Hepsi el ele tutuşup, birbirlerini ayakta tutacaklardı. Arda, Fatih, Birsu, Umut, Yağmur, Barış, Mert, Melek, Ali, İrem, Yusuf, Esra, Alya ve Baran Reis... Geçmiş tekrar gelecekti, düşman dedikleri kişi başka tarafa geçip büyük bir kaos oluşturacaktı. Hiç biri neler olacak bilmiyorlardı. Zaman gösterecekti... ☁23.03.2017☁ ☁20.23☁ #Bu isimle yayımlanan ilk kitap ismidir. #Wattpad'de yayımlanan ilk ve tek kurgudur.(Kendi kurgumla ilgili-konular vb. Bütün kurgusu,adı bana aittir. Çalıntı veya başka söz konusu olursa gerekli yerlere şikayet edilecektir. 13.02.2018 Genç kız edebiyatı içinde

Bitmişti son bir gayretle verdiğim mücadelemden ağır hasarlar almıştım. Bedenimde ki hasarın boyutunu bilmem ama ruhum kan revan içinde. Nefes alamıyorum. Bir ölüden farkım yok. Kaçtığım canavarın kollarındayım. Canavar geldi kendine ait kıldığı benliğimi kan dökerek o adamlardan çekip aldı. Gözlerim açık onun yüzüne bakıyorum öylesine... Boşluğa bakar gibiyim. Çekmiyorum gözlerimi onun kanlanmış irislerinden. Fırtına kopuyor o gözlerde benliğim o fırtınaya yakalanmış savruluyorum. Elini uzatıyor yüzüme dokunmaktan korkar gibi usulca yanağımda yol alıyor. Yüzümün her zerresini gezerken bakışlarında kıyamet kopuyor. Ölüm var o gözlerde azrailin soğuk kılıcını andırıyor keskin ve soğuk. Kanıyorum! Dudağımın kenarından çeneme doğru akan ılık kan ruhumu kırmızıya boyuyor. Ruhum kayıp,ruhum o ormanda ağır yara almış kuytuya çekilmiş ağlıyor. Ben ise tepkisiz, yorgun bakışlarla ruhumun katilinin kollarındayım. Ne gözlerimi çekebiliyorum onun gözlerinden ne de kapatabiliyorum. Kapatmaya korkuyorum. Zihnim çığlık çığlığa bağırıyor! Kafamı iki yana sallıyorum! Sussun istiyorum! Hatırlamak istemiyorum! Olmuyor susmuyor kafamda tek tek o görüntüler canlanıyor. Ağır çekimde gibi tekrar yaşıyorum o anı. İstemiyorum o anı tekrar yaşamak istemiyorum! Bedenim titriyor nefes alamıyorum! Çırpınmaya başladım. İki güçlü kol beni daha da sarmaladı. Onun göğsündeyim, saçlarımı okşuyor, sessizce fısıldıyor "Geçti." Sesinde ki öfkeyi gizlemeye çalışıyor farkındayım. Küçüldüm o canavarın kolları arasında küçülüp ona sığındım. Ben beni parçalara dağıtan canavara sığındım! Zihnim avaz avaz bağırıyor. "Yapma!" diye ama geri çekilemiyorum. Gözlerim doluyor ama ağlayamıyorum! Çığlık atmak istiyorum ama sesim kayıplara karışmış bulamıyorum! Titremekten başka bir şey yapamıyorum....

Var olmak sahip olduğum en büyük acıydı. Doğmak kaderim, sevgisizilik ise gerçeğimdi. Bana gerçeğimi anlatan, hüzünlü masalları dinlerken kuvvetli bir rüzgar esti. Rüzgar yeni bir masalı sıcak elleri ve güzel kahverengi gözleri getirdi bana. Karşıma çıkan kahveler başka bir masal anlatmaya başladı.Bu masalın sonunda ya onunla olacaktım ya da yok olacaktım.

Kanla kazıdığın kelebek dövmesinin üzerini çizdir. Noktalı virgülle değiştir. Bu, devam edecek gibi değil ama bitmedi, demektir. Kanatları kanlı kelebek yandı. Küllerinden yeniden yaratıldı. Tekrarlanan doğumla gerçekleşen bir başlangıçtı. Üzerinde duran kanla yeniden doğdun bebek. Yine ne el ne gül bebek. Közlerin içindeki başlangıçta, isli ayaklarınla, Kül Bebek. MELÂL♡ "MELÂL ismini Wattpad'de duyuran ilk kitaptır." "MELÂL ismiyle binlere ulaşan ve yükselişte olan ilk kitaptır." İLK YAYIM TARİHİ: 15 KASIM 2019

*YETİŞKİN İÇERİK.* Bir adam, bir kadının hayatına girdi ve o hayatı yerinden sarstı. Kadını yıprattı. Kadını acı yaptı. Demir Dağlı... Sonra o kadının hayatına başka bir adam girdi ve o hayatı yok etti. Kadını sildi. Kadını yeniden yarattı. Tanrı Pamir ve Arsen'i birleştirdi ama Demir'i boğucu ip olarak ortaya koydu. Tanrı Demir'i yarattı ama şeytanı silmedi. Tanrı yaraların oluşmasına izin verdi ama geçirmedi. İzi geçmez yaralar, ruhlara bağlandı. Pamir Barın Yıldırım. Arsen Ilgın. Başlangıç tarihi : 14 Mart 2022

Ailen.. Arkadaşların.. Akrabaların.. Güvendiğin.. Sevdiğin.. Hatta tanıdığın herkesi gözümü kırpmadan öldürebilirim. Sırf yakınımda durman için çevrendeki herkesi senden alırım ve yapayalnız kalırsın. Tabi bir kişi seni asla yalnız bırakmaz! "O KİŞİDE BENİM" dedi kendisini göstererek. Terazinin bir tarafında sıradan bir hayat yaşayan, deli dolu, kendi halinde bir kız... Diğer tarafında sınırları zorlayan, acımasız, tuttuğunu koparan genç bir adam... İkisinin de ortak noktası çocuklukları. Aile sevgisi görmemiş ikilinin bir birini tamamlama çabası. Her ne kadar biri yıkıp dökse, diğeri yıkılıp dökülse de... Dengelerin şaştığı bir hikaye. Peki hangi taraf ağır basacak? Bir taraf yükselirken diğeri batacak... Temelleri tehditten oluşan bir hikaye ne kadar sağlam olabilir ki? Tabi araya aşk girmediyse... ADA SOYSAL ve SAVAŞ ULUSOY' un hikayesi Sonunu kim bilebilir ki? SİYAH MEŞALE

Sır dolu hayatlar, konuşamayan bir kadın, sessiz bir aşk... "Tek bir kelime söylemeni, tek bir kelime söylemeni nasıl isterdim be kadın... Bir kere olsun bana adımla seslenmen için, o güzel ses tonunu duymak için nelerimi vermezdim..." Behzat acıyla Henna'yı izliyordu... "Bırak bu lafları Behzat! Senin tek derdin intikam, senin tek bildiğin çıkış yolu intikam!" Henna'nın dudaklarından küçük bir hıçkırık kaçtı. "Bir intikam uğruna bana bile kıyarsın değil mi? Bir intikam uğruna beni bile harcarsın!" Henna acı çekiyordu... Hayatı boyunca çektiği acılar yetmemiş gibi, bir de ona aşık olmuştu... Behzat, karşısındaki kadının işaret diliyle ona anlattıklarına kederle iç çekti. Başı üzgünce yeri buldu. "Ağabeyinin elinden tek varlığını alacağım Henna... Sana kıyamam ama buna mecburum! Anla beni, mecburum işte!" Behzat acıyla haykırıyordu... Henna ise çoktan ağlamaya başlamıştı. Küçük küçük iç çekişlerle hızla başını iki yana salladı. "Sen benim konuşamamdan güç alıyorsun..." Elleri titrediğinde daha fazla konuşmak istemeyip ellerini indirdi. Behzat, Henna'nın çenesini tuttu. "Henna'm, benim bu hikâyede kıyamayacağım tek kadın sensin..." Ardından ağlayan kadının çenesini öptü. "Suskunum benim..." Acıyla fısıldıyordu. Henna ise çekinerek adamın gözlerine baktı. Behzat keskin yüz hatlarına rağmen yumuşak bir ifadeyle kendisine bakıyordu. Henna'nın sakladığı büyük sır, Behzat'ın soğuk ve çaresiz intikamı... Her şey onlar için büyük bir imtihandı... Bu kadar imkânsızlık içinde bir çıkış yolu bulmak öyle güçtü ki... İki genç de çaresizdi. İkisi de acı çekiyordu. Aşk onlara en acımasız yüzünü göstermişti... © TÜM HAKLARI ŞAHSIMA AİTTİR. HERHANGİ BİR KOPYALANMA, ÇOĞALTILMA VE ÇALINMA DURUMUNDA YASAL İŞLEM BAŞLATILACAKTIR.

Arızanın ta kendisi olan adam DOĞU ÜZEYİROĞLU! Ne çok iyi ne çok kötü. Onu acımasızlaştıransa kardeşinin bir başka kıza ondan habersiz nakil edilen kalbi. Batu'nun kalbini geri almaya ant içtiği günlerin azabını ise yaşam çiçeği yeni oksijen almış İnanç Gürmen çekecekti. Sessizliğin içinden doğmuş Ekinezya. Bütün sessizliğini Doğu Üzeyiroğluna karşı bozmuş hazırcevap bir dişi. Kızılperestin acılarına göğüs geren, Her darbesinde dimdik ayakta duran, İblisin cazibesine kapılan Gürmen kızı. Nakil edilen kalbi ARIZALI geri alabilecek mi? Peki ya bu savaşta ölüm olsa? Kalbi aldıktan sonra pişmanlıklar sarsa? Geri dönüşümü olmayan yollara direksiyon çevrilecek mi? COPYRİGHT © TÜM HAKLARI SAKLIDIR