#Στιγμές (series) ✔Στιγμές στο Σκοτάδι🔞 ✔Βιβλίο ΙΙΙ ✔Τρεις+ μία ερωτικές ιστορίες. Τρεις+ ένας διαφορετικοί χαρακτήρες. Μυστήριο, έρωτας, δράμα, περιπέτεια... ✔Οι ισορροπίες αλλάζουν... Η φιλία δοκιμάζεται... Ο εχθρός καραδοκεί... Νέοι χαρακτήρες έρχονται... τα δεδομένα διαφοροποιούνται... Όλα κρέμονται από μία κλωστή... Όταν το Σκοτάδι ενώνεται με το Σκοτάδι... το φως... χάνεται... Στιγμές στο Σκοτάδι🔞 Ερωτικό... Σκοτεινό... Μυστηριώδες...Τολμηρό... Περιπετειώδες... ✔Πρώτο + δεύτερο βιβλίο ''Στιγμές που μου πήρες'' **Όλα τα πνευματικά δικαιώματα είναι νομικά κατοχυρωμένα''

Πόσο εύκολα μεταμορφώνεται ένας άνθρωπος από την απόλυτη αγνότητα, στο απόλυτο τέρας; Αρκεί μια στιγμή.... Αρκούν λίγες λέξεις... Λίγες πράξεις... Η Ελίζαμπεθ , θα παιξει με τη τύχη της και θα προκαλέσει κάθε σκοτεινή πτυχή του εαυτού του να βγει στην επιφάνεια... Πόσο εύκολα θα μπορέσει να διαχειριστεί όμως, το τέρας που εκείνη έπλασε , όταν επιστρέψει από τις σπουδές της, στη μικρή πόλη από όπου μεγάλωσε; Και το πιο σημαντικό.... Πόσο εύκολα θα μπορέσει εκείνος να τιθασευσει το θυμό για να μην τη σκοτώσει; Εκείνη τον κατέστρεψε... Κι αυτός είναι έτοιμος να της παρουσιάσει το δημιούργημα της... Don't copy Ζέτα Ορφανού ©2018 all rights reserved Απαγορεύεται οποιαδήποτε αντιγραφή και αναπαραγωγή χωρίς την γραπτή άδεια του συγγραφέα.

ΣΕΙΡΑ ΣΤΙΓΜΕΣ ΤΟΜΟΣ 1 (Α& Β ΜΕΡΟΣ) «Στιγμές που μου πήρες» «Ήρθες» λέω. Το χαμόγελό της πλαταίνει, το φως της μοιάζει να βγαίνει με τη μορφή ακτίνων, μέσα από τους πόρους του δέρματός της. «Μου το ζήτησες». «Θα έκανες ό,τι σου ζητούσα;» «Θα έκανα τα πάντα». Γιατί; «Μου έμαθες να σ' αγαπάω, Στέφανε». Σαν να διάβασε τους λογισμούς μου, όλους, έναν προς έναν, δίνει την απάντηση που ψάχνω καιρό να βρω. Και τότε, ψύχρα! «Πάρε με μαζί σου, Άννα! Δεν μπορώ να ζήσω μακριά σου». Θέλω να την κάνω να το εμπεδώσει, να συνειδητοποιήσει πως είμαι εδώ, τη χρειάζομαι κοντά μου... Για πάντα! Ναι! Για πάντα! Γιατί το δικό μου «Για πάντα» είναι παραπάνω από την αιωνιότητα. «Ήμουν κοντά σου και μ' έδιωξες, ήμουν το φως σου και μ' έσβησες, ήμουν η ζωή σου και με σκότωσες» μου λέει και τα μάτια μου πλημμυρίζουν δάκρυα που ξέρω ότι αξίζω. «Δεν μπορώ να σε πάρω μαζί μου, δεν μπορείς να με πάρεις πια μαζί σου». «Μα, μου είπες...» την πρότασή μου κόβει ένας λυγμός. «Συγχώρεσέ με!» Κάνω να την πλησιάσω, να την πιάσω, να την ακουμπήσω ξανά, έστω κι αν είναι η τελευταία φορά. Δεν τα καταφέρνω. «Θα το κάνω...» μου λέει. «Όταν μου φέρεις πίσ

"Γιατί μου ανήκεις"

Δεν γίνεται να ερωτευόμαστε σε χαμηλές θερμοκρασίες... ή θα ερωτευτείς και θα καείς... ή άστο! Μάρκος και Αρετή... μια συνταγή με μεγάλη δόση έρωτα!!!